“Ik heb geen geheimen” – Tadej Pogačar over zijn mentaliteit in het profpeloton en zijn reputatie als ‘recordbreker’

Tadej Pogacar is de uitblinker van deze generatie in het profpeloton, en zijn era is nog lang niet voorbij. De wereldkampioen doet dingen die de sport niet eerder zag en draagt een haast mythische status. Hij reageert op het etiket dat hem is opgeplakt en op zijn dagelijks leven als profrenner.

“Stoort het label ‘recordbreker’ me? Ik besteed er niet veel aandacht aan. Maar natuurlijk, als bepaalde dingen steeds terugkeren in persconferenties, interviews en koersen, dan is het lastig om het niet op te merken,” zegt Pogacar in woorden aan RSI.

De Sloveen werd vorig seizoen de eerste renner ooit die op het podium eindigde in alle vijf monumenten, iets wat hij in 2026 waarschijnlijk herhaalt. Hij was dicht bij winst in Parijs-Roubaix, wat hem in de unieke positie had gebracht om alle vijf in één jaar te winnen – een record dat decennialang kan standhouden.

Toch draait bij de UAE Team Emirates - XRG-renner niet alles om records, net als bij Mathieu van der Poel – die afgelopen winter een recordbrekende achtste wereldtitel veldrijden pakte, maar nu andere disciplines wil prioriteren in plaats van dat record verder op te rekken.

“Om eerlijk te zijn, ik ben niet het type dat iets najagt. Sterker nog, ik jaag helemaal niets na,” zegt Pogacar. Met vier Tour de France-zeges op zijn palmares kan hij deze zomer een nieuw record evenaren en mogelijk de succesvolste worden in de belangrijkste koers van de sport (na de schorsing van Lance Armstrong).

Maar dat is niet de drijfveer in zijn loopbaan. “Ik wil gewoon in het moment leven, genieten van wat ik nu heb, en zien waar mijn pad me brengt. En als ik wat records breek, dan is dat zo. Zo niet, ook goed, ik ben er niet door geobsedeerd.”

Een renner als Pogacar krijgt altijd de grote, lastige vragen en de hoogste verwachtingen. Maar hij keert telkens terug naar de eenvoud van het leven die hij zoekt in zijn thuisbasis Monaco.

“Natuurlijk ben ik blij dat mensen zeggen dat ik bijzonder ben, maar ik denk dat het uitsluitend slaat op wat ik op de fiets doe. Ik heb het geluk benen, longen en een hart te hebben waarmee ik iets bijzonders op de fiets kan, ja, maar daarbuiten ben ik een heel simpele kerel. In mijn dagelijks leven doe ik gewone dingen zoals iedereen: ik kook avondeten en lunch, maak het appartement schoon, regel papierwerk en ga naar de supermarkt,” legt hij uit.

Dit alles binnen de context van het topsportbestaan, extreem veeleisend in elke sport. “Het is duidelijk dat niets vanzelf komt en alles inspanning vraagt, vooral de goede dingen. Wat je ook doet, je moet hard werken om het te bereiken. Je moet moeilijke momenten kunnen overwinnen, maar ook de goede kunnen koesteren.”

Zijn seizoen 2026 staat tot dusver in het teken van vele zeges; deze zomer start hij als te kloppen man in de Tour de Suisse en de Tour de France. Hij is ook topfavoriet op het WK in Montréal, waar hij Peter Sagan kan evenaren met drie opeenvolgende regenboogtruien.

“Het belangrijkste is echter dat je plezier hebt in wat je doet, ook al brengt het pijn en lijden in de benen met zich mee, zoals bij mij,” voegt de Sloveen toe.

“Het geheim? Ik heb geen geheimen. Ik weet alleen dat ik me meer erger, niet als ik verlies, maar als ik mijn beste niveau niet kan laten zien. Als dat niet vaak gebeurt, komt dat omdat ik mezelf altijd tot het uiterste dwing en gedreven ben om mijn beste te geven. Ja, ik ben meestal best tevreden, zelfs als ik verlies.”