“Iedereen onderschatte me. Als ik dat nu zou proberen, zou het onmogelijk zijn” – Sepp Kuss betwijfelt of een Vuelta-achtige stunt in een Grote Ronde nog eens mogelijk is

Weinig Grote Ronde-zeges berustten zo sterk op timing en perceptie als Sepp Kuss’ opzienbarende Vuelta a España-zege in 2023. Het was een koers waarin vrijheid even belangrijk was als vorm, en waarin onderschat worden doorslaggevend bleek. Twee jaar later is voor Kuss duidelijk dat de voorwaarden die die overwinning mogelijk maakten, niet meer bestaan.

“Iedereen onderschatte me. Als ik dat nu zou proberen, is het onmogelijk,” legde Kuss uit in gesprek met Tutto Bici Web, terugblikkend op de omstandigheden die hem van betrouwbare luitenant tot onverwachte Grote Ronde-winnaar maakten.

De woorden van de Amerikaan raken de kern van waarom zijn Vuelta-succes net zozeer een product van timing en beeldvorming was als van klimvermogen. Kuss gold aan de start niet als klassementsdreiging. Hij kreeg vrijheid, schoof mee in een beslissende vlucht en bouwde een voorsprong op waar geen enkele tegenstander echt in geloofde tot het te laat was. Dat element, geeft hij toe, is nu verdwenen.

“Toen ik de Vuelta won, kende eigenlijk niemand me,” zei Kuss. “Als ik dat nu zou proberen, zou iedereen me controleren. Geen ploeg maakt die fout nog eens.”

De opmerking is hard, maar accuraat. Kuss’ rode trui kwam in een koers waarin Visma alle drie de podiumplekken bezette, met Jonas Vingegaard en Primoz Roglic eveneens aanwezig. Wat volgde was een van de meest ongewone interne dynamieken in een moderne Grote Ronde, wat het gevoel versterkte dat Kuss’ eindzege voortkwam uit een zeer specifieke samenloop van factoren.

Kuss is zelf duidelijk dat herhaling een totale hertekening van zijn loopbaan zou vergen. “Om echt te mikken op nog een overwinning in een Grote Ronde, heb ik een specifieke voorbereiding nodig, een complete overhaul van mijn training en seizoen,” zei hij. “Ik weet niet eens of ik daartoe in staat ben.”

In plaats van 2023 na te jagen, klinkt Kuss op zijn gemak met waar zijn carrière sindsdien is geland. “Ik ben comfortabel in mijn rol als knecht,” legde hij uit. “Ik hoef de druk niet te managen. Ik moet gewoon mijn werk zo goed mogelijk doen.”

Die rol brengt hem in 2026 opnieuw naast Jonas Vingegaard, waarbij Kuss naar verwachting een sleutelrol speelt in Visma’s Grote Ronde-structuur terwijl de Deen zowel de Giro d’Italia als de Tour de France beoogt. De ambitie van dat programma onderstreept hoe ver de huidige realiteit afstaat van de vrijheid die Kuss drie jaar geleden genoot.

Toch betekent het uitsluiten van nog een Grote Ronde-zege niet dat persoonlijke ambitie verdwijnt. “In de ploeg hebben we een kopman, maar er is ruimte voor iedereen,” zei Kuss. “We hebben allemaal onze momenten en kansen. Het is aan ons om die te benutten.”

Kuss’ eerlijkheid haalt de romantiek weg die vaak rond zijn Vuelta-triomf hangt. Het was geen blauwdruk om te kopiëren, maar een zeldzame samenloop van vorm, vertrouwen en onderschatting die de moderne wielersport steeds minder toelaat.

Nu herkenbaar, gemonitord en centraal binnen een van de meest ambitieuze ploegen van de sport, begrijpt Kuss dat zijn grootste zege juist kwam omdat niemand ernaar zocht.