“Het gevoel was goed, ik kon Mathieu volgen, maar we kwamen net tekort” – Wout van Aert bemoedigd ondanks opnieuw nipt naast de zege in Vlaanderen, terwijl zijn sterke voorjaar voortduurt

De agressieve koersaanpak van Wout van Aert bij In Flanders Fields leek lang op een beslissend resultaat af te stevenen. Hij pareerde Mathieu van der Poel op de Kemmelberg en dreef de koers in een tweemansactie die het verloop even hertekende.

Heel even leek het uit te draaien op een rechtstreeks duel tussen de twee rivalen. Toch sloot het peloton in de slotkilometers snel aan, waardoor een winnende positie in een bijna-misser veranderde. “Het gevoel was goed, ik kon Mathieu volgen op de laatste Kemmelberg. Ik dacht dat we een goede kans hadden om weg te blijven. Maar we kwamen net tekort,” zei Van Aert achteraf bij Sporza.

Van Aerts versnelling op de Kemmelberg was het sleutelmoment in de vorming van de kopgroep. Hij reed samen met Van der Poel en Florian Vermeersch weg, waarna de koers onder druk opnieuw brak.

Alleen Van der Poel kon boven met hem mee, wat zowel de kracht van de aanval als Van Aerts vermogen om op het sleutelmoment te antwoorden bevestigde. Daarna committeerden de twee zich aan de inspanning, maar de voorsprong stabiliseerde nooit volledig.

Ondanks de goede samenwerking tussen de twee leiders bepaalde de bredere koerssituatie de uitkomst. “Maar Mathieu had het voordeel dat Philipsen nog achter hem zat, waardoor hij richting het einde wat defensiever kon rijden.”

Die onderliggende scheefstand werd duidelijker naarmate de finale vorderde. “De samenwerking met Mathieu was goed, maar hij had het voordeel dat Philipsen nog achter hem zat, waardoor hij richting het einde wat defensiever kon rijden. Dat was in mijn nadeel en maakte het verschil.”

Met een tweede Alpecin-optie in het peloton lag de druk bij Van Aert zodra de kloof begon te slinken. “Het was in de finale wat te verwachten, want het peloton kwam snel terug.”

De hergroepering in de slotkilometers maakte een ogenschijnlijk reële kans op de zege ongedaan, iets wat ook thuis niet onopgemerkt bleef. “Mijn oudste zoon was blijkbaar ook ontgoocheld,” merkte Van Aert op.

Toch bleef Van Aert helder in zijn evaluatie van de dag. “Ik ben tevreden met hoe ik heb kunnen koersen. Het resultaat volgde niet, maar het was toch een goede dag.”

Na zijn podium in Milano-Sanremo en opnieuw een optreden in de frontlinie hier, vertaalt het resultaat het misschien nog niet, maar het niveau is duidelijk aanwezig nu het voorjaar naar zijn bepalende koersen toewerkt.