Uitslag In Flanders Fields - In Wevelgem WE 2026 | Lorena Wiebes maakt er met aanvallend koersen drie op rij van

Lorena Wiebes zette alle verwachtingen op zijn kop door de 2026 In Flanders Fields te winnen. Ze demarreerde op de Kemmelberg en rondde het daarna af vanuit een uitgedunde groep voor haar derde zege op rij in deze koers.

De Nederlandse was vooraf de uitgesproken sprintfavoriet, maar nam op de laatste klim zelf de controle. Ze forceerde de beslissende schifting die uiteindelijk de uitslag bepaalde.

Vroeg na de start in Wevelgem zette een kopgroep van vier de toon. Idoia Eraso, Lea Lin Teutenberg, Yonna van Dam en Heidi Antikainen bouwden een voorsprong uit tot rond de vijf minuten, terwijl het peloton de slag liet begaan.

De voorsprong begon te slinken richting de Plugstreets. De strijd om positie nam toe, maar de verwachte breuken bleven uit. Hill 63, Christmas Truce en The Catacombs werden zonder grote onrust bij de favorieten afgewerkt. Het peloton rekte soms uit, maar de toppers hielden effectief positie, waardoor de koers gecontroleerd bleef verlopen.

Er volgden wel pogingen om koers te maken. UAE-ADQ en Liv-AlUla-Jayco sloegen de handen ineen voor een tegenaanval achter de kopgroep, maar omdat onder meer Lorena Wiebes en Elisa Balsamo konden oversteken, bleef de koersstructuur grotendeels intact.

Valpartijen en materiaalpech zorgden voor spanning in plaats van scheiding. Meerdere rensters gingen vroeg tegen de grond, terwijl Nina Berton tweemaal betrokken raakte en na een tweede val opgaf. Arlenis Sierra en Mackenzie Coupland verloren tijd door mechanische problemen.

Zodra de hellingen naderden, begon de koers zichtbaarder te scheuren. De vroege vluchters werden onder druk stukje bij beetje uitgedund, terwijl prikken van onder anderen Célia Gery en Elise Chabbey geen tractie kregen omdat het peloton de controle behield.

Op de eerste passage van de Kemmelberg laaide het verwachte gevecht niet volledig op. De belangrijkste sprinters, waaronder Wiebes, Balsamo en Charlotte Kool, bleven goed gepositioneerd, waardoor de groep samen over de top kwam.

De eerste echte schifting volgde op de Baneberg, waar UAE-ADQ het tempo opschroefde en het front werd gereduceerd tot een kleinere groep. Balsamo verloor even de aansluiting maar keerde terug, waardoor de belangrijkste sprintsters in koers bleven, terwijl eerdere aanvallers als Georgia Baker en Laura Molenaar werden ingerekend.

Valpartijen bleven het ritme storen. Onder meer Nienke Veenhoven, Franziska Koch en Alison Jackson waren bij incidenten betrokken, terwijl de spanning toenam richting de laatste klim.

De koers brak eindelijk open op de laatste beklimming van de Kemmelberg, en het was Wiebes die de beslissende zet plaatste. In plaats van onder druk te komen, schoof de Nederlandse naar voren en legde een tempo op dat de groep direct brak. Zelfs verwachte aanvallers, onder wie Elise Chabbey, konden niet reageren, terwijl Wiebes het veld kort uiteenreed.

Over de top ontstond een selecte groep met Wiebes samen met Chabbey, Aurela Nerlo Moors, Eleonora Gasparrini en Karlijn Swinkels, terwijl enkele sleutelrensters, onder wie Balsamo, achterbleven.

De samenstelling van de kopgroep zorgde meteen voor een tactisch onevenwicht. UAE-ADQ had meerdere rensters mee, terwijl Wiebes geïsoleerd zat, ondanks dat zij de snelste afmaker was. De samenwerking stokte, omdat iedereen zich bewust was van het sprintgevaar van Wiebes.

Die aarzeling liet de kloof groeien. De leiders duwden de voorsprong richting 40 seconden, en met beperkte organisatie daarachter kreeg het peloton in de slotkilometers te veel om nog recht te zetten.

In de laatste 10 kilometer kantelde de koers definitief in het voordeel van de kopgroep. Teams als Movistar, Liv-AlUla-Jayco en Canyon//SRAM probeerden de achtervolging te organiseren, maar de voorsprong stabiliseerde rond 45 tot 50 seconden. Het peloton boekte geen wezenlijke winst. Overgebleven achtervolgers werden ingerekend, waarmee duidelijk werd dat de winnares van voren zou komen.

In de finale volgden de aanvallen, maar geen enkele brak de impasse. Gasparrini plaatste de duidelijkste move, maar Wiebes anticipeerde meteen, sloot zonder aarzeling het gat en neutraliseerde de poging.

Wiebes werd herhaaldelijk naar de kop gedwongen en controleerde het tempo, zichtbaar gefrustreerd omdat concurrentes niet wilden meedraaien en op de sprint wachtten. Dat status-quo bezegelde een sprint met een uitgedunde groep.

Toen de sprint eindelijk aanging, maakte Wiebes het af. De Nederlandse was veruit de snelste van de selecte groep en pakte de winst vóór Fleur Moors, met Karlijn Swinkels als derde. Elise Chabbey en Eleonora Gasparrini completeerden de top vijf.

Na een dag die pas op de laatste klim ontbrandde, was het Wiebes die de koers forceerde en daarna haar status als snelste afmaker bevestigde. Een derde opeenvolgende zege, op een heel andere manier afgeleverd.