“Een grote teleurstelling... ik had vandaag superbenen” – Ben Turner offert etappewinst op om Bernal en INEOS in de Giro d’Italia-klassementsstrijd te houden in een hectische Etappe 4

Ben Turners vierde plaats in etappe 4 van de Giro d’Italia vertelde maar een deel van het verhaal. De renner van Netcompany INEOS deed meer dan meedingen naar de zege in Cosenza. Hij liet zich eerst uit de groep zakken om Egan Bernal bij te staan nadat de Colombiaan op de Cozzo Tunno in de problemen was gekomen, sleurde hem terug naar de uitgedunde eerste groep en sprintte daarna zelf nog mee om de overwinning.

Jhonatan Narvaez pakte uiteindelijk de ritzege voor UAE Team Emirates - XRG, met Giulio Ciccone als tweede en meteen in de maglia rosa. Turner kwam als vierde over de streep, een uitslag die zowel zijn kracht als het offer voor de klassementsambities van INEOS onderstreepte.

Na de etappe in gesprek met Cycling Pro Net gaf Turner toe dat de uitslag lastig te plaatsen was, gezien zijn gevoel op de fiets. “Ja. Ah, het voelt eerlijk gezegd als een flinke teleurstelling,” zei hij.

Gevraagd waarom, legde Turner uit: “Ah, nou, ik weet het niet. Ik had goeie benen en ja, het was mooi om voor Egan te zorgen en ik ben echt blij dat hij geen tijd verloor. Dus dat is heel goed. Ook persoonlijk had ik goeie benen, dat was fijn, en ik klom met echt sterke mannen. Er waren niet zo heel veel renners meer over, dus het was prettig om dat gevoel weer te hebben, je weet wel. Goed om te weten dat de vorm er in elk geval is.”

Het sleutelmoment kwam op de Cozzo Tunno, waar het tempo van Movistar het peloton aan flarden reed en meerdere grote namen in moeilijkheden bracht. Bernal zat daar bij, op achterstand vlak onder de top, waardoor INEOS een keuze moest maken.

Turner, die de schifting in de eerste groep had overleefd, werd teruggestuurd om te helpen. Die beslissing kostte hem kracht voor de finale, maar hield Bernal wel in het klassement op een dag waarop tijdverlies even reëel leek.

Gevraagd wat Bernal via de koersradio had doorgegeven, zei Turner dat het probleem beheersbaar was en geen paniek vroeg. “Ja, ik denk, je weet wel, na de rustdag en makkelijke etappes is het best normaal om wat ‘geblokkeerd’ te zijn, omdat het klimmen heel explosief was,” zei hij.

“Dus ik denk dat het geen grote stress is. Je weet wel, hij heeft zeker het niveau en dat is duidelijk, het verandert niets voor ons. We hebben nog altijd veel vertrouwen in hem en ja, het ging erom het laatste 2 km het vermogen te managen en we wisten dat we zouden terugkeren,” voegde de Brit toe. “We namen wat risico in de afdaling, maar ja, we committeerden ons aan het GC-plan en dat is goed.”

Die toewijding betaalde zich uit. Bernal keerde voor de finish terug in de eerste groep, terwijl Turner toch nog genoeg overhad om vierde te worden achter Narvaez, Ciccone en Orluis Aular.

Turners eigen finish maakte zijn nabeschouwing des te opvallender. Hij stelde zich niet voor als zekere winnaar zonder de achtervolging, maar maakte duidelijk dat zijn benen goed genoeg waren om zich af te vragen wat mogelijk was geweest.

Gevraagd of hij dacht aan wat er had kunnen gebeuren als hij niet was teruggezakt voor Bernal, antwoordde Turner: “Ja, ik, het is lastig te zeggen of ik de benen had om te winnen, maar ik had vandaag zeker heel veel over. Ik denk dat het misschien anders was afgelopen anders. Maar goed, we zijn hier om een ploegtaak te doen. We hebben prioriteiten en ik ben echt trots op onze teamprestatie en ik vind dat we als groep heel goed rijden. Dus ik kijk uit naar de komende dagen.”

Daar lag de spanning in INEOS’ etappe 4. Turners vierde plaats bevestigde dat hij de vorm had om voor de rit te vechten. Zijn werk voor Bernal bevestigde dat de eerste prioriteit van de ploeg het klassement blijft.

Bij Turner was de frustratie zichtbaar. De professionaliteit ook.