DISCUSSIE | UAE etappe 7/ Algarve etappe 5/ Andalusië etappe 5 - Almeida rijt het peloton aan flarden, Ayuso wint nu al voor Lidl-Trek, en Pidcock werd te laat wakker voor het klassement in Andalusië

Nog een dag met drie verschillende menu’s. De Verenigde Arabische Emiraten, de Algarve en Andalucia bezorgden ons opnieuw bijna acht uur koers, vol nuances, wat spanning en sensatie tot in de laatste pedaalslagen.

Bij de UAE Tour kregen we opnieuw een dag aan hoog tempo. Remco Evenepoel demarreerde twee keer in het begin van de etappe, maar kreeg geen ruimte om weg te geraken.

Bij aangename temperaturen en vrijwel geen wind ontstond er een kopgroep van vijf renners. Het peloton hield de vluchters voortdurend onder controle en haalde hen in binnen de laatste vijf kilometer.

De aanloop naar de finish was razendsnel, met Jonathan Milan die zijn sprint exact op het juiste moment lanceerde en opnieuw won, zijn derde in het Midden-Oosten.

Isaac del Toro voegt de ritzege van gisteren en het eindklassement van de UAE Tour 2026 toe aan zijn palmares.

In Spanje stond de slotetappe op het programma, waar we eindelijk vuurwerk te zien kregen. Een vroege kopgroep van drie man reed weg, maar het peloton ging zo hard dat de vluchters nooit echt veel marge kregen.

Het avontuur van de kopgroep eindigde op 25 kilometer van de streep, en kort daarna moest Christophe Laporte van Team Visma | Lease a Bike na een val opgeven. Vervolgens volgden tal van aanvallen, met onder meer prikken van Tim Wellens (UAE Team Emirates - XRG), Andreas Leknessund (Uno-X Mobility), Victor Campenaerts (Team Visma | Lease a Bike) en Soren Waerenskjold (Uno-X Mobility).

Richting de laatste 10 kilometer bleef Victor Campenaerts voorop met een minimale voorsprong, achtervolgd door Cofidis dat het tempo bepaalde in het peloton.

Toen de slotklim van de dag begon, de Alto de la Primera Cruz (2,8 km aan 5,9%), schoof Q36.5 Pro Cycling Team naar voren om het tempo op te schroeven. Even later nam FDJ met drie renners over om een aanval van Romain Grégoire voor te bereiden, maar toen kwam er een explosieve demarrage van een andere renner.

Het was Tom Pidcock, die als een kogel vertrok. De Brit draaide de schroeven aan, liet iedereen die probeerde te volgen vallen, en na de top deed hij waar hij het sterkst in is.

Jan Christen zette de achtervolging in op de renner van Q36.5, maar het gat, al was het niet groot, was voldoende om Pidcock zijn eerste zege van het jaar te bezorgen.

Daarachter reden Ivan Romeo en Movistar beheerst en slim, goed voor de eindzege.

In de Algarve waren grote emoties verwacht, want de etappe eindigde bergop. Niet lang, maar explosief genoeg om schade aan te richten in het peloton en de strijd om het algemeen klassement door elkaar te schudden.

Vandaag zat, anders dan in de vorige ritten, geen renner van de Portugese continentale ploegen in de vlucht. De dag werd gekleurd door een groep met Maximilian Schachmann (Soudal), Jan Tratnik (Red Bull), Tobias Bayer (Alpecin), Luca Van Boven (Lotto) en Julian Alaphilippe (Tudor).

Alles bleef rustig tot het peloton de twee slothellingen naderde, die tweemaal werden bedwongen: Soidos (2,1 km aan 7%) en Alto do Malhão (2,6 km aan 9%).

Bij de eerste passage van Malhão besloot Joao Almeida het tempo op te trekken en de koers uiteen te slaan. De Portugees van UAE Team Emirates - XRG demarreerde twee keer, dropte veel concurrenten die later terugkeerden, en zo kreeg de wedstrijd een heel nieuw gezicht.

Vauquelin en Lipowitz gingen aan uit de favorietengroep en pakten een kleine voorsprong. Schachmann, die samen met Alaphilippe vooraan reed, kwam ten val, waardoor de Fransman alleen overbleef. De achtervolging was hevig en de koers lag volledig open. Alles kon gebeuren.

Op de tweede beklimming van Soidos bleef het tempo hoog en bovenop nam UAE de controle om de overgebleven vluchters, die nog enkele seconden hadden, terug te halen.

Vervolgens ging het richting Malhão met UAE op kop, waardoor het peloton slonk tot iets meer dan 20 renners. Toen João Almeida naar voren schoof, smoorde hij het groepje in het tempo en ontstond er een selectie van zes man die samenbleef tot in de laatste kilometer.

In de laatste honderden meters opende Oscar Onley van INEOS Grenadiers als eerste de sprint, met Juan Ayuso in zijn wiel, gevolgd door Seixas en João Almeida. Met de streep in zicht versnelde de Spaanse Lidl Trek-renner, passeerde Onley en pakte de rit- en eindzege.

Gisteren zei ik tegen de mannen dat Lidl-Trek vandaag twee etappes kon winnen, in de Algarve en in de VAE. En zo geschiedde. Zowel Jonathan Milan als Juan Ayuso pakten de zege van de dag.

In de Verenigde Arabische Emiraten kregen we opnieuw een typisch vlakke etappe met een vroege vlucht die pas vlak voor de finish werd ingerekend. In de slotkilometer hoefde Jonathan Milan alleen te wachten op het juiste moment om zijn sprint te openen en zijn derde ritzege in zeven te pakken.

In Andalusië kregen we vuurwerk, met Tom Pidcock die liet zien dat hij in topvorm is en mogelijk de sterkste man in koers. Maar zo is wielrennen: de sterkste wint niet altijd, de meest constante over de hele wedstrijd wel.

Dat overkwam Ivan Romeo, die Movistar een Spaanse ploegzege in het eindklassement bezorgde, iets wat niet meer was gebeurd sinds… 2017.

In de Algarve moesten we wachten tot de eerste beklimming van de Malhão voor de koers ontplofte. João Almeida toonde goede benen, maar hij was niet de sterkste. Juan Ayuso, nu bij Lidl-Trek, greep zijn kans en won zowel de etappe als het klassement.

Ook positieve signalen van Oscar Onley en Paul Seixas, die na hun benen in het zuiden van Portugal klaar lijken voor een sterk seizoen.

In de VAE pakte Milan de verwachte zege, alle vlakke etappes leken precies op elkaar, dus een andere uitkomst lag niet voor de hand. Als het weer niet meewerkt, zitten de organisatoren vast aan dezelfde formule en hetzelfde resultaat telkens weer. Maar dat wisten we al.

In Andalusië verloor Visma Christophe Laporte met een blessure, bovenop die van Jonas Vingegaard, Wout van Aert en ook Sepp Kuss, die in Oman buitenspel stond. Nadat Olav Kooij, Tiesj Benoot en Cian Uijtdebroeks Visma verlieten, raakten ze ook meteen geblesseerd of ziek; het is verbazingwekkend hoeveel tegenslag deze renners treffen.

De kloof naar UAE en Alpecin wordt groter, zij houden hun kopmannen fit. Tom Pidcock won; net als in Murcia was hij duidelijk de sterkste. Maar hij maakte een fout in etappe 2 (dat werd tenminste toegegeven), waar hij, UAE en Groupama Iván Romeo en Andreas Leknessund lieten rijden, wetend dat die tijd niet meer terug te pakken was.

De organisatoren kregen met dit parcours wel wat ze wilden: een eindzege op basis van tactiek, niet puur klimvermogen. Pidcock oogt scherp voor Strade Bianche, goed nieuws, want zo lijkt Pogacar tenminste één serieuze tegenstander te hebben.

In de Algarve kregen we de traditionele alles-of-niets-dag voor de klassiekerspecialisten in de kopgroep, en dankzij João Almeida ook een stevige strijd om het klassement, want zijn aanval op de eerste passage van de Malhão zette de deur open voor latere aanvallen.

Maar Lidl-Trek reed foutloos en Juan Ayuso kende een smetteloze week. Hij was in feite de sterkste, want hij sprintte niet alleen meermaals naar bonificaties, hij won vandaag ook op de slotklim, ondanks dat hij geen uitgesproken explosieve renner is.

De zege verrast niet, we weten dat Ayuso een bewezen winnaar is en dat deze koers hem uitstekend ligt. Toch is dit een perfect begin bij zijn nieuwe ploeg, en hij kan dit voorjaar zeker nog vaker winnen.

UAE Tour: de absolute doorbraak van Isaac del Toro, die zijn eerste WorldTour-koers wint met een sterke mix van emotionele controle en tactisch vernuft. Hij zet stap voor stap door, en het past hem goed dat hij in zijn volgende Grote Ronde zonder druk start en zich richt op het helpen van Tadej Pogacar richting winst in de Tour de France.

Eind dit jaar zien we wel of hij de leiding met Joao Almeida deelt in de Vuelta, maar nu is de volgende stap eendags- of rittenkoersen van een week op WorldTour-niveau tegen toptegenstand. Remco Evenepoel beet al in het stof tegen de Mexicaan — volgen er meer?

Andalucía: een briljant succes voor Iván Romeo, die bevestigt dat hij tot de beste tijdrijders ter wereld behoort en zonder twijfel kan strijden om etappezeges in Grote Rondes. Winst in Andalucía mag niemand ertoe verleiden onnodige druk op hem te leggen.

Vandaag is hij een geweldige renner, maar nog geen klassementsman voor een Grote Ronde. In Spanje is er een neiging om elke renner richting het algemene klassement te duwen. Ik denk dat we de Movistar-renner nu gewoon moeten waarderen om wat hij is: een jonge tijdritspecialist met een fraai heden en een toekomst die zal uitwijzen waar hij uiteindelijk thuishoort.

Algarve: ik denk dat Juan Ayuso perfect is geland bij Lidl-Trek. Hij moest dringend weg bij UAE en oogt nu gelukkig. Dat betekent niet dat hij de Tour de France binnenkomt en Tadej Pogacar klopt, zeker niet, maar hij zit op een plek waar hij duidelijk onbetwiste kopman is in rittenkoersen.

Dat zal hem veel meer rust geven, zoals hij de voorbije dagen in de Volta ao Algarve heeft getoond.