“Ik zou mijn geld op Van der Poel zetten”: Phil Gaimon onthult het moordende, uitgelekte parcours voor de Olympische wegrit van LA 2028

De Olympische Spelen van Los Angeles 2028 zijn nog een paar jaar weg, maar de wielerwereld bruist nu al van anticipatie. Officiële details blijven goed bewaard, maar de inmiddels gestopte prof en LA-local Phil Gaimon zegt een gelekte versie van het parcours van de wegrit in handen te hebben. Volgens zijn analyse wordt het een loodzware uithoudingstocht die perfect ligt voor de meest explosieve klassiekerspecialisten in het peloton.

Volgens Gaimon start de koers fotogeniek aan Venice Beach. Vandaaruit trekt het peloton via Santa Monica zo snel mogelijk naar de Pacific Coast Highway.

Deze vlakke openingsfase wordt agressief en snel. “Dit wordt gas erop en bijten,” legde Gaimon uit in zijn podcast. “Renners kijken elkaar aan: ‘Is die kopgroep van vier goed genoeg? Nee, dichtrijden.’ Dat krijg je ongeveer de eerste 30 mijl.”

Het koersverloop verandert volledig zodra de renners rechtsaf slaan, weg van de kust, en via Mulholland Highway de Santa Monica Mountains in trekken.

“Als ik het parcours zou maken, dan moesten de grote klimmen in Malibu erin,” aldus Gaimon. Hij schetst deze eerste grote test als een gelijkmatige klim van 5% tot 6% die voor de toppers zo’n 20 minuten duurt. “Daar stuur je alvast een paar jongens naar huis die niet klaar zijn voor het grote werk.”

Na de schilderachtige kamlijn van Mulholland duikt het parcours naar beneden via de steile, snelle afdaling van Kanan Road richting een pittig lokaal circuit: Rock Store. Gaimon verwacht dat de organisatie hier ongeveer vier ronden laat afwerken op deze gestage klim van 6% tot 7%.

“Rondes maken het natuurlijk publieksvriendelijker,” voegde hij toe. “Daar komt de Cookie Corner. Dat wordt op Rock Store. Ik sta daar zonder shirt koekjes uit te delen aan wie gelost is.”

Na de ronden op Rock Store koerst men oostwaarts terug richting de stad. Na een vlak, wijds en tactisch stuk over Ventura Boulevard wacht een van de lelijkste verrassingen van de dag om weer op het geasfalteerde deel van Mulholland Drive te komen: de Hayvenhurst-klim.

“We zitten dan al laat in de koers. Waarschijnlijk warm. De benen zijn moe,” waarschuwde Gaimon. Hij omschrijft Hayvenhurst als acht minuten pure beukwerk, met straffe stroken van 14% tot 15%. “Veel renners gaan hier rechtop zitten en opgeven. Zit je voorin, dan is dit de plek om je move te maken… Ben je solo boven, dan ga je spijt krijgen.”

Daarna rijden de overgebleven favorieten over Mulholland, langs de huizen van beroemdheden als Eddie Murphy en Quentin Tarantino, om vervolgens te genieten van een prachtige afdaling pal het hart van Hollywood in, nabij de Hollywood Bowl.

Veel fans zouden een finish bij het iconische Hollywood Sign verwachten, maar Gaimon legt uit dat de wegen daar te smal zijn voor een grote koers en tv-crews. In plaats daarvan finisht het gelekte parcours bij het nabijgelegen Griffith Observatory.

Die grande finale serveert een felle, explosieve klim van vier à vijf minuten. “Het is een heuvelachtige finale, maar geen Alpe d’Huez. We hebben het ook niet over iets als de Flèche Wallonne,” aldus Gaimon. “Het is steil. Als sprinter wil je hier niet op het elastiek hangen.”

Gezien de eisen van het gelekte parcours acht Gaimon explosieve klassiekerspecialisten in het voordeel ten opzichte van pure klimmers.

“Als je deze koers vandaag zou rijden met de renners zoals ze nu zijn, dan zet ik mijn geld op [Mathieu] Van der Poel en Tadej [Pogacar] als tweede,” voorspelde Gaimon. “Ik zie geen klimmen waar Tadej veel tijd kan pakken op Van der Poel, waar hij hem echt kan lossen. Ik zie wel veel plekken om hem te vermoeien, om hem pijn te doen… maar op Mulholland valt het weer samen.”