DISCUSSIE – Giro d'Italia, etappe 4: doet UAE Team Emirates meer met twee troeven dan de rest met een volledig kaartspel?

Jhonatan Narváez pakte de zege in de vierde etappe van de Giro d'Italia na een selectieve en chaotische finale richting Cosenza, terwijl Giulio Ciccone de nieuwe drager van de Maglia Rosa werd.

De 138 kilometer lange etappe van Catanzaro naar Cosenza was de eerste dag op Italiaanse bodem en bood een van de meest onvoorspelbare profielen van de openingsweek. De lopende klim van de Cozzo Tuno, 14,4 kilometer aan 5,9%, maakte meerdere scenario’s mogelijk, van een gereduceerde sprint tot een late aanval.

In tegenstelling tot de voorgaande etappes duurde het even voordat de vlucht de ruimte kreeg. Uiteindelijk slaagden zes renners erin de vlucht van de dag te vormen: Warren Barguil, Niklas Larsen, Martin Marcellusi, Johan Jacobs, Mattia Bais en Darren Rafferty.

Hun voorsprong liep snel op richting twee minuten, maar het peloton liet het gat nooit echt groeien. XDS Astana Team controleerde de boel de hele middag en wilde de leiding niet uit handen geven aan Rafferty, de best geklasseerde renner in de kopgroep.

De dag bracht ook teleurstelling voor Kaden Groves. De Australische sprinter, nog altijd gehavend na zijn val in de openingsetappe, moest de wedstrijd verlaten, opnieuw een tegenvaller in een lastig seizoen voor zowel de renner als Alpecin-Premier Tech.

Toen de koers met zo’n zestig kilometer te gaan de Cozzo Tuno naderde, was de voorsprong van de kopgroep teruggelopen tot onder de minuut. Dat was het moment waarop Movistar Team het vuur aanwakkerde.

De Spaanse ploeg zette op de klim een moordend tempo neer in dienst van Orluis Aular, waardoor het peloton brak en meerdere sprinters meteen overboord gingen. Onder de gelosten: Tobias Lund Andresen, Dylan Groenewegen, Jonathan Milan en puntenleider Paul Magnier.

Ook leider Guillermo Thomas Silva verloor de aansluiting toen het tempo verder opliep. Bovenop resteerde een elitegroep van ongeveer veertig renners.

Een van de grootste namen die verrast werd, was Egan Bernal. De Giro d'Italia-winnaar van 2021 had het zwaar op de klim en moest de eerste groep laten gaan, al loodste ploegmaat Ben Turner hem later terug op het vlakkere aanloopstuk richting de finish.

De strijd om bonificaties laaide op bij de Red Bull-tussensprint. Jan Christen pakte de maximale seconden voor Giulio Pellizzari en Ciccone, waardoor de strijd om de Maglia Rosa volledig openbleef richting de finale.

In de slotkilometers slaagde geen beslissende aanval, al probeerde Jan Christen het nog met een late uitval binnen de laatste twee kilometer. De renner van UAE Team Emirates - XRG sloeg kortstondig een gaatje, maar het uitgedunde peloton haalde hem terug voor de meet.

In de sprint ging Orluis Aular vroeg aan en leek op weg naar de winst, tot Jhonatan Narváez in de laatste meters eroverheen kwam. De Ecuadoraanse kampioen bezorgde UAE Team Emirates - XRG een broodnodige ritzege, nadat de ploeg in de eerste dagen in Bulgarije al meerdere uitvallers had moeten incasseren.

Orluis Aular passeerde als tweede de streep, terwijl Giulio Ciccone derde werd, genoeg voor de renner van Lidl-Trek om de leiding in het klassement over te nemen.

De Italiaan start woensdag de lastige vijfde etappe richting Potenza in het roze, al blijft het klassement bijzonder dicht. De top 25 staat na vier etappes binnen tien seconden.

Anders dan in de eerste drie koersdagen zagen we vandaag eindelijk enkele WorldTeams agressief koersen, en de vlucht zat vol kwaliteit. De harde wind die de hele etappe blies, zorgde niet voor grote nervositeit in het peloton, maar hield elke ploeg en alle klassementsfavorieten alert op mogelijke waaiers.

In de aanloop naar de dagklim liep de spanning in het peloton op. Movistar Team nam op de beklimming de regie en legde een bruus tempo op, waardoor de renner in het roze en veel sprinters met ambities voor de ritzege meteen in de problemen kwamen. Movistar schoof als blok naar voren en maakte duidelijk dat het mikte op de etappe met Orluis Aular.

Ik schrok ervan dat Egan Bernal op die klim moest passen. Dat zijn geen bemoedigende signalen. Als hij op een dag als deze, op een klim puur op tempo, niet met de besten mee kan, wat gebeurt er dan in de komende dagen als het echt zwaar wordt?

De strijd om de boniseconden was interessant, met Jonas Vingegaard, de topfavoriet voor het klassement, die het voor enkele seconden opnam tegen Giulio Pellizzari.

Met nog zoveel bergen voor de boeg en grote tijdsverschillen die normaal vanzelf ontstaan, is het dan echt nodig om nu al om elke seconde te vechten? Maakt Vingegaard zich werkelijk zo druk om Pellizzari? Pellizzari is geen Tadej Pogacar… maar Visma heeft duidelijk zijn eigen tactiek.

UAE Team Emirates - XRG speelde in de finale twee troeven. Eerst kwam een lange aanval van Jan Christen, die een gaatje sloeg en Lidl-Trek en Movistar tot achtervolgen dwong. Daarna, binnen de laatste 500 meter, toen Christen was ingerekend, lanceerde Orluis Aular zijn sprint. De Movistar-renner leek op weg naar de zege, maar UAE Team Emirates - XRG trok zijn laatste kaart perfect.

Jhonatan Narvaez zat precies in het juiste wiel, opende zijn sprint op het perfecte moment en storme met ruime marge naar de zege. Opnieuw Zuid-Amerikaanse glorie in de Giro d’Italia.

We hebben ook een nieuwe leider, en het is een van de publiekslievelingen. Giulio Ciccone van Lidl-Trek draagt nu de Maglia Rosa. Als Derek Gee niet op zijn best is, kan de Italiaan een troef worden voor het algemeen klassement binnen de ploeg. Ciccone’s sterke start kan echter ook richting een topresultaat aan het einde van de ronde wijzen.

Het was een interessantere etappe dan ik had verwacht. Daarvoor mogen we Movistar bedanken. We zullen nooit weten of een andere ploeg hetzelfde had geprobeerd, maar ik denk van niet. Met Orluis Aular in sterke klimvorm trokken ze het tempo omhoog, reden ze elke sprinter uit het peloton en hielden ze het tempo tot aan de finish hoog.

Dit was een ander scenario dan voorzien, want in tegenstelling tot wat we later in een Grote Ronde of eendagskoers zien, hadden maar weinig renners de ambitie om de etappe te winnen. Iedereen bleef dus afwachtend in het wiel, met alleen Nelson Oliveira die het grootste deel van de laatste 45 kilometer het werk deed.

Maar dat gebrek aan initiatief – ja, ik heb zeker renners/ploegen waar ik naar kan wijzen – leidde tot een spannende finale met een tussensprint en eindsprint die iedereen aan het rekenen zette. Veel renners hechten groot belang aan het dragen van de leiderstrui in een Grote Ronde, en dus ontstond er een felle strijd om die eerste plek.

UAE speelde daarna zijn kaarten perfect. Jan Christen plaatste een timing-aanval uit het boekje en dwong Movistar en Lidl-Trek hun lead-out eerder op te souperen dan gepland.

In de eindsprint leek Orluis Aular de sterkste, maar hij ging te vroeg aan. Movistar deed alles goed, maar de timing klopte niet, zonde, want ze verdienden de zege. UAE profiteerde daarentegen optimaal van de tactiek waardoor Jhonatan Narváez perfect gepositioneerd zat om in zijn comebackkoers een etappe te winnen. De ploeg had zo’n zege nodig na de misère van de eerste dagen.

De rustdag leek Egan Bernal niet goed te hebben gedaan, maar realistisch gezien is een top 10 hier ongeveer het maximale – en vandaag scheelde het niet veel. Voor Giulio Ciccone is het bereiken van de roze trui een prachtige mijlpaal, en nu Derek Gee worstelt met de start van de ronde, kan de Italiaan zelfs zelf voor het klassement gaan.