“Die gasten lachten ons uit” – ploeggenoot legt uit waarom Tom Pidcock in het Openingsweekend worstelde

Het beeld botste met het verhaal van de afgelopen maand. Na een scherpe trainingsprikkel in Spanje en een etappezege in de Vuelta a Andalucia arriveerde Tom Pidcock op het Openingsweekend als een van de intrigerendere namen op de startlijst. Tegen zaterdagavond in Omloop Het Nieuwsblad stond hij 48ste en speelde hij geen rol in de beslissende bewegingen.

De verklaring, intern althans, is eerder fysiologisch dan tactisch.

In gesprek met IDL Pro Cycling gaf ploeggenoot Fred Wright een rake analyse van wat er misging bij de Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team-groep, die in januari op hoogte had getraind.

“In Chili zaten we te lachen terwijl we de sneeuw en regen in Europa zagen,” zei Wright. “Maar zaterdag lachten zij ons uit.”

Pidcock en een kleine groep ploegmaats kozen begin dit jaar voor een hoogtestage in Chili, waarbij ze winterkilometers in Spanje inruilden voor warmere temperaturen en prikkels op hoogte. De vroege signalen waren veelbelovend. Pidcock werd tweede in de Clásica de Jaén en won vervolgens de slotetappe van Andalucia op weg naar de derde plek in het eindklassement.

België was een heel andere schok. “Ik heb echt geleden in de kou,” gaf Wright toe over Omloop. “Normaal ben ik vrij goed in die omstandigheden, omdat ik de laatste jaren altijd door de winter heen heb getraind. Maar in Omloop was het ronduit bar.”

Pidcock sprak zelf van een “beginnersfout” met kleding en kreeg te maken met een mechanisch probleem en fietswissel toen de koers al aan het breken was. Toen de sleutelgroepen wegreed, zat hij in het defensief en was er geen weg terug naar de kop van de koers.

Voor Wright draaide het minder om vorm, meer om adaptatie. “Het effect van de hoogtestage is echt goed, want in training voel ik me geweldig,” zei hij. “Een hoogtestage voorafgaand aan de klassiekers is in die zin ideaal, omdat je dan sterk bent in de koersen waarin je daadwerkelijk sterk wil zijn.”

Die laatste zin is veelzeggend.

Het Openingsweekend telt, maar het is niet het middelpunt van Pidcocks voorjaar. Strade Bianche en Milano–Sanremo wegen zwaarder in zijn programma, met daarna de Ardennen. Zijn vroege seizoensresultaten in Spanje suggereerden dat de motor op toeren is.

“Als je zo’n renner als Tom hebt, rijd je graag op kop als hij doet wat hij deed op de slotdag van de Ruta del Sol,” zei Wright met een grijns. “Ik kijk enorm uit naar de rest van het seizoen.”

Wright wees ook op een verschuiving die minder zichtbaar is op het resultatenblad. “Ik denk niet dat de hoogtestage qua puur trainingswerk zo anders was — maar mentaal was het verfrissend om iets totaal nieuws te doen,” zei hij. “Fysiek hebben we een stap gezet, maar mentaal ook.”

Dat gevoel van vernieuwing resoneert met het bredere verhaal rond Q36.5 dit seizoen. Pidcocks overstap plaatste hem in het centrum van het project, en de ploegaanpak lijkt gebouwd op vrijheid in plaats van beperking.

Wright was duidelijk over de aantrekkingskracht. “Tom was een van de hoofdredenen voor mij om naar dit team te komen,” zei hij. “We koersen weer zoals vroeger — zonder stress. Dat is wat we het hele jaar willen doen.”

Het Openingsweekend kan zo minder een oordeel blijken en meer een thermometer, letterlijk. Lichamen die zich aanpasten aan hoogte en de Spaanse zon, moeten nu herkalibreren naar Noord-Europa in februari.

Als het Chili-blok rendeert waar het moet — op de grindwegen van Strade Bianche of op de Via Roma in San Remo — zal de herinnering aan uitgelachen worden in Vlaanderen snel vervagen.

Voor Pidcock wordt het voorjaarsverhaal nog altijd geschreven.