“Ik had al een haat-liefdeverhouding met de Tour de France” – Mathieu van der Poel blikt terug op longontsteking die zijn sterkste Tour in 2025 beëindigde

Voor Mathieu van der Poel is de Tour de France nooit simpel geweest. Hij droeg het geel. Hij won etappes. Hij kleurde weken koers. Maar hij stapte ook uit, herstelde zijn doelen, en vertrok gefrustreerd.

In de Whoop-podcast gaf de Nederlander misschien wel zijn meest heldere samenvatting van die complexe relatie.

“Ik had al een haat-liefdeverhouding met de Tour, het is niet altijd super succesvol geweest voor mij. Dit jaar lukte het eindelijk, maar toen werd ik ziek, en dat was lastig,” blikt hij eerlijk terug.

Dat “eindelijk” is veelzeggend.

Van der Poels Tour de France 2025 begon met momentum. Hij won etappe twee, trok opnieuw het geel aan, en stond bijna een week centraal in de koers. Aanvallend, zichtbaar en tactisch scherp: het leek uit te draaien op zijn meest complete Tour tot nu toe.

In 2021 zorgde hij voor een van de emotioneelste momenten door te winnen op Mûr-de-Bretagne en het geel te pakken als eerbetoon aan zijn grootvader Raymond Poulidor. Maar die debuut-Tour eindigde vroegtijdig.

In 2022 vertrok hij opnieuw zonder ooit echt in het ritme te komen.

In 2023 en 2024 reed hij de koers uit, maar vooral in dienst en zonder dezelfde persoonlijke stempel.

In 2025 klopte de balans voor het eerst. Hij was competitief, bepalend en gemotiveerd om de Tour af te maken. “Ik was heel gemotiveerd om de Tour goed af te sluiten, vooral de slotetappe lag me heel goed,” zei hij.

Toen volgde de onderbreking die geen renner volledig kan beheersen.

Van der Poel moest na etappe vijftien opgeven met een longontsteking, waarmee een Tour eindigde die eindelijk in lijn lag met zijn ambities. “De Tour is een groot evenement. Je komt met veel mensen in contact, waardoor het moeilijk is te achterhalen waar je het hebt opgelopen. Je probeert het zo goed mogelijk te managen, maar er is altijd kans om ziek te worden.”

Er was geen tactische fout. Geen verkeerd ingeschatte inspanning. Geen vormdip. Alleen een ziekte midden in de meest intense drie weken van het wielrennen.

Voor een renner die zijn carrière bouwde op instinct, timing en explosiviteit, is de willekeur van ziekte een ander soort uitdaging.

Tegenslag is Van der Poel niet vreemd. Valpartijen, tactische missers en voortijdig beëindigde Grote Rondes passeerden vaker. Maar leeftijd, suggereert hij, verandert hoe je zulke momenten verwerkt.

“Als je wat ouder bent, is het makkelijker om zoiets te verwerken. Het hoort bij de sport, je hebt ups en downs. Het laat je de goede momenten nog meer waarderen.”

Dat perspectief toont een renner die niet langer bevestiging zoekt van de Tour, maar er mee in de pas wil lopen. De haat-liefdeverhouding blijft, maar de frustratie staat nu naast acceptatie.

De Tour van 2025 eindigde niet zoals hij hoopte. Maar voor het eerst liet hij zien hoe zijn versie van een succesvolle Tour eruit kan zien.

En dat kan wel eens betekenisvoller zijn dan de opgave zelf.