“Ik werd afgesneden en riep ‘Idioot!’… toen reed Mathieu langszij en zei: ‘Misschien is hij niet de idioot’” – Oliver Naesen over het moment waarop hij wist dat Van der Poel de Omloop zou winnen

Mathieu van der Poels winst in Omloop Het Nieuwsblad leek vanaf de buitenkant misschien onvermijdelijk. Voor Oliver Naesen viel die zekerheid veel eerder en op een bijna surreële manier.

In de HLN Wielerpodcast beschreef Naesen de precieze conversatie in koers die hem deed besluiten dat de wedstrijd al beslist was.

“Ik werd afgesneden door iemand van Uno-X en riep ‘Idioot!’ naar hem,” herinnerde Naesen zich. “Toen kwam Mathieu heel rustig naast me rijden en zei: ‘Misschien is hij niet de idioot, hoor.’ Daarna zei ik in mijn oortje dat Mathieu de koers ging winnen.”

Niet zozeer wat Van der Poel zei, maar hoe hij het zei, trof hem het meest. “Als je daar zo ontspannen kunt zitten terwijl iedereen om je heen kapotgaat, dan heb je nog iets over.”

De anekdote vatte mooi samen wat de tv-beelden de hele middag al suggereerden. Terwijl valpartijen, lekke banden en positiegevechten door het peloton sneden, oogde Van der Poel steeds beheerst, soms zelfs speels. Voor wie ín de koers zat, was die kalmte even veelzeggend als welk vermogenscijfer ook.

Naesen zelf werd na een val in Omloop een resultaat ontzegd, maar hij vertrok na het Openingsweekend wel met vertrouwen dankzij wat hij zag bij Decathlon CMA CGM.

“We pakken twee top-tiens en bij bijna elke aanval konden we zeggen dat we er met twee of drie man bij zaten. Dit is misschien wel de sterkste Decathlon-ploeg waarin ik heb gereden,” zei hij.

De cijfers staven dat. Tobias Lund Andresen reed twee keer top tien over het weekend, en in Kuurne-Brussel-Kuurne doken de blauw-groene truien herhaaldelijk op in aanvallende moves, ook toen ploegen met grotere budgetten de koers wilden controleren.

Dat alles gebeurde zonder de geblesseerde speerpunten Tiesj Benoot en Olav Kooij, wat de collectieve kracht nog opvallender maakt. Waar Decathlon voorgaande seizoenen vaker reactief reed, bepaalden ze nu mee het koersverloop.

Ze wonnen niet. Maar ze wáren er.

Naesen ging ook in op het debat na de podiumplaats van Florian Vermeersch achter Van der Poel. “Florian is een fantastische renner, maar hij gaat geen tien Klassiekers winnen,” zei Naesen. “En als je je na een podium aan het publiek moet verontschuldigen omdat je met de god van het wielrennen meerijdt, dan slaat dat helemaal nergens op.”

Hij vervolgde: “Hij moet gewoon trots zijn op hoe hij reed en dat hij zo ver kon meegaan. Als je aan het einde van je carrière kunt terugkijken op een aantal podiums in Klassiekers, mag je heel tevreden zijn.”

De opmerkingen pasten in een weekend waarin Van der Poels aanwezigheid opnieuw bepaalde hoe anderen werden beoordeeld. Zijn wiel volgen wordt soms gezien als tactische overgave. Naesen ziet dat anders. Als de sterkste renner van de koers gaat, is overleven geen zwakte.

Voor Naesen kwam de helderheid lang voor de beslissende hellingen. Een terloopse, onverstuurde opmerking vertelde hem alles wat hij moest weten.

Als de rustigste renner van het peloton degene is op wie iedereen jaagt, is de koers meestal al beslist.