De revolutionaire budgetfiets is zo goed dat “Pogacar er de Tour de France op zou kunnen winnen”

In het seizoen 2026 jaagt Tadej Pogacar op een vijfde Tour de France. Als de Sloveen opnieuw de Grande Boucle wint, evenaart hij het eeuwrecord van Eddy Merckx, Miguel Induráin, Jacques Anquetil en Bernard Hinault. Dat doet hij vermoedelijk op een Colnago van meer dan €10.000. Bij UAE Team Emirates - XRG willen ze het beste van het beste. Maar wat als dat niet nodig is?

In zijn nieuwste YouTube-video ging Phil Gaimon recht op het doel af: de huidige stand van zaken rond racefietsen en zijn nieuwe partnermerken voor 2026. Wat klonk als een simpele update, mondde uit in een grotere verrassing. De voormalige Garmin-Sharp-renner rijdt dit jaar niet op een Factor, maar op frames van het Amerikaanse State Bicycle Company.

Aan keuze ontbrak het niet, legde hij uit: “Ik kan van bijna elk merk fietsen krijgen.” Alle topfietsen, voegt hij toe, delen duidelijke deugden: ze zijn snel, zien er goed uit en zijn technisch zeer ver ontwikkeld. Toch heeft hij al langer het gevoel dat de grote merken de weg kwijt zijn.

Los van prestaties richt Gaimon zijn pijlen ook op de huidige kostprijs van toonaangevende fietsen. Hij zegt dat hij, net zoals hij doping altijd heeft afgewezen, huiverig is om de buitensporige prijzen te accepteren die de markt domineren. “De prijzen van nieuwe fietsen tegenwoordig begonnen me echt tegen te staan,” gaf hij toe.

Hier komt State Bicycle Co. in beeld. Bekend van fixed-gear fietsen, Klunker-modellen, gedurfde samenwerkingen en een value-first benadering boven prestige, maakte het merk nooit echt deel uit van het gesprek over elite racefietsen. Dat zou kunnen veranderen.

Het nieuwe model dat Gaimon presenteert komt binnenkort op de markt met elektronische schakeling voor rond $2.800, en een SL-versie rond $4.000. En de Amerikaan aarzelt niet om de lat hoog te leggen: “Ik denk dat Tadej de Tour de France op deze fiets zou kunnen winnen.”

Als natuurtalent in het klimmen vindt Gaimon dat de industrie haar pijlen bijna uitsluitend heeft gericht op aerodynamica en windtunneldata. Die gangbare koers heeft volgens hem tot compromissen geleid op cruciale punten, vooral gewicht, dat hij in de praktijk veel bepalender acht dan marginale aero-winst.

Hij verduidelijkt dat hij houdt van goed gemaakte spullen en nog altijd op topniveau presteert, dus vindt hij dat hij een “high-end en zeer capabele” fiets verdient. Maar hij maakte duidelijk geen interesse te hebben om een fiets als statussymbool te gebruiken.

Hij herinnert er zelfs aan dat sommige van zijn oudere fietsen juist sneller waren omdat ze lichter waren: “Een supersnelle sprintfiets is nutteloos als je er op de klim 20 kilometer voor de finish wordt afgereden,” zei hij.

Voor hem verklaart die scheefgroei waarom zoveel moderne fietsen niet aansluiten bij hoe de meeste mensen daadwerkelijk fietsen.