“Het publiek verwacht veel”: Pogačars opvolger heeft veel werk voor de boeg om de voorspellingen waar te maken

Het seizoen 2026 staat op het punt te beginnen. Het wordt een sleuteljaar, omdat ook een nieuwe driejarige cyclus start. Maar er is veel meer te volgen dan alleen de degradatiestrijd. Eén renner die hoge verwachtingen wekt, is Jakob Omrzel. De Sloveen, pas 19, won het elitekampioenschap van zijn land, en de vergelijkingen met Tadej Pogacar waren onvermijdelijk.

Des te meer omdat Omrzel, die na zijn overstap van de opleidingsploeg voor het eerste team van Bahrain Victorious gaat rijden, ook het eindklassement won in de Giro Next Gen, de beloftenversie van de Corsa Rosa. Een Sloveen die een U23-rittenkoers van Grand Tour-formaat wint, met een enorm motorvermogen en een messcherpe mentaliteit. Het scenario klinkt bekend.

In 2025 liet Jakob Omrzel zien dat hij tot de toekomstige elite van de sport behoort en als je hem hoort praten, begrijp je waarom velen hem in één adem noemen met Tadej Pogacar. Dat lichtte hij toe in zijn interview met IDL Pro Cycling.

Omrzel benadrukte dat hij weet dat de druk eraan komt, maar dat het hem niet verontrust. Hij schetste ook zijn eigen ambities, ondanks de vergelijkingen met Pogacar, en maakte duidelijk dat zijn focus op de klassementen ligt, met de kasseiklassiekers wat meer op de achtergrond.

“Het publiek verwacht veel, maar het raakt me niet. Ik ken mijn opbouw en wat ik kan. De doelen komen vanzelf. Druk helpt zelfs: het dwingt je te geloven dat je het kunt,” zei Jakob Omrzel, met het imposante voorbeeld van Tadej Pogacar vóór zich.

Pogacar won vroeg in zijn loopbaan de Tour de l’Avenir. Omrzel de Giro Next Gen. Maar ze delen nog iets: gemak op de kasseien. Terwijl Pogacar dit jaar uitblonk in Parijs-Roubaix, weet Omrzel al hoe het is om daar te winnen… toen hij twee jaar geleden de juniorenwedstrijd op zijn naam schreef.

Zijn hoofdfocus ligt echter elders: “Ik ben meer georiënteerd op klassementen. Maar het is ook goed om je competitief te voelen op de kasseien. Het zijn heel andere wedstrijden en ze maken je completer. Ik werk daar ook graag aan.”

En als hij zichzelf moet typeren, aarzelt hij niet: “Ik ben een klimmer. Ik ben geen sprinter, behalve wanneer alleen klimmers overblijven en iedereen op de limiet zit. Dan kan ik toeslaan. Ik probeer in alles beter te worden, maar iedereen specialiseert uiteindelijk in waar hij [het beste in is],” besloot hij.