“De organisatoren stellen voor, de renners beslissen” — Christian Prudhomme spreekt over het DNA van de koers en verdedigt zich tegen kritiek van de fans

Christian Prudhomme, directeur van de Tour de France, zal komende zomer voor de 19e keer de troepen aanvoeren. Te midden van kritiek en terugkerende discussies over de koersrichting gaf de 65-jarige Parijzenaar een interview aan Eurosport. Van publieke toegang tot tijdritten en ploegfinanciën: de directeur ging in op meerdere gevoelige thema’s rond ’s werelds grootste wielerwedstrijd.

Een van de hoofdonderwerpen was het idee om op bepaalde etappes betaalzones in te voeren. Prudhomme maakte duidelijk dat zo’n stap ingaat tegen het DNA van het evenement.

“Ik lach, maar eigenlijk jaagt het me angst aan. Het is kijken naar wielrennen door de verkeerde kant van de telescoop. Weet u wat de eerste reden is waarom bestuurders een etappe van de Tour de France, Parijs–Nice of de Tour Auvergne Rhône-Alpes willen? Omdat het gratis is. En mensen binnen het wielrennen, in dat kleine wereldje, zouden het graag laten werken als voetbal of rugby…”

Hij onderstreepte zijn standpunt door te benadrukken dat de koers toebehoort aan de openbare weg en aan de mensen die er elke juli langs staan.

“We rijden op wegen die niet van ons zijn en nooit van ons zullen zijn. De Tour de France van mijn dromen is de Tour de France die voor mijn huis langs komt. Voor mij zou het ketterij zijn, absolute ketterij, om mensen te laten betalen.”

Ter illustratie vergeleek hij wegrennen met veldrijden, een discipline waar toeschouwers vaak entree betalen.

“Ik zie het succes van het veldrijden, de achtste titel van Mathieu van der Poel, de mensenmassa’s, enzovoort. Ja, in België, ja, in Nederland, het is een enorm succes. Niet per se elders. Op de wegen van de Tour de France geldt het principe van vrije toegang. Tenminste bij mij zal dat altijd zo blijven. Je kunt niet doen alsof het publiek, de mensen van de Tour de France, geen integraal onderdeel zijn van het succes.”

Een andere terugkerende kritiek betreft het vermeende gebrek aan suspense in recente edities, waarbij het klassement soms al lang voor de slotetappe in Parijs vastligt. Prudhomme gaf toe dat hij de frustratie van veel fans deelt.

“Zie de directeur van de Tour de France niet als iemand anders dan eender welke fan. Ik hou visceraal van de Tour. Als er geen suspense is, voel ik exact hetzelfde als u. Mijn reacties zijn niet veranderd sinds mijn jeugd, toen ik Raymond Poulidor zag aanvallen op de Mont Revard.”

Hij benadrukte dat het parcoursontwerp altijd inzet op het uitlokken van strijd, terwijl hij erkent dat de afloop uiteindelijk afhangt van de renners zelf.

“Natuurlijk willen we strijd, natuurlijk willen we suspense. Dat speelt onvermijdelijk een rol bij het tekenen van de route. Altijd. Maar dan is er die bekende formule: de organisatoren stellen voor, de renners beslissen.”

Het gesprek ging ook over tijdritten, zeker nadat Remco Evenepoel teleurstelling uitte dat het seizoen 2026 geen lange individuele tijdrit bevat. Als specialist die veel tijd kan nemen op rivalen als Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard ziet Evenepoel lange tijdritten als een cruciaal wapen.

Prudhomme legde de delicate balans uit tussen het creëren van spanning en voorkomen dat de koers te vroeg in een plooi valt.

“Als er een dominante Evenepoel zou zijn, zoals hij in tijdritten kan zijn, tegenover Pogacar of Vingegaard die veel tijd verliezen, dan zouden we uiteraard suspense én tijdritten willen invoeren. Vandaag bevestigen ze alleen maar en verpletteren ze soms.”

Hij haalde een specifiek voorbeeld uit het verleden aan om zijn zorg te illustreren.

“Ik herinner me de tijdrit van 2012 in Besançon met Bradley Wiggins. Hij had de koers na tien dagen al doodgemaakt. Ik ben zeker niet anti-tijdrit. Alleen hebben we vandaag niet wat de kracht van een gevecht uitmaakt, van een duel, een oppositie van kwaliteiten. De besten in de bergen zijn ook bijna de besten in de tijdritten.”

Tot slot kwam de financiering van ploegen en de verdeling van inkomsten aan bod. Het verdwijnen van Arkéa–B&B Hotels en de fusie tussen Lotto Dstny en Intermarché–Wanty hebben de kritiek van ploegleiders op wedstrijdorganisatoren, waaronder de Amaury Sport Organisation, aangewakkerd.

Prudhomme erkende de financiële evolutie van de sport, maar wees op een structurele scheefgroei.

“We zien de ontwikkeling van ploegen en budgetten exponentieel groeien, en dat is fantastisch. Renners verdienen meer geld, en dat stemt me bijna even blij als hen. Maar wedstrijdbudgetten groeien niet exponentieel zoals die van de grote ploegen. Voor mij ligt het dilemma vooral tussen door de staat gesteunde teams en ploegen met traditionele privésponsors, die inderdaad moeite hebben om bij te blijven.”

Terwijl hij zich opmaakt voor zijn 19e Tour de France aan het roer, is Prudhommes boodschap helder: open toegang bewaken, competitieve spanning behouden en de financiële realiteit van het moderne wielrennen managen blijven kernuitdagingen voor de langetermijntoekomst van de koers.