“De oplossing vonden we via motorische controle” – UAE-insider onthult hoe het brein van Tadej Pogacar hem zo moeilijk te kloppen maakt

Dominantie wordt vaak verklaard in watts, gewicht, trainingsblokken en talent. Maar binnen UAE Team Emirates - XRG vond een van de belangrijkste prestatieverschuivingen plaats op een veel minder zichtbare plek: in de manier waarop de hersenen van renners hun lichaam aansturen.

Dat beeld schetst Michele Del Gallo, al jaren fysiotherapeut en osteopaat van de ploeg, in een uitgebreid interview met Bici.Pro. Zijn uitspraken lichten een stille revolutie binnen UAE toe, die heeft veranderd hoe renners zich voorbereiden, bewegen en uiteindelijk presteren wanneer het er echt om draait.

Del Gallo beschrijft een team dat niet langer alleen zoekt naar antwoorden in spieren en vermogenscijfers, maar in hoe de hersenen het lichaam onder druk rekruteren en coördineren. “We vonden de oplossing via motorische controle,” legt hij uit.

Dat klinkt abstract, maar het raakt de kern van waarom renners als Pogacar ogenschijnlijk moeiteloos oogt wanneer anderen kraken.

Tests voor het seizoen brachten iets onverwachts aan het licht. Veel renners duwden niet even hard met beide benen. “Dankzij de tests die we voor de seizoensstart uitvoeren, merkten we dat veel renners een verschil in kracht hebben tussen het ene en het andere been,” zegt Del Gallo. “Uiteindelijk was het een rekruteringprobleem: aan de ene kant slaagde de atleet erin 100 procent van de spiervezels te rekruteren, terwijl hij in het andere been er minder aanzette.”

Het probleem zat niet in zwakte van de spier zelf. De hersenen activeerden beide kanten niet op dezelfde manier. Die asymmetrie kostte energie en beperkte het rendement lang voordat vermoeidheid toesloeg.

Dus verschoof de focus. Niet naar zwaarder krachtwerk of hardere intervallen, maar naar het aanleren van betere aansturing vanuit de hersenen.

Fans zien Pogacar en zijn ploeggenoten vaak met weerstandsbanden voor de start. Het oogt als een simpele warming-up. Del Gallo zegt dat het dat juist niet is. “Wat is het nut van vijf minuten warmlopen voor een koers van vijf of zes uur, waarin het verschil aan het einde wordt gemaakt?” vraagt hij. “In plaats daarvan loopt het werk aan motorische controle door gedurende de hele koers. Ze trappen anders, verbruiken minder energie en staan er beter voor aan de finish.”

De oefeningen zijn bedoeld om te veranderen hoe de hersenen spieren tijdens inspanning aansturen, niet alleen om de doorbloeding op gang te brengen. Het effect moet de renner de hele rit bijblijven.

Daarom gebeurt dit werk niet alleen op koersochtenden, maar ook op trainingskampen, in hotels en op rustdagen. Het gaat om nieuwe automatische patronen opbouwen, niet iets dat je bewust kunt “bedenken” bij 90 omwentelingen per minuut.

In het moderne wielrennen gaat het eindeloos over corekracht. Del Gallo is helder over de grenzen daarvan. “Je kunt de sterkste core hebben en nummer één zijn in die oefeningen,” zegt hij, “maar als bij het commando om op het pedaal te duwen de hersenen het niet op de juiste manier doen, is zo’n sterke core nutteloos.”

Spieren beslissen niet wanneer ze werken. De hersenen doen dat, op basis van ingesleten patronen. Als de hersenen de core niet meenemen of één zijde anders rekruteren, kan zelfs het sterkste lichaam zijn potentieel niet benutten. “Je beslist niet bewust welke spieren moeten samentrekken, de hersenen beslissen op basis van patronen,” legt Del Gallo uit. “Als binnen dat bewegingspatroon de core niet is geactiveerd, zal het brein die niet rekruteren als je op het pedaal duwt.”

Het doel is dus correcte activatie automatisch te maken, niet iets waar renners aan moeten denken terwijl ze vol koers maken.

Het technische werk past in een bredere cultuurverschuiving bij UAE, die Del Gallo herleidt tot leiderschap. “Het was een andere planeet vergeleken met waar we nu staan,” zegt hij over het team toen Pogacar in 2019 kwam.

Hij wijst op de invloed van Mauro Gianetti en op een omgeving die initiatief stimuleert. “Hij geeft ons allemaal vrijheid, ieder in ons eigen domein, om iets nieuws te brengen,” zegt Del Gallo. “Het zijn altijd mensen die het verschil maken, en de som van ieders beste, ook al bestaat die uit kleine dingen, levert uiteindelijk de grootste verbetering op.”

Dat vertrouwen betekent ook investeren. Als staf iets identificeert dat renners beter kan maken, krijgt het steun. “Als er geïnvesteerd moet worden, dan gebeurt dat, het is geen probleem,” zegt Del Gallo. “Mauro vertrouwt ons.”

Pogacar wint niet door één tovertruc. Maar in een sport van minieme marges telt het als je meer van je lichaam, efficiënter en langer, kunt benutten.

De hersenen leren spieren beter te rekruteren betekent dat renners minder energie verspillen, gelijkmatiger vermogen leveren over elke trap, en in betere staat de finale bereiken wanneer de koers beslist wordt.

Daarom maakt wat lijkt op een simpele bandenroutine deel uit van iets veel diepers. Het draait niet om spieren opwarmen. Het gaat om herprogrammeren hoe het lichaam onder druk functioneert.

In een tijdperk dat geobsedeerd is door cijfers, is de boodschap van UAE van binnenuit bijna ouderwets. De grootste winst zit niet altijd in datalogboeken of halters.

Soms ligt het echte voordeel in het aanleren van de hersenen hoe ze benutten wat het lichaam al heeft.