Egan Bernal probeerde aanvankelijk zijn benen voor zich te laten spreken in de
Tour of the Alps. Een knikje hier, een vermoeid gebaar daar; de Colombiaan wilde niet meebuigen met het groeiende verhaal om hem heen. Maar aan het einde van de week zeiden zijn prestaties meer dan woorden konden.
In het hooggebergte oogde Bernal beheerst, berekenend en steeds competitiever. Nadat hij midden in de week Thymen Arensman naar een sterk resultaat had geloodst, volgde hij dat op met een ritpodium en, belangrijker, een tweede plaats in het eindklassement achter Giulio Pellizzari. Geen zege, wel betekenisvol.
De slotetappe vertelde het duidelijkste verhaal. Bernal kon Pellizzari niet volgen op de beslissende hellingen, maar was onmiskenbaar de sterkste van de achtervolgers. Hij won de sprint in Bolzano en bevestigde dat zijn vorm richting de Giro d’Italia de goede kant op gaat.
“Eerlijk gezegd had ik geen verwachtingen, dus ik was op alles voorbereid – of dat nu in de gruppetto rijden was of strijden voor het klassement,” zei Bernal tegen
Domestique.
Zijn voorzichtigheid is begrijpelijk. Het seizoen 2026 dwong hem al meermaals tot herstarten. Na een sterke start in Colombia, waar hij zijn nationale titel verdedigde, werd zijn Europese rentree onderbroken door een knieprobleem dat een cruciaal wedstrijdblok wegvaagde. Drie weken zonder fiets volgden, met de bijbehorende onzekerheid.
In plaats van in koers naar vorm te jagen, keerde Bernal terug naar huis. Op hoogte, in het vertrouwde Cundinamarca, bouwde hij in stilte opnieuw op. Het is een patroon dat veel van zijn loopbaan typeert, zeker sinds zijn zware crash in 2022.
Destijds stond zijn toekomst in de sport ter discussie. De blessures waren ernstig, zelfs levensbedreigend, en de weg terug naar het peloton allerminst vanzelfsprekend. Toen hij terugkeerde, waren de resultaten hooguit bescheiden. Grote rondes kwamen en gingen zonder impact, en de verwachtingen werden stap voor stap bijgesteld.
Maar Bernal liet de lange termijn nooit los. “Ik ben nu 10 of 11 jaar prof en ik heb geleerd dat je op het proces moet vertrouwen,” legde hij uit. “Ik ben door zware blessures en lange pechperiodes gegaan, en één koers, goed of slecht, verandert de voorbereiding op het hoofddoel niet. Al vóór het seizoen begon, lag mijn focus op de Giro en dat is nog steeds zo.”
Er zijn tekenen van vooruitgang. In 2025 keerde hij met ambitie terug in de Giro, met flitsen van de oude Bernal, vooral op gravel, en een top tien in het eindklassement. Later dat seizoen pakte hij een emotionele ritzege in de Vuelta a España, zijn eerste overwinning buiten Colombia sinds zijn Giro-triomf in 2021.
Toch blijft de vraag hangen. Kan hij echt terugkeren naar het niveau dat hem ooit een grote-rondeschwinner maakte? Zelf blijft Bernal ook nuchter. “Het betekent dat ik goed ben, maar de Giro is iets anders,” zei hij na de slotetappe in de Alpen. “Het geeft me wat vertrouwen, maar de Giro is de Giro. Het zijn twee verschillende koersen.”
Die realiteitszin wordt in het peloton gedeeld. Wie zijn worstelingen van dichtbij zag, begrijpt zowel de omvang van zijn comeback als de zwaarte van de uitdaging die komt.
“Hij riskeerde met die crash niet alleen zijn loopbaan te verliezen, maar ook een normaal leven,” zei Matteo Tosatto. “Dus terugkomen en doen wat hij gedaan heeft, is al indrukwekkend. Als hij nog meer bereikt, ben ik alleen maar blij voor hem.”
Bij
Ineos Grenadiers wordt de aanpak richting de Giro pragmatisch. Bernal deelt het leiderschap met Arensman, wat de ploeg tactische flexibiliteit geeft tegenover een ogenschijnlijk dominante favoriet in Jonas Vingegaard.
Intern leeft het geloof dat dit dubbele leiderschap een troef kan zijn, zeker in een ronde die opportunisme vaak net zo goed beloont als pure klimkracht.
Bernal zelf richt zich echter op iets eenvoudigers. “Ik denk dat ik beter ben dan rond deze tijd vorig jaar, maar dat de Giro een andere koers is,” zei hij. “Het belangrijkste is om goed te zijn in de laatste week van de Giro.”
Die laatste week zal uiteindelijk zijn koers bepalen, en misschien ook zijn comebackverhaal. Vijf jaar na zijn Giro-zege en vier jaar na een crash die bijna alles beëindigde, nadert Bernal opnieuw de startlijn met behoedzaam optimisme.
Of dat genoeg is om Vingegaard uit te dagen, blijft onzeker. Maar de trend is duidelijk, en voorlopig is dát misschien de belangrijkste overwinning.