“Dat was de enige manier voor Tadej om te winnen” – Pogačars rechterhand tijdens Paris-Roubaix legt het ploegplan uit

UAE Team Emirates - XRG had een plan om Parijs-Roubaix te winnen en dat leek op koers tot op 120 kilometer van de streep. Florian Vermeersch vertelt het, plus de korte momenten waarop hij Tadej Pogacar hielp en hoe hij reageerde op de zege van Wout Van Aert.

“Tot op het moment dat Tadej een lekke band kreeg, was het eigenlijk het perfecte plan,” zei Vermeersch in de Vals Plat-podcast. UAE had hard gewerkt richting de vroege kasseistroken, het peloton murw gereden en het ook flink uitgedund. “Daardoor werd positioneren al wat minder lastig. Je voelde ook dat er wat meer vermoeidheid in het peloton zat. Hij kreeg een lek en ik moest in de groep blijven, om een beetje als waakhond te spelen.”

Mikkel Bjerg beschreef hoe de ploeg geen radiocontact had met de wagen, wat de besluitvorming vertraagde. Uiteindelijk gingen hij, Nils Politt en António Morgado terug om de wereldkampioen naar het peloton te brengen, maar Vermeersch niet. De aansluiting volgde net voor de Trouée d’Arenberg, waar hij Pogacar voorin positioneerde.

“Toen konden we als vierde en zesde opdraaien. Dat was ook perfect. Tot op vijfhonderd meter voor het Bos was het eigenlijk nog steeds het ideale scenario, want ik had altijd bij de eerste acht of negen gezeten die wegreden.”

Het opvallendste incident op de Trouée d’Arenberg was de val van Mathieu van der Poel. Maar in de eerste vijfsterrenstrook van de koers ging ook de Belg onderuit, waarmee zijn wedstrijd erop zat. “Vanaf daar zouden we de finale rijden. Ik ga niet zeggen wat mijn rol daarin zou zijn, maar de bedoeling was om de koers zo hard mogelijk te maken. Jammer dat ik er niet bij was. Tadej moest automatisch nog meer werk doen, dat is een beetje een sneeuwbaleffect.”

Het werd een nachtmerrie: de kopman van de Emiraten stond volledig geïsoleerd met nog ruim 90 kilometer te gaan, terwijl de hele ploeg in dertig kilometer opgebrand werd door de tegenslag. Dit na een uur koers waarin alles volgens plan liep.

“We wilden ons niet laten meeslepen door de vroege vlucht en zouden vanaf de eerste sector gewoon een superhoog tempo rijden. Er was dit jaar een parcourswijziging met twee lastige stroken waar de wind van opzij en van achteren kwam.”

UAE voerde het plan goed uit. Het idee was om renners op te branden tot aan de Arenberg, waar de koers echt zou ontploffen — maar dan door acties van Pogacar. De vermoeidheidsmethode, zoals in de Ronde van Vlaanderen, was UAE’s route om de Franse klassieker te winnen.

“Iedereen zo moe mogelijk aan de Trouée d’Arenberg laten komen. In onze ogen was dat de enige manier voor Tadej om te winnen: iedereen maximaal vermoeien. Als een frisse Van der Poel het Bos in duikt, wordt het heel moeilijk.”

Maar de energie die hij verbrandde in de achtervolging en het wegvallen van Vermeersch of Nils Politt betekenden dat de Sloveen later, op de beslissende momenten tegen Wout Van Aert, het verschil niet kon maken.

“In eerste instantie supporterde ik natuurlijk voor Tadej. Ik vind het jammer dat hij niet won, maar ik misgun Wout ook niets,” zegt Vermeersch over zijn vriend. “We kunnen goed met elkaar overweg en ik ben blij voor hem dat hij het grote doel van zijn carrière heeft gehaald.”