“Niemand dacht: ‘we moeten stoppen om hem te helpen’” – Tom Dumoulin hekelt het uitblijven van actie bij UAE na Pogacars lekke band in Parijs-Roubaix

Paris-Roubaix is een chaotische koers, maar renners weten dat. Daarom was het op het moment dat Tadej Pogacar lek reed op 120 kilometer van de finish, in een beslissende fase, opvallend dat geen ploegmaat de wereldkampioen meteen een fiets gaf. Tom Dumoulin uit in dat licht kritiek op de fouten in de besluitvorming bij de Emirati-ploeg in een moment van hoogspanning.

“Ik sta echt versteld van hoe het bij UAE is gegaan. Pogacar kreeg een lekke band op een heel slecht moment in de koers, twintig kilometer voor het Bos van Wallers,” zei Dumoulin in de NOS Cycling-podcast. “Het peloton was al in tweeën gescheurd. Het was al koers. Je weet: ‘dit gaat problemen geven’. Ze rijden vooraan en hij valt weg.”

Er brak chaos uit. Pech op het slechtst denkbare moment, simpel gezegd. Pogacar had materiaalpech terwijl de ploegleiderswagen nergens te zien was, vast in de colonne achter de vele groepjes die door de chaotische koerssituatie waren ontstaan. Anders had het gekund als de Sloveen een fiets van een ploegmaat had gekregen. “Er zit nota bene een ploeggenoot op zijn wiel. Ze zien dat hij lek rijdt. Hij zakt terug door het peloton,” stelt hij.

“Achterin zit nog een ploeggenoot, [António] Morgado. Er zijn beelden, en dan zie je Morgado naar Pogacar kijken van: ‘hé, daar gaat mijn kopman met een lege band’. Er waren daar vier ploegmaats en niemand dacht: ‘we moeten stoppen om hem te helpen’, of hem een wiel te geven. Niemand schakelde om, en ze bleven in het peloton.”

Dumoulin was verbijsterd. Pogacar verloor tijd op de weg, kreeg een neutrale fiets die later nog eens gewisseld moest worden – pas nadat de ploegleiderswagen hem, minuten later, bereikte – en door het ontbreken van radiocontact met de renners van de ploeg reed hij even geïsoleerd, tot hij werd teruggevonden.

“Dat is natuurlijk allesbehalve ideaal. Hij rijdt dan een minuut achter het peloton. In niemandsland. Keihard op kop zonder ploegmaats, die in het eerste peloton zaten te freewheelen. Ik vond het heel vreemd om te zien.” Het is de aard van Roubaix. Zijn pure klasse zorgde er alsnog voor dat hij terugkeerde en als tweede finishte, maar dat komt vooral door uithouding en wattages die anderen simpelweg niet in huis hebben.

Toch bleef bij Dumoulin, voormalig toprenner, een heel slechte indruk van de ploeg hangen na Roubaix. “Ze hebben fantastische renners en kunnen koersen domineren, maar in de ploegleiding lijkt het aan vindingrijkheid te ontbreken,” stelt hij.

“Als je ziet hoe dit ging… Of Del Toro, die vorig jaar de Giro op een knullige manier verloor. Dan zie je dat Visma op het vlak van tactiek en strategie vijf stappen voorligt. Ze maakten hier gewoon een fout, want die renners hadden gewoon moeten wachten. Je had Florian Vermeersch vooraan kunnen laten, maar de rest moet meteen stoppen en kijken wat ze kunnen doen.”