“Deze Giro ga ik nooit vergeten”: Afonso Eulálio stelt de witte trui veilig na slopende slotslag in de bergen

De voorlaatste etappe van de Giro d'Italia is voltooid, met Jonas Vingegaard opnieuw dominant, meer dan een minuut voor op Felix Gall, Jai Hindley en Derek Gee voor zijn vijfde etappezege. Achter de strijd om de dagwinst verdedigde een van de revelaties van de koers, Afonso Eulálio, met succes zijn witte trui. Zijn voorsprong werd bedreigd door Vingegaards ploeggenoot Davide Piganzoli, maar de Italiaan had niet de benen om Eulálio te lossen. In plaats daarvan zette de Portugees zelf aan, liet Piganzoli achter en werd zevende in de etappe.

Gevraagd of hij op zo’n zware dag veel meer had kunnen doen, erkende Eulálio het hoge niveau van de concurrentie in een interview na afloop. “Nee, ik kon niet veel meer doen en dat is het. Vandaag was het uiteindelijk een gevecht, een goed gevecht. Een gevecht met renners die heel sterk zijn, daar valt niets aan te doen, toch?”.

Eulálio gaf ook toe dat hij de avond voor de etappe met zijn zelfvertrouwen worstelde, na een moeilijke dag op de fiets.

“Ik kwam zeker niet erg gemotiveerd binnen na gisteren, het was een heel, heel zware dag. Een van de zwaarste etappes ooit. En ja, zoals ik zeg, ik kwam niet erg zelfverzekerd binnen, maar alle mensen om me heen zeiden steeds: ‘Je kunt het, je kunt het’, en ik denk dat daar de kracht vandaan kwam.”

Een belangrijke factor in Eulálio’s succes was de steun van de ervaren ploeggenoot Damiano Caruso, die hem door de laatste bergpas loodste. Eulálio legde uit dat die steun onderdeel was van een langetermijnteaminspanning.

“Ja, kijk hoe Caruso me helpt. Niet alleen vandaag, het komt uit de drie weken in de Giro, en uit de drie weken voor de Giro. Dit is niet alleen van nu, het komt ook door al het werk dat we vóór de Giro hebben gedaan. En het is dankzij alle mensen om me heen, hoe zij in mij geloven. Ze geloven meer in mij dan ikzelf. Iedereen zegt: ‘Kijk, Afonso, je kunt het. Je bent beter dan de anderen, je herstelt dag na dag goed, de anderen vallen terug.’ En al die mensen om me heen laten me meer geloven.”

De doorbraakrenner onthulde dat hij pas op de laatste klim van de dag echt besefte dat de witte trui binnen was, na een rechtstreeks gesprek met Caruso.

“Kijk, pas op de laatste klim. Ik had Damiano Caruso voor de klim gezegd dat als hij beter was dan ik, hij kon gaan, dat ik geen goede dag zou hebben. En hij zei meteen dat hij bij me zou blijven tot het einde, wat er ook gebeurde, en dat gaf me veel vertrouwen.”

Nadat hij in deze drie weken zowel de maglia rosa als de maglia bianca droeg, blikte Eulálio terug op hoezeer zijn leven is veranderd en hoe ver hij zijn oorspronkelijke verwachtingen heeft overtroffen. “Kijk, ik ga deze Giro nooit vergeten. Wat er ook gebeurt, het blijft voor altijd in mijn geheugen. Het is onmogelijk deze Giro die ik heb beleefd te vergeten.”

“Kijk, er waren momenten dat ik dacht dat top 10 al iets van een andere wereld was. En de waarheid is dat top 10 rijden in een Giro d'Italia heel, heel moeilijk is, toch? Dat doe je niet zomaar. Ik ben zesde geëindigd, met de maglia bianca, ik heb rosa gedragen… en ik weet het niet, ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik ga deze Giro nooit vergeten, nooit.”