“Als ik nog een paar procent kan winnen, kan het een heel goed jaar worden” - Quinn Simmons op de drempel van zijn doorbraak

Quinn Simmons gold sinds zijn juniorentijd – met een wereldtitel in 2019 en direct daarop een overstap naar de WorldTour met Lidl-Trek – altijd als een groot talent. Toch zagen we zijn immense potentieel jarenlang slechts in flarden. Tot 2025. De voorbije campagne lijkt een kantelpunt in de carrière van de Amerikaan, die eindelijk uit zijn eigen schaduw stapte en het spotlicht pakte. Al blijft die écht grote zege nog net door zijn vingers glippen.

Toch kijkt Simmons met trots terug op zijn seizoen en de stappen die hij zette: “Ik denk dat ik in 2025 duidelijk een mooie stap vooruit heb gezet. Dat niveau wil ik volgend jaar bevestigen, of liever nog verbeteren,” zegt hij tegen In de Leiderstrui.

“Aan het einde van vorig seizoen was ik al veel beter dan aan het begin,” aldus Simmons. Het jaar begon stroef voor de 24-jarige, maar sloeg om bij de nationale kampioenschappen in mei, waar Simmons zich voor de tweede keer in zijn loopbaan de sterren en strepen mocht aanmeten.

Daarna volgde een zege in de Tour de Suisse, zijn eerste echte WorldTour-overwinning in juni. De Tour de France liep niet helemaal zoals gehoopt, met een tweede plaats in een etappe als hoogst haalbare, maar de renner van Lidl-Trek was toen al tevreden met zijn seizoen: “Die zege in Catalunya was wat vreemd, maar die in Zwitserland voelde echt. En in de Tour bleef ik daarna gewoon beter worden.”

Toen wist hij nog niet dat zijn beste dagen van het jaar nog zouden komen, met GP Montreal (3e) en Il Lombardia. Simmons gold allerminst als favoriet voor de ‘klassieker van de vallende bladeren’, maar zodra een grote kopgroep vertrok, rook de Amerikaan zijn kans en zijn solo zette zelfs Tadej Pogacar op scherp. Voor een “niet-klimmer” is een 4e plaats een groot succes. Dat niveau wil hij in 2026 weer aantikken.

“Het niveau dat ik aan het eind van het seizoen haalde, heb ik sindsdien nog niet gehaald,” besluit de Amerikaan. “Ik wist dat ik goed was, maar Montreal was eigenlijk bedoeld als voorbereiding op het World Championships. Ik had die koers nog nooit uitgereden… maar ik merkte dat ik niet achteruitging, terwijl anderen dat wel deden. En ineens reed ik op mijn gewicht mee voor de zege in een wedstrijd met 4.000 hoogtemeters.”

“Dat vertrouwen kwijt ik weer bij het World Championships, waar het niet liep, om het vervolgens in Lombardije terug te vinden,” lacht Simmons. “En dat is heel belangrijk voor mij, want het jaar goed afsluiten is een onderschatte prestatie. Ik heb al eens geëindigd met COVID, een val in Roubaix, ziekte, noem maar op. Dit keer was er geen stress.”

“Als ik nog een paar procent kan winnen, kan het een heel goed jaar worden. Dus de ambities zijn groot, zowel in eendagskoersen als rondes. Als ik één doel moet noemen, is het een etappezege in de Tour. Maar zo’n jaar als dit zou ook al geslaagd zijn,” besluit de Amerikaan, die zijn seizoen opent in Frankrijk met de Classic Var en toewerkt naar Strade Bianche, een koers waarin hij al vaker dicht bij een topresultaat kwam.