“Het was een bijzonder moment” - Tibor del Grosso blikt terug op kortstondige leiding in Maasmechelen terwijl Van der Poel de geschiedenis herschrijft

Voor even, in Maasmechelen, bevond Tibor del Grosso zich in een positie die deze winter maar weinig renners kenden: alleen aan de leiding, met Mathieu van der Poel tijdelijk uit beeld. Het duurde niet lang, maar het zei veel over de koers, en over de renner die uiteindelijk weer de regie nam.

Del Grosso nam de kop nadat Van der Poel een van de twee lekke banden opliep die zijn meest dramatische optreden van het seizoen bepaalden. De kans was reëel, al diende de realiteit van wat eraan kwam zich snel aan. “Het was even speciaal,” gaf Del Grosso achteraf toe. “Maar ik besefte vrij snel dat Thibau en Niels terugkwamen. En Mathieu kwam ook snel.”

Dat besef weerhield Del Grosso er niet van zich volledig te smijten. Met Van der Poel op de achtervolging en Thibau Nys en Niels Vandeputte die naderden, koos de Nederlander voor zijn eigen koers in plaats van te wachten op het onvermijdelijke.

“Dacht ik aan winnen? Ja, zeker,” zei hij. “En ik heb het ook geprobeerd. Het was gewoon niet hard genoeg.”

Die woorden vingen de dynamiek van de dag. Maasmechelen bood openingen, maar slechts kort, en alleen voor wie risico wilde nemen. Del Grosso deed precies dat, reed assertief toen de koers brak en dwong Van der Poel om op de harde manier terug te keren.

Del Grosso’s perspectief was relevant omdat het van binnenuit de koers kwam, niet van de zijlijn. Hij zag van dichtbij hoe snel het evenwicht verschoof zodra Van der Poel zijn remonte inzette, en hoe klein de foutenmarge was toen de wereldkampioen het tempo opnieuw opvoerde.

Binnen één ronde was de koers gereset. Van der Poel dichtte het gat, hergroepeerde, en plaatste later de beslissende versnelling die hem naar zijn 50e World Cup-zege droeg. Wat een echte opening leek, werd opnieuw een voorbeeld van hoe lastig hij te beteugelen is, zelfs op zijn kwetsbaarste dagen.

Voor Del Grosso bleef het moment aan de kop betekenisvol. Het gaf aan waar hij staat, en hoe klein de marges aan de top zijn. Voor Van der Poel was het opnieuw een herinnering dat, zelfs wanneer controle verdampt door lekke banden en druk, zijn loutere aanwezigheid de koersvorm verandert.

Maasmechelen zal herinnerd worden omdat Van der Poel een legendarisch record evenaarde. Maar voor wie hem even achter zich liet, onderstreepte het ook een eenvoudige waarheid van deze winter: er zijn kansen, maar ze sluiten snel, en vroeg of laat buigt alles weer terug naar dezelfde renner.