De mannenwedstrijd van de World Cup in Maasmechelen leverde de meest turbulente test van de winter op, maar
Mathieu van der Poel hield zijn ongeslagen reeks intact. Ondanks twee leeglopen, een vertraagde fietswissel en meerdere late schrikmomenten pakte hij zijn 50e World Cup-zege.
Chaos bepaalde de koers vanaf de eerste meters. Een zware val op het asfalt bij de start gooide het peloton meteen door elkaar en liet Joran Wyseure zichtbaar aangeslagen achter. Wyseure bleef minutenlang liggen, werd op een brancard van het parcours gehaald en per ambulance afgevoerd, wat een schaduw wierp over de openingsronden.
Toen de koers zich zette, gaf Cameron Mason kleur aan de beginfase met een dappere solo. De Britse kampioen sloeg kortstondig een kloof en dwong de favorieten vroeg tot reageren, maar een lekke band maakte abrupt een einde aan zijn ambities.
Al snel vormde zich een sterk front met Van der Poel, Tibor Del Grosso, Thibau Nys, Niels Vandeputte en Kevin Kuhn. Op het technische parcours verschoof het evenwicht voortdurend, maar rond halverwege nam Del Grosso kort de regie toen de rest aarzelde.
Lekke banden en valpartijen zetten de koers op zijn kop
Van der Poel leek vervolgens klaar om te domineren. Iets na twintig minuten voerde hij het tempo op in de zwaarste secties, waardoor de tegenstand afbrokkelde tot alleen Del Grosso kon volgen. Die versnelling leek beslissend, tot een plots lek in het voorwiel hem tot stilstand dwong. Een vertraagde fietswissel kostte de wereldkampioen circa twintig seconden en keerde het koersverloop in één klap.
De tegenslag herschikte alles. Del Grosso dreef door aan kop, terwijl Nys en Vandeputte de achtervolging organiseerden. Eenmaal weer op gang begon Van der Poel meteen tijd goed te maken, eerst in het wiel van Kuhn en daarna zelf beulend op kop. Zijn inhaalrace versnelde doordat Nys twee keer op dezelfde steile klim onderuitging. Elke fout kostte vaart en stelde Van der Poel in staat om nog geen ronde na zijn wissel weer bij de leiders aan te sluiten.
De druk liep verder op. Van der Poel schoof kort van zijn lijn op een klim nadat Nys hem ervoor inhield. Hij bleef overeind, maar het illustreerde hoe precair zijn koers geworden was.
Van der Poel pareert onder druk en verzilvert mijlpaalzege
Even later draaide hij de rollen om. Toen Nys opnieuw haperde op de slopende heuvel, plaatste Van der Poel zijn versnelling. Hij sloeg beslissend een gat, terwijl de groep erachter uiteenviel.
Toch was het spektakel nog niet voorbij. Een tweede leegloper in de slotfase reduceerde plots zijn voorsprong en wakkerde de hoop van de achtervolgers aan. De reactie kwam direct. Van der Poel zette opnieuw de kraan open, dreef het tempo op en herstelde een duidelijke marge bij het ingaan van de laatste ronde.
Daarachter ontplofte de strijd om de overige podiumplaatsen in een sprint. Del Grosso timede perfect voor de tweede plek, met Vandeputte als derde, terwijl Nys na een reeks fouten op beslissende momenten genoegen moest nemen met plek vier. Felipe Orts zette nog een late aanval in, maar strandde net naast het podium.
Aan de finish gunde Van der Poel zichzelf zichtbaar een moment van opluchting. Na valpartijen om hem heen, twee leeglopen, een vertraagde fietswissel en meerdere bijna-missers, passeerde hij de streep voor zijn 50e World Cup-zege en evenaarde hij Sven Nys op de eeuwige ranglijst. Het was zijn benauwdste moment van de winter en een van de zwaarst bevochten overwinningen van een ongeslagen seizoen dat voortduurt.