Zoe Backstedt jaagt op succes in Parijs-Roubaix, 22 jaar na de beroemde zege van haar vader Magnus: “Ik hoor voorin te zitten”

Zoe Backstedt trekt op 12 april naar Paris-Roubaix Femmes niet alleen in de beste wegvorm van haar jonge carrière, maar ook met het groeiende gevoel dat haar moment op de kasseien dichterbij is dan ooit. Meer dan twintig jaar nadat Magnus Backstedt naar een beroemde zege in Roubaix soleerde, verschijnt zijn dochter aan de start als een serieuze outsider die de koers kan kleuren.

De 21-jarige zette dit voorjaar een duidelijke stap, onderstreept door vierde plaats in Dwars door Vlaanderen en een doorbraak met vijfde plek in de Ronde van Vlaanderen, waar ze meereed met de elitegroep favorieten.

Terugblikkend op die prestatie zei ze in gesprek met Cycling Weekly: “Ik was echt trots op mezelf op de manier waarop ik reed. Het was absoluut de beste dag die ik ooit op de fiets heb gehad.”

Het vertrouwen uit die rit werkt door, voegde ze toe: “Ik heb gewoon vertrouwen in mezelf, dat ik weet wat ik doe, dat ik deze koersen aankan. Ik kan van voren zitten, en ik verdien het om van voren te zitten.”

Backstedts groeiende overtuiging wordt ondersteund door gestage progressie in Paris-Roubaix zelf. Sinds haar debuut in 2023 ging ze elk jaar vooruit, met 46e, daarna 16e in 2024, en 15e vorig seizoen. In een koers waar ervaring, positie kiezen en weerbaarheid even beslissend zijn als pure kracht, is die lijn veelzeggend.

Haar eigen kijk op die ontwikkeling is helder. “In de eerste editie was ik er bijna om de aantallen te vullen, gewoon om de koers te leren kennen,” legde ze uit. “Nu ben ik hier als renster, en ik wil in de eerste groep zitten. Ik wil erbij zijn wanneer de grote rensters gaan, wanneer het losbarst.”

Die mentale verschuiving tekent een renster die niet langer tevreden is met volgen, maar klaar staat om te sturen. Het past ook bij het karakter van Roubaix, waar op het juiste moment aanwezig zijn vaak zwaarder weegt dan vanaf de start domineren.

Paris-Roubaix Femmes is al langer een logisch doel voor Backstedt, wier achtergrond en vaardigheden aansluiten bij de eisen van de kasseien. Dit jaar vormt de koers het duidelijke eindpunt van haar voorjaarscampagne, wat haar de vrijheid geeft om volle bak te gaan.

“Ik zou zeggen dat dit is waar mijn veldritseizoen en het voorjaar naartoe werken,” zei ze. “Ik kan voor die laatste volledig all-in gaan… ik kan hier 100% vol gas gaan. Ik heb even niets anders. Dus het is fijn dat ik gewoon, dat ik compleet leeg over de streep kan komen.”

Haar besef van de bruutheid van de koers is even duidelijk. “Het is echt keihard… er komt ook veel geluk bij kijken,” zei ze. “Het is een wedstrijd met 26 plannen, elke letter van het alfabet heeft een plan. Als je lek rijdt, rijd je door tot het echt niet meer gaat.”

Die mix van realisme en intentie is cruciaal in een koers die net zozeer door overleven wordt bepaald als door kracht.

De band met Roubaix gaat dieper dan familiegeschiedenis. Magnus Backstedts zege in 2004 kwam in een uitputtingsslag vol lekke banden en late chaos, beslist in een sprint van een kleine groep in het velodroom. Het blijft de bepalende overwinning van zijn carrière en herinnert eraan hoe onvoorspelbaar de koers kan zijn.

Voor Backstedt, geboren vijf maanden na die triomf, zijn de parallellen duidelijk zonder dat ze overdreven hoeven te worden. Paris-Roubaix is zelden op papier gewonnen; het is een koers die beloont wie kan doorstaan, zich kan aanpassen en zich op het beslissende moment goed positioneert.

Precies dat profiel begint ze te bouwen. Met betere resultaten, groeiend vertrouwen en de bereidheid om alles te geven, komt Backstedt niet als sentimenteel verhaal, maar als renster wier traject past bij de eisen van de koers.

Valt zondag op de kasseien alles op zijn plaats, dan is de kans op een nieuw Backstedt-moment in Roubaix misschien minder ver weg dan het ooit leek.