“Ze trokken hun niveau niet op om met Tadej mee te gaan... Pogacar bracht zijn niveau omlaag” – Chris Horner stelt dat de wereldkampioen de concurrentie bewust liet twijfelen tijdens zege in etappe 1 van de Ronde van Romandië

Tadej Pogacars zege in etappe 1 van de Tour de Romandie werd gesmeed op de flanken van Ovronnaz, maar volgens Chris Horner lag de doorslag niet in de selectie zelf, maar in de manier waarop die tot stand kwam.

Toen Pogacar op de slotklim naar de kop schoof, liep de koers dicht in plaats van volledig uiteen te vallen. Lenny Martinez reageerde als eerste, later sloten Florian Lipowitz en Jorgen Nordhagen aan om het viertal te vormen dat de etappe zou beslissen.

Dat verloop, stelde Horner in zijn nabeschouwing op het YouTube-kanaal van de voormalige Vuelta a España-winnaar, weerspiegelde net zo goed Pogacars aanpak als het niveau van de rest. “Die jongens hebben hun niveau niet opgetild om met Tadej mee te gaan… Tadej Pogacar bracht zijn niveau omlaag.”

Het sleutelmoment kwam toen Pogacar het tempo bepaalde op Ovronnaz, nadat zijn ploeg het peloton vooraf al had uitgedund. In plaats van een enkele beslissende demarrage reed de Sloveen een lange, constante inspanning die de groep klein maar bijeen hield. Martinez bleef in zijn wiel, en anderen konden voor de top nog terugkeren.

“Niet omdat hij het fysiek niet heeft, maar omdat hij mentaal een iets rustigere dag wil,” zei Horner. “Hij wil wat gezelschap. Daarom zaten ze daar bij hem.”

Met nog meer dan 30 kilometer te gaan na de klim, inclusief stroken in tegenwind, bepaalde die keuze om geen breuk te forceren de rest van de etappe.

Die aanpak leidde rechtstreeks tot de situatie in de slotkilometers. Pogacar, Martinez, Lipowitz en Nordhagen begonnen samen aan het vlakke aanloopstuk, met een voorsprong van circa 20 tot 30 seconden op de achtervolgers. Ondanks beperkte samenwerking op momenten, vooral bij Lipowitz, hield het groepje zijn marge vast.

De etappe werd vervolgens in een sprint beslist. Pogacar ging aan van ongeveer 200 meter en sloeg snel een gat, voor de zege vóór Lipowitz en Martinez.

Voor Horner bevestigde het koersverloop dat Pogacar nooit zijn hoogste niveau hoefde aan te spreken. “Het feit dat hij Grossschartner niet inzette, betekent wat? Het betekent dat hij hier in Romandië een vrijblijvende koers rijdt.”

Hij wees ook op de bredere context van de week: dit is Pogacars eerste rittenkoers van 2026, nadat hij zijn campagne al rond de voorjaarsklassiekers had opgebouwd. In plaats van vol door te trekken op de klim, hield Pogacar iets achter de hand en vertrouwde hij op een kleinere groep en zijn sprint om het af te maken.

Als Pogacars koers gecontroleerd was, dan was Horner kritisch op de renners om hem heen. In de achtervolgende groep zaten soms meerdere ploeggenoten samen, maar een duurzame organisatie bleef uit. “Iedereen die met Tadej Pogacar samenwerkte is een knoeier,” zei Horner.

Met overtal achteraan lagen er kansen om de koers te sluiten of Pogacar tot een zwaardere inspanning te dwingen. “Als Tadej Pogacar de renners achter hem wil afhouden, zal hij zelf werk moeten beginnen doen.”

“Je moet hem later op de vlakke stukken pijn doen,” voegde Horner toe. “Op het vlakke spaar je 100 tot 200 watt in het wiel.”

In plaats daarvan zorgden aarzeling achteraan en samenwerking in de kopgroep ervoor dat Pogacar zijn inspanning tot op de meet kon doseren.

De uitslag leverde Pogacar de etappe, bonificaties en de leiding op, maar Horners analyse wijst op een bredere conclusie.

Als Pogacar de koers kon controleren zonder tot het uiterste te gaan, wordt de opdracht voor zijn rivalen in de komende etappes complexer. Ze zullen hun aanpak moeten bijstellen om een herhaling te voorkomen.