“Zal ik ooit weer op hoog niveau kunnen koersen?” – Cofidis-renner Damien Touzé over levensbedreigende val en fietsen die aanvoelen als ‘een stuk hout’

Damien Touzé, renner van Cofidis die afgelopen zomer de Tour de France reed, dreigt zijn loopbaan te moeten beëindigen na een val in de Tour of Oman. De Fransman liep zeer zware blessures op die hem niet alleen langdurig in het Midden-Oosten hielden, maar ook een darmperforatie die hem meer dan twee weken na de crash nog in het ziekenhuis houdt. De voormalig WorldTour-renner uit bovendien ernstige zorgen over de huidige snelheden in het peloton en hoe die de ernst van valpartijen vergroten.

Touzé begon zijn seizoen 2026 in de Clàssica Comunitat Valenciana en reisde begin februari naar Oman voor de Muscat Classic en de Tour of Oman. Tijdens etappe 4 kwam hij op hoge snelheid ten val. Hij brak zijn dijbeen, scheurde zijn milt en liep meerdere beenblessures op na een harde klap tegen een vangrail.

Misschien werd de zwaarste blessure pas vastgesteld nadat hij toestemming had gekregen het ziekenhuis in Oman te verlaten en terug te keren naar Europa. “In eerste instantie zagen ze niet dat ik een gat in mijn darm had. Ze hadden de buikwand niet gesloten; het was alsof ik was opengereten,” vertelde Touzé in een interview met Ouest-France.

Het verhaal krijgt mogelijk geen happy end. De blessures van de 29-jarige kunnen te ernstig blijken om terug te keren als prof: “Kan ik ooit nog op hoog niveau koersen? Dat weten we nog niet,” gaf hij toe voor de microfoon van RTBF.

Het is een onzekere tijd voor opnieuw een prof die de gevolgen ondervindt van een peloton met steeds meer en snellere valpartijen, met zware consequenties. Vrijwel elke topper heeft de voorbije jaren ernstige blessures opgelopen, en hetzelfde blijft gebeuren bij renners op alle niveaus van het profpeloton.

Touzé ziet de toenemende risico’s in zijn werk niet over het hoofd. “De laatste jaren zijn in dit soort koersen — normaal de veiligste — het aantal valpartijen toegenomen. De spanning is enorm, en sinds de start van het jaar hebben we in elke koers minstens één grote val gezien,” stelt hij.

De vijfvoudig deelnemer aan een Grote Ronde vindt bovendien dat de technologische evolutie van de fietsen de snelheden zo heeft opgedreven dat de gevolgen van een val onvermijdelijk zwaarder zijn geworden:

“De fietsen… ik heb het gevoel dat ze niet meer bij ons passen. Ze zijn als een stuk hout. Je rijdt op het vlakke zó 60 km/u, ingesloten in iemands wiel. Dus de kleinste tik wordt voor ons honderd keer groter.”