“We moesten het hem zo zwaar mogelijk maken” – Florian Vermeersch wordt de gouden knecht van UAE na steun van Pogacar in Vlaanderen

Florian Vermeersch tekende bij UAE Team Emirates - XRG tot en met 2025 en dit voorjaar betaalt die transfer zich consistent uit. De Belg boekt eigen sterke resultaten, maar toen hij in de Ronde van Vlaanderen in dienst van Tadej Pogacar moest rijden, voerde hij de ploegentactiek tot in de perfectie uit om de wedstrijd te winnen.

Vermeersch rijdt een topjaar met podiumplaatsen in Omloop Het Nieuwsblad en de E3 Saxo Classic wanneer hij voor eigen rekening ging; verder nog sterke optredens in meerdere andere kasseiklassiekers; en rechtstreekse steun voor Tadej Pogacar op elke koersdag die hij dit seizoen reed.

UAE miste door blessures enkele mannen in de Ronde van Vlaanderen, maar toen de sleutelzone begon, zat er nog maar één ploegmaat bij Pogacar. Dat was Vermeersch zelf, die met nog 105 kilometer te gaan op de Molenberg versnelde. Het peloton viel uiteen en hoewel UAE geen numeriek overwicht had, volstond het hoge tempo in de groep, gedragen door algemene samenwerking, om aanvallen te smoren.

“We wilden een copy-paste van Omloop. We wisten dat er zijwind zou staan in de aanloop naar de Molenberg, dus de sleutel was daar vooraan te zitten,” zei de Belg in een interview met Sporza.

De 27-jarige was het enige steunpunt dat Pogacar nodig had gedurende het volgende uur, tot aan de voet van de Oude Kwaremont voor de tweede passage. De wereldkampioen werd niet aangevallen door zijn voornaamste rivalen of via andere tactische zetten, ontmoedigd door de aanwezigheid van de in-vorm zijnde Vermeersch die normaal gezien kon counteren of achtervolgen indien nodig.

“De schade op de Molenberg was een droomscenario. Alle sterke ploegen waren vertegenwoordigd. Vanaf dat moment was het simpelweg een kwestie van doortrekken tot de tweede passage over de Oude Kwaremont.”

En daarmee zat zijn taak in dienst grotendeels erop. Hoewel hij in een knechtenrol startte, was het niveauverschil tussen de kopgroep en de rest zo groot dat hij uiteindelijk voor eigen kans mocht rijden en mikken op een individueel resultaat.

Met zijn kopman ver voorop was hij afhankelijk van de radio om het koersverloop te volgen. Wat hij hoorde, was positief: “Op dat moment werkte mijn radio niet goed, dus ik hoorde enkel één keer dat hij weg was met Mathieu van der Poel. Daarna was het voor mij zaak om mijn weg naar een top-10 te vinden.”

Uiteindelijk werd hij zevende op de dag, en als zwaardere klassiekerspecialist liggen de verwachtingen nog hoger voor Parijs-Roubaix, waar hij eerder al tweede werd en vorig jaar vijfde – toen hij samen met Mads Pedersen en Wout van Aert finishte.

Uiteindelijk was Pogacar simpelweg de sterkste. En Vermeersch zag het gebeuren. “Zodra er getalm was in de kopgroep, nam hij over op kop. Ik kon gewoon zien dat hij een superdag had.”

“Het is ongelooflijk dat hij telkens nog die extra versnelling heeft wanneer de rest al op de limiet zit. Op papier is dit niet eens de koers die hem het beste zou moeten liggen, maar elke keer dat hij hier start, rijdt hij iedereen van het wiel. Het is ongelofelijk.”

“Was het plan om te zorgen dat Evenepoel niet terugkwam? Tadej wilde echt niet dat Remco terugkeerde. Op zo’n tussenstuk had hij kunnen wegrijden. Hij is niet voor niets olympisch kampioen. We moesten het hem zo lastig mogelijk maken.”

Voor Vermeersch leverde dat een ideaal scenario op: minder druk en camera’s op hem, maar wel ruimte om zijn eigen koers te rijden. De ploegfocus blijft echter bij de wereldkampioen, die volgende zondag in de ‘Hel van het Noorden’ zijn palmares aan monumenten wil completeren.