“Het gaf me het gevoel dat ik het niet verdiende om hier te zijn”: Urska Zigart erkent dat ze met haar zelfbeeld worstelde voorafgaand aan haar doorbraak in 2025

Urška Žigart beleeft een doorbraakjaar in 2025 met een tweede plaats in het algemeen klassement van de Tour de Romandie Féminin, een podium bij de Trofeo Tessile & Moda, top-5 in de Tour de Suisse Women en een top-10 in het eindklassement van de Giro d'Italia Women. Met een vleugje bitterheid beginnen mensen eindelijk het klimtalent van de 29-jarige te erkennen – en niet alleen vanwege haar relatie met mannen-superster Tadej Pogačar.

Toch waren haar eerste stappen in de sport veel bescheidener. In een roerige periode, van de basisschool naar de middelbare school, zocht de jonge Žigart houvast. Die vond ze op de fiets. Of preciezer: op de oude spinningfiets van haar moeder, totdat die haar een echte racefiets kocht.

“Ik wist in het begin echt niets van wielrennen. Alleen hoe je trapt,” vertelt Urška Žigart aan TV 2 Sport over de bescheiden start van haar loopbaan. Ze bleek goed genoeg om te worden opgepikt door BTC City Ljubljana, Sloveniës grootste vrouwenploeg.

Ondanks dat ze in haar debuutseizoen 2015 slechts één wedstrijd uitreed – het Nationaal Kampioenschap – bleef Urška haar vaardigheden aanscherpen. Dat onverzettelijke werk leverde vijf jaar later, in 2021, een WorldTour-contract op bij Team BikeExchange. Nog eens vijf jaar verder is ze uitgegroeid tot een serieuze klassementsrenster in grote rondes.

Toch is dat niet het belangrijkste voor Urška Žigart, die ondanks haar groeiende ambities andere zaken hoger waardeert: “Voor mij is vooral het proces om beter te worden de drijfveer. Niet alleen de resultaten,” zegt ze. “Maar ja, het zou echt gaaf zijn om dit jaar te winnen.”

Haar enige profzege buiten de nationale kampioenschappen dateert uit 2021, tijdens haar debuutseizoen bij Jayco in de Vuelta Comunitat Valenciana Fèmines.

Over de manier waarop naar Žigart als prestatie-atlete wordt gekeken: de worsteling om een eigen imago op te bouwen naast dat van Tadej Pogačars partner heeft haar lang dwarsgezeten. “Het kon me het gevoel geven dat ik hier niet thuishoorde. Maar diep vanbinnen weet ik dat dat niet klopt. Ik heb hier zelf hard voor gewerkt,” zegt Žigart.

“Misschien lijk ik van buiten heel extravert en zelfverzekerd, maar buiten de schijnwerpers ben ik dat niet,” zegt ze over het contrast tussen de professionele façade en de privé-twijfels.

Over het bekendste Sloveense wielerkoppel: toen Urška bij BTC City Ljubljana kwam, had ze nooit gedacht een partner te vinden bij dezelfde club waar Pogačar zijn eerste stappen in het profpeloton zette, eveneens in de hoofdstad gevestigd. Sindsdien hebben de twee de groei van het vrouwenwielrennen van dichtbij meegemaakt.

“Hij heeft gezien hoe het vroeger was en welke ontwikkeling er is geweest. Hij is zich heel goed bewust van hoe ver het vrouwenwielrennen is gekomen, en ik denk dat dat hem nog steunender maakt. Omdat hij weet dat het niet vanzelfsprekend is,” zegt Urška Žigart. “En hij kijkt echt graag naar koersen, ook al zijn er verschillen in hoe vrouwen en mannen koersen. Hij vindt die onvoorspelbaarheid juist erg mooi.”