“We kunnen er niet omheen dat Vingegaard de grote favoriet is” – Javier Ares voorziet een Tour de France-achtige strijd tijdens de Volta a Catalunya

Het wielerseizoen is amper begonnen, maar het staat al in het collectieve geheugen van de fans gegrift. De show op Milano–Sanremo blijft levendig, nog altijd “knipperend”, zoals Javier Ares het omschrijft op zijn YouTube-kanaal, na zo’n moment dat de kalender overstijgt. Maar de koers staat nooit stil. Ze wisselt van decor, landschap en verhaal, terwijl de competitieve kern intact blijft. Tijd om om te slaan en te focussen op een van de vaste waarden van het vroege voorjaar: de Volta a Catalunya.

“Nog steeds met knipperende ogen na wat we zagen op de Milano–Sanremo, Tadej Pogacars show, een onuitwisbare bladzijde in de wielergeschiedenis,” zegt Ares, om de omvang van het moment te duiden. Toch schakelt hij snel door: “Het zou buitengewoon onrechtvaardig zijn, want het seizoen is pas net begonnen.” Enter de Volta, het volgende onmisbare hoofdstuk.

De Catalaanse rittenkoers behoeft geen introductie, wel context. Ares benadrukt het historische gewicht: “We moeten niet vergeten dat het de op drie na oudste koers is… in 1911 ging deze wedstrijd van start.” Alleen de Tour, de Ronde van België en de Giro zijn ouder binnen het etappewerk. Dat feit alleen al verklaart het belang van een evenement dat van lokaal karakter uitgroeide tot internationale referentie.

Hij onderstreept die gestage groei: “De koers is gegroeid… vanaf de jaren 60… met namen als Jacques Anquetil, Merckx, Ocaña, Gimondi.” Die evolutie verstevigde het prestige, later nog versterkt door winnaars als Miguel Indurain en Alejandro Valverde.

Naast geschiedenis biedt deze editie directe aantrekkingskracht: een treffen van kopstukken uit het peloton. Ares is helder: “Hier hebben we alweer een groot duel van het seizoen.” Twee namen staan centraal: Jonas Vingegaard en Remco Evenepoel.

Het oordeel over de Deen is beslist: “We mogen niet over het hoofd zien dat Vingegaard de topfavoriet is.” Hij komt na een dominante Paris–Nice en met een ploeg die volledig op hem is gericht. “Hij krijgt de hele ploeg tot zijn beschikking… er is niet de geringste twijfel gezien het geweld dat hij meebrengt,” voegt Ares toe, waarmee hij zijn status onderstreept.

Daartegenover staat Evenepoel als alternatief. Een renner die vragen oproept maar ook opwinding: “Na de twijfels die mogelijk opdoken… moet hij nu alle goede signalen bevestigen.” De Volta is het perfecte podium om zijn echte niveau tegen de wereldtop te meten.

Toch is de koers reduceren tot een tweestrijd te simplistisch. Ares waarschuwt zelf voor de breedte van het peloton: “Er zijn minstens zeven of acht ploegen met enorm potentieel.” Bora, Lidl–Trek, UAE, Movistar en Ineos brengen selecties mee die voor het klassement willen strijden.

Ploeg per ploeg zijn de opties breed. Bij UAE ligt de focus op Joao Almeida: “Eindelijk terug… de kopman, zonder discussie.” Bij Movistar gaat de aandacht naar Enric Mas en anderen die naar een doorbraak zoeken: “Hij moet bij de besten zitten.” Ondertussen rust bij INEOS Grenadiers de verantwoordelijkheid op renners als Carlos Rodríguez en andere opkomende leiders zoals Oscar Onley.

Er is ook ruimte voor individuele verhaallijnen die het narratief verrijken. Nairo Quintana’s mogelijke afscheid voegt emotie toe: “Het lijkt waarschijnlijk dat hij dit seizoen zijn definitieve pensioen aankondigt.” Terugkeren na blessure, in meerdere gevallen genoemd, brengt extra onzekerheid en intrigue.

Zoals gebruikelijk wordt het parcours zowel rechter als protagonist. Ares noemt het een van de grote troeven van de koers: “Het is een van de meest compacte en beste rittenkoersen op de kalender.” Dat is geen loze kreet. De opzet mengt verraderlijke etappes met een duidelijk bergachtig tweede deel.

De eerste dagen lijken toegankelijker, maar verbergen valkuilen: “De laatste 25 kilometer… met drie of vier muurtjes vlak bij de finish die de kansen van de sprinters kunnen verprutsen.” Een handelsmerk van de Volta, waar niets volledig voorspelbaar is.

De echte schifting start vanaf donderdag: “Dan begint de show… een volledig bergprofiel uitgesmeerd over de laatste vier etappes.” Beklimmingen als Vallter 2000 en La Molina dwingen verschillen af, met lange, veeleisende klimmen op maat van de pure klimmers.

Ares zet de cijfers neer: “11 kilometer aan 7,6%… 16 kilometer aan 7,2%.” Getallen die wijzen op beslissende opeenstapeling van vermoeidheid voor de finale in Barcelona, waar het Montjuïc-circuit opnieuw het middelpunt vormt.”

Die finish in de Catalaanse hoofdstad is een handtekening: “Met alle ingrediënten, alle aantrekkingskracht en strijd op het scherpst van de snede.” Historisch gezien levert het spektakel op en het kan nog altijd beslissend zijn voor het algemeen klassement.

Los van de uitslag vervult de Volta een strategische rol op de kalender. Ares is duidelijk: “Ze geeft ons een echte graadmeter… met het oog op de Giro d’Italia.” In die zin is de koers een competitief laboratorium om vorm te peilen en doelen aan te scherpen.

De bredere context verhoogt de aantrekkingskracht. Overlappende koersen en de start van de klassiekers zorgen voor een bomvolle koersweek: “We hebben een volle week.” In dat landschap steekt de Volta uit als een hoofdrolspeler.

Kortom, de Catalaanse koers keert terug naar het centrum van de wielerkaart. Met geschiedenis, een topveld en een veeleisend parcours heeft ze alle ingrediënten om uit te groeien tot een van de grote shows van het seizoen.

Zoals Ares samenvat, “is het een van de meest herkenbare koersen op de kalender… met een zeer compleet, sterk bergachtig parcours.” Een mix die drama garandeert en ons opnieuw toelaat enkele van ’s werelds besten te meten in een decor van maximale eisen.