“Wat jammer dat Del Toro niet het alternatief voor Jonas Vingegaard kan zijn” – Spaanse analist meent dat UAE-kopman Visma kan uitdagen in de Giro d’Italia

De koersweek met tegelijk Tirreno–Adriatico en Parijs–Nice leverde in de analyse van journalist Javier Ares op zijn YouTube-kanaal twee uitgesproken hoofdrolspelers op. Enerzijds de definitieve doorbraak van Isaac del Toro als nieuwe kracht in het WorldTour-peloton; anderzijds de dominantie van Jonas Vingegaard in de Franse rittenkoers.

De Spanjaard begon met het benadrukken van het gewicht van Del Toro’s zege in de Koers van de Twee Zeeën, een optreden dat volgens hem de progressie bevestigt die hij de afgelopen maanden al liet zien. Ares herinnerde eraan dat de UAE-renner zijn potentie al duidelijk had aangetoond, maar dat deze overwinning een nieuwe stap is in zijn consolidatie in het wereldwielrennen.

In zijn analyse legde hij uit dat de Mexicaanse triomf niet alleen op fysieke kracht berustte, maar ook op tactische rijpheid. Zoals hij opmerkte: “Vandaag (etappe 6, red.) won Del Toro omdat hij de beste was, zonder twijfel, op de zware, veeleisende aankomst die de voorlaatste etappe afsloot, maar Del Toro won ook omdat hij wist te koersen met de intelligentie om het hoofd de spieren en de fenomenale motor te laten sturen.”

Ares benadrukte dat de sleutel van de etappe lag in de manier waarop de jonge renner de aanvallen van zijn rivalen op de beslissende klim managede. Op dat moment probeerden meerdere renners het klassement te ontregelen, waardoor de leider verschillende demarrages moest pareren.

De journalist legde uit dat een van de lastigste momenten kwam toen Giulio Pellizzari een zeer krachtige aanval plaatste die even Del Toro’s positie in het klassement leek te bedreigen. Del Toro bleef echter kalm en beheerst.

Ares verwoordde het zo: “Hij had het geduld en het verstand om Pellizzari een paar meter te gunnen. Het oogde zorgelijk—hij stond 30 seconden in het klassement—en met bonificaties en zo had aankomen met een paar tellen verschil de Mexicaanse maglia azzurra in gevaar kunnen brengen.”

Die vaardigheid om op het juiste moment te wachten bleek doorslaggevend. Zoals de journalist uitlegde, gebruikte Del Toro het werk van anderen om de aanval onschadelijk te maken en spaarde hij krachten voor de finale. Toen de situatie stabiliseerde en de versnellingen onder controle waren, kwam zijn moment.

In het slot van de klim counterde de Mexicaan een nieuwe versnelling, dit keer van Matteo Jorgenson, en besliste hij de etappe met een harde aanval waarmee hij solo finishte. Ares schetste de afloop zo: “Zodra Pellizzari werd teruggepakt, iets meer dan een kilometer voor de streep, pareerde hij een mokerslag van Matteo Jorgenson… en toen het steilste stuk kwam, trapte Del Toro aan, reed naar de streep, finishte solo, won de etappe en deelde een beslissende tik uit in het klassement.”

Voor de analist bevestigt het vertoon dat de Mexicaan niet alleen talent heeft, maar ook de strategische capaciteiten om op het hoogste niveau mee te doen. Hij voegde toe dat eerdere ervaringen eveneens hebben bijgedragen aan zijn groei als renner.

Ares lichtte dat toe door de moeilijkheden te herinneren die de renner eerder tegenkwam: “Daar leer je ook van—daarvan en van elk ander voorval. Een profrenner moet overwinningen stapelen, nederlagen opstapelen, gloriedagen verzamelen en ook met tegenslag omgaan.”

Vanuit deze prestatie opende de journalist de discussie over de toekomst van de Mexicaan en zijn rol binnen UAE. Ares herinnerde eraan dat de renner nog erg jong is en dat zijn programma wordt bepaald door de grote kopmannen van de ploeg, met name met het oog op de Tour de France.

In die zin benadrukte hij dat de Mexicaan de Franse Grote Ronde zal rijden in dienst van Tadej Pogacar, iets wat sommige fans kan frustreren gezien zijn huidige niveau. Ares stelde echter dat die ervaring cruciaal kan zijn voor zijn ontwikkeling.

De journalist vatte het helder samen: “Hij is 22. Het is frustrerend, want je ziet hem zo en denkt wat jammer dat Del Toro niet het alternatief kan zijn voor Jonas Vingegaard wanneer de Giro d’Italia eraan komt. Maar het past hem ook om de Tour te doen, en hoe eerder hoe beter, in dienst van Pogacar en mogelijk met een grote rol.”

Volgens hem is de progressie van de Mexicaan evident en zet hij elk seizoen een stap. Ares herinnerde eraan dat zijn rol amper een jaar geleden heel anders was.

“Uiteindelijk gaat elk seizoen omhoog. Rond deze tijd vorig jaar hielp hij Juan Ayuso Tirreno–Adriatico winnen, en daarna was hij luitenant in de Giro d’Italia. Dit jaar heeft hij die stap gezet naar het winnen van WorldTour-koersen.”

Na de Italiaanse koers verschoof Ares naar Parijs–Nice, een editie getekend door extreem weer dat aanpassingen afdwong aan de voorlaatste etappe.

De journalist legde uit dat de dag feitelijk werd uitgehold door stortregens in de regio Nice, waardoor de organisatie het parcours moest inkorten tot amper 47 kilometer.

Ares beschreef de start als volgt: “Er werd een zondvloed voorspeld over Zuid-Frankrijk en de hele Rivièra, maar het was nog erger. Renners konden zich niet eens inschrijven.”

Gezien dat scenario verplaatste de organisatie het peloton per bus over een groot deel van het traject om vervolgens alleen het slotdeel te laten koersen. Het resultaat was een dag die sportief gezien bijna anekdotisch bleef.

“De etappe werd teruggebracht tot slechts 47 kilometer, weinig meer dan een formaliteit,” vatte de journalist samen.

Ondanks die context had de Franse koers zijn winnaar praktisch al. Jonas Vingegaard had een zeer solide voorsprong in het klassement opgebouwd en, behoudens incidenten, leek zijn triomf verzekerd.

Ares herinnerde aan de marges die de Deen voor de slotrit had, die zijn overwicht in de koers duidelijk weerspiegelden: “Het algemeen klassement is meer dan beslist in het voordeel van Jonas Vingegaard.”

De journalist merkte ook op dat de laatste etappe, met zijn bergachtige profiel en een ketting van klimmen rond Nice, nog spektakel kon bieden. Toch maakten de tijdsverschillen in het klassement een significante omwenteling hoogst onwaarschijnlijk.