“Vorig jaar probeerden we de koers extreem zwaar te maken en toch won Pogacar” – Visma’s Campenaerts over het zoeken naar de zwakke plekken van de Tour de France-winnaar

Tadej Pogacar kloppen op zijn terrein en in topvorm blijkt voor vrijwel iedereen in het peloton een onmogelijke missie. Team Visma | Lease a Bike weet dat maar al te goed en zette vorig jaar in de Tour de France complexe tactieken in om de Sloveen murw te rijden. Dat lukte niet, maar Victor Campenaerts geeft wel interessante inkijk in die aanpak.

Op basaal niveau kun je met ploegdiepte iemand als Jonas Vingegaard in alle sleutelpassages perfect positioneren en specifieke renners in de vroege vlucht meesturen om later steun te bieden. Maar het gaat veel verder dan dat.

De performance-afdeling van Visma werkte niet alleen aan de eigen renners, maar berekende ook Pogacars waarden door de hele koers en zocht nieuwe manieren om hem te kraken. “Kijk, vorig jaar probeerden we de koers extreem hard te maken en toch won Pogacar,” zegt Campenaerts in Het Nieuwsblad.

Dat was niet bij gebrek aan poging. In de bergen had de Sloveen simpelweg de overhand, met de beste W/kg op de meeste beslissende klimmen, de inhoud om de zware etappes te verteren, het herstel om elke dag te presteren en de ploeg om hem te steunen onder fysieke en mentale druk.

Campenaerts schetst hoe ver Visma ging om zwakke plekken te vinden bij de Sloveen: “De data-analisten van de ploeg hebben alles geanalyseerd. Hoeveel tijd reed Jonas boven zijn FTP in de Tour? Waar schatten we Pogačars FTP, en hoeveel tijd reed hij daarboven? Dus hoeveel suikers (carbs, hoogstwaarschijnlijk, red.) hebben ze allebei verbrand? Kan het dat wij Jonas in een groter deficit hebben geduwd dan Pogacar?”

De sommen werden gemaakt, de enorm agressieve tactiek in veel heuvel- en zelfs vlakke etappes werd uitgerold om een moeilijk moment te forceren waar Vingegaard van kon profiteren, maar Pogacar kraakte geen enkele keer en presteerde constant op topniveau. Visma moest genoegen nemen met plek twee.

Campenaerts zelf reed de koers van zijn leven, presteerde in alle terreinen, liet zijn beste klimwaarden ooit zien en was een sleutel in Vingegaards blok, zowel met ervaring als met zijn rol als sfeermaker in de bus met dagelijkse vlogs.

“Iedereen blijft beter worden. Had je me vroeg in mijn carrière de waarden laten zien die ik vorig jaar trapte, dan had ik niet gezegd dat ik een Grote Ronde kon winnen, maar wel dat ik voor de prijzen zou meedoen in Paris-Nice,” vindt hij. “Het lastige is dat de toppers als Pogacar, Vingegaard, Evenepoel en Van der Poel jaar na jaar blijven verbeteren.”

Volgend jaar rijdt Campenaerts de Giro d'Italia en de Tour de France, opnieuw als belangrijke rechterhand van Jonas Vingegaard, zoals in 2025. Hij weet inmiddels hoe topploegen functioneren en heeft zijn nieuwe knechtenrol beter ingevuld dan wie ook had verwacht.

“In de Grote Rondes draait het om watt per kilo, maar ook om wie presteert wanneer de ploegleiding de avond ervoor op je kamer komt en zegt: morgen moet jij op dit punt in de koers op kop van het peloton rijden, met de rest van de ploeg in het wiel, en rijd je door tot er geen renners van andere teams meer over zijn.”

Hij geeft ook inzicht in de renners die voor Grote Rondes worden geselecteerd, en zelfs aangetrokken. Bij Visma tellen vaak uitslagen en koersgedrag zwaarder dan pure labwaarden of vermogensrecords:

“Er zijn renners die op training alles kapotrijden, maar in koers lukt het dan niet. Onze performance-ploeg is heel goed in het herkennen daarvan: wie bezwijkt onder druk, wie brengt iets extra’s mee, wie kan een negatieve sfeer creëren in de bus,” legt hij uit.