Op 22 april neemt het peloton de tweede van de Ardense klassiekers in handen: La Flèche Wallonne (Waalse Pijl). De Belgische klassieker staat bekend om de meerdere passages van de befaamde Mur de Huy, de enige uit de weekse trilogie met een aankomst bergop. We bekijken het profiel.
De koers zag in 1936 het licht met Philémon De Meersman als eerste winnaar; Marcel Kint boekte drie zeges op rij minder dan tien jaar na de oprichting. Rik Van Steenbergen, Fausto Coppi, Raymond Poulidor, Eddy Merckx, Rik Van Looy, Roger De Vlaeminck, Francesco Moser, Bernard Hinault, Laurent Fignon, Laurence Armstrong en Laurent Jalabert prijken allemaal op de erelijst.
Zowel klassieke renners als klimmers hebben hier gewonnen, onder wie Davide Rebellin, Cadel Evans, Philippe Gilbert, Alejandro Valverde (vier keer van 2014 tot 2017)... De meest recente edities gingen naar Julian Alaphilippe, Marc Hirschi, Dylan Teuns, Tadej Pogačar en Stephen Williams. In 2025 pakte Pogačar overtuigend de winst met een zittende demarrage op de Mur de Huy.
Profiel: Herstal - Mur de Huy
Herstal - Mur de Huy, 205,5 kilometer
205 kilometer en 3100 hoogtemeters. Dat zijn de cijfers voor deze koers. Er staan geen lange beklimmingen op het menu, maar wel voortdurend golvende wegen. Het is een klassieker voor pure punchers en ook voor enkele klimmers, vaak gecontroleerd en eindigend in een sprint op de zeer steile slothelling. De start is in Chey, en er is meer klimwerk en afstand dan vorig jaar dankzij de terugkeer van de Côte de Cherave.
Toch blijkt jaar na jaar dat de koers pas op de slotklim wordt beslecht. Favorieten rijden daarom meestal zo zuinig mogelijk tot dat punt, terwijl hun ploegen de koers controleren. De beslissing valt op een lokaal circuit, waarop drie rondes van 37 kilometer worden afgelegd.
In elke ronde ligt de Côte d'Ereffe, met de top op 18,5 kilometer van de finish, goed voor 2,2 kilometer aan 5,4%. Een korte bult volgt, waarna de snelle en nerveuze aanloop naar de Mur de Huy begint en daar valt het verdict. Vlak daarvoor wacht de Côte de Cherave, 1,3 kilometer aan 7%, met de top op 5,5 kilometer van de streep.
Een marteling, een klim die almaar steiler wordt. Het is een zuiver anaerobe inspanning, ideaal voor lichtgewicht punchers en klimmers. De klim is 1,2 kilometer aan 10,3% en zwelt richting finish steeds verder aan. Het tempo gaat geleidelijk omhoog. De strijd om de voet is elk jaar fel, en eenmaal daar wordt het meestal een lead-out naar de sprint. De laatste 300 meter zijn zeer steil, waardoor aanvallen iets eerder vaak wordt geprobeerd, maar een lange uitval slaagt zelden.
De favorieten
Paul Seixas start als de belangrijkste favoriet, al is dat vooral gebaseerd op de vorm die hij liet zien in de Itzulia Basque Country. Op papier is dit niet per se een wedstrijd die perfect bij hem past, al ligt de klim naar de Mur de Huy klimmers duidelijk beter dan het parcours van de Amstel Gold Race. Daardoor is dit uiteindelijk een koers zonder echte ‘man to beat’. Maar het blijft de Flèche Wallonne: een wedstrijd waarin tactiek vaak een kleinere rol speelt, met vooral veel wachten tussen de favorieten, een positioneringsstrijd richting de slotklim en daarna alles eruit gooien op de moordende steile percentages.
Aan de kant van de klimmers springen een paar namen eruit, zoals Lenny Martínez, die een geweldig voorjaar rijdt en met zijn lichte bouw perfect gemaakt is voor dit soort steile aankomsten. Mattias Skjelmose liet sterke benen zien in de Amstel Gold Race en krijgt hier, zonder Remco Evenepoel, misschien wel een nog grotere kans op winst. En ook Kévin Vauquelin verdient een vermelding: tweede in de laatste twee edities namens Arkéa, en nu met de steun van INEOS mogelijk klaar voor de overwinning van zijn leven in een grote klassieker.
Renners als Daniel Martínez, Jai Hindley, Yannis Voisard, Pello Bilbao, Tobias Johannessen, Ramses Debruyne, Lennert Van Eetvelt, Jørgen Nordhagen, Ben Tulett, Valentin Paret-Peintre, Ilan Van Wilder, Pavel Sivakov, Ion Izagirre en Cian Uijtdebroeks zijn vergelijkbare types die hopen op een zware koers van in het begin, om zo de punch bij de meer explosieve renners uit de benen te halen.
Want aan de kant van de puncheurs staan ook serieuze favorieten. Denk aan Romain Grégoire, die de beslissende move maakte in de Amstel Gold Race en twee dagen eerder ook al de aanval inzette die de favorietengroep vormde in de De Brabantse Pijl. Deze wedstrijd is minder explosief, maar hij blijft zonder twijfel een grote kanshebber.
Daarnaast verwacht ik dat Mauro Schmid meer in huis heeft dan hij liet zien in de Amstel. Benoît Cosnefroy kan na zijn prestatie daar zelfs de kopman zijn, terwijl ook Christian Scaroni met topbenen absoluut kan meedoen voor de overwinning.
Bij de klassiekerspecialisten horen verder nog namen als Finn Fisher-Black, Julian Alaphilippe, Anthon Charmig, Andreas Kron, Clément Champoussin, Mauri Vansevenant, Tim Wellens, Dylan Teuns en Iván Romeo.
Voorspelling Flèche Wallonne 2026
* Paul Seixas, Lenny Martínez, Mattias Skjelmose
**
Romain Grégoire, Kévin Vauquelin, Christian Scaroni
*** Pello Bilbao, Tobias Johannessen, Valentin Paret-Peintre, Ion Izagirre, Cian Uijtdebroeks, Mauro Schmid, Benoît Cosnefroy, Clément Champoussin, Mauri Vansevenant
Pick: Lenny Martínez
Waarom: De beste op de steilste stukken
Erelijst Flèche Wallonne
| Jaar | Land | Renner | Team |
| 1936 | België | Philemon De Meersman | La Française |
| 1937 | België | Adolph Braeckeveldt | Helyett |
| 1938 | België | Émile Masson Jr. | - |
| 1939 | België | Edmond Delathouwer | Leducq-Mercier |
| 1940 | - | Geen wedstrijd | - |
| 1941 | België | Sylvain Grysolle | - |
| 1942 | België | Karel Thijs | - |
| 1943 | België | Marcel Kint | - |
| 1944 | België | Marcel Kint | - |
| 1945 | België | Marcel Kint | - |
| 1946 | België | Désiré Keteleer | Groene Leeuw |
| 1947 | België | Ernest Sterckx | Alcyon–Dunlop |
| 1948 | Italië | Fermo Camellini | Métropole |
| 1949 | België | Rik Van Steenbergen | Mercier–Hutchinson |
| 1950 | Italië | Fausto Coppi | Bianchi–Ursus |
| 1951 | Zwitserland | Ferdi Kübler | Tebag |
| 1952 | Zwitserland | Ferdi Kübler | Tebag |
| 1953 | België | Stan Ockers | Peugeot–Dunlop |
| 1954 | België | Germain Derycke | Alcyon–Dunlop |
| 1955 | België | Stan Ockers | Elvé–Peugeot |
| 1956 | België | Richard Van Genechten | Elvé–Peugeot |
| 1957 | België | Raymond Impanis | Peugeot-BP |
| 1958 | België | Rik Van Steenbergen | Elvé–Peugeot–Marvan |
| 1959 | België | Jos Hoevenaers | Faema |
| 1960 | België | Pino Cerami | Peugeot–BP–Dunlop |
| 1961 | België | Willy Vannitsen | Gitane–Geminiani–Leroux–Dunlop |
| 1962 | België | Henri De Wolf | Baratti–Milano |
| 1963 | Frankrijk | Raymond Poulidor | Mercier–BP–Hutchinson |
| 1964 | België | Gilbert Desmet | Wiel's–Groene Leeuw |
| 1965 | Italië | Roberto Poggiali | Ignis |
| 1966 | Italië | Michele Dancelli | Molteni |
| 1967 | België | Eddy Merckx | Peugeot–BP–Michelin |
| 1968 | België | Rik Van Looy | Willem II–Gazelle |
| 1969 | België | Jos Huysmans | Dr. Mann–Grundig |
| 1970 | België | Eddy Merckx | Faemino |
| 1971 | België | Roger De Vlaeminck | Mars–Flandria |
| 1972 | België | Eddy Merckx | Molteni |
| 1973 | België | André Dierickx | Flandria–Shimano–Carpenter |
| 1974 | België | Frans Verbeeck | Watney–Maes |
| 1975 | België | André Dierickx | Rokado |
| 1976 | Nederland | Joop Zoetemelk | Gan–Mercier–Hutchinson |
| 1977 | Italië | Francesco Moser | Sanson |
| 1978 | Frankrijk | Michel Laurent | Peugeot–Esso–Michelin |
| 1979 | Frankrijk | Bernard Hinault | Renault–Gitane–Campagnolo |
| 1980 | Italië | Giuseppe Saronni | Gis Gelati–Colnago |
| 1981 | België | Daniel Willems | Capri Sonne–Koga Miyata |
| 1982 | Italië | Mario Beccia | Hoonved–Bottecchia |
| 1983 | Frankrijk | Bernard Hinault | Renault–Elf–Gitane |
| 1984 | Denemarken | Kim Andersen | Coop–Hoonved |
| 1985 | België | Claude Criquielion | Hitachi–Splendor–Sunair |
| 1986 | Frankrijk | Laurent Fignon | Système U |
| 1987 | Frankrijk | Jean-Claude Leclercq | Toshiba–Look |
| 1988 | West-Duitsland | Rolf Gölz | Superconfex–Yoko |
| 1989 | België | Claude Criquielion | Hitachi–Merckx–Mavic |
| 1990 | Italië | Moreno Argentin | Ariostea |
| 1991 | Italië | Moreno Argentin | Ariostea |
| 1992 | Italië | Giorgio Furlan | Ariostea |
| 1993 | Italië | Maurizio Fondriest | Lampre |
| 1994 | Italië | Moreno Argentin | Gewiss–Ballan |
| 1995 | Frankrijk | Laurent Jalabert | ONCE |
| 1996 | Verenigde Staten | Lance Armstrong | Motorola |
| 1997 | Frankrijk | Laurent Jalabert | ONCE |
| 1998 | Denemarken | Bo Hamburger | Casino–Ag2r |
| 1999 | Italië | Michele Bartoli | Mapei–Quick-Step |
| 2000 | Italië | Francesco Casagrande | Vini Caldirola–Sidermec |
| 2001 | België | Rik Verbrugghe | Lotto–Adecco |
| 2002 | België | Mario Aerts | Lotto–Adecco |
| 2003 | Spanje | Igor Astarloa | Saeco |
| 2004 | Italië | Davide Rebellin | Gerolsteiner |
| 2005 | Italië | Danilo Di Luca | Liquigas–Bianchi |
| 2006 | Spanje | Alejandro Valverde | Caisse d'Epargne–Illes Balears |
| 2007 | Italië | Davide Rebellin | Gerolsteiner |
| 2008 | Luxemburg | Kim Kirchen | Team High Road |
| 2009 | Italië | Davide Rebellin | Diquigiovanni–Androni |
| 2010 | Australië | Cadel Evans | BMC Racing Team |
| 2011 | België | Philippe Gilbert | Omega Pharma–Lotto |
| 2012 | Spanje | Joaquim Rodríguez | Team Katusha |
| 2013 | Spanje | Daniel Moreno | Team Katusha |
| 2014 | Spanje | Alejandro Valverde | Movistar Team |
| 2015 | Spanje | Alejandro Valverde | Movistar Team |
| 2016 | Spanje | Alejandro Valverde | Movistar Team |
| 2017 | Spanje | Alejandro Valverde | Movistar Team |
| 2018 | Frankrijk | Julian Alaphilippe | Quick-Step Floors |
| 2019 | Frankrijk | Julian Alaphilippe | Deceuninck–Quick-Step |
| 2020 | Zwitserland | Marc Hirschi | Team Sunweb |
| 2021 | Frankrijk | Julian Alaphilippe | Deceuninck–Quick-Step |
| 2022 | België | Dylan Teuns | Team Bahrain Victorious |
| 2023 | Slovenië | Tadej Pogačar | UAE Team Emirates |
| 2024 | Groot-Brittannië | Stephen Williams | Israel–Premier Tech |
| 2025 | Slovenië | Tadej Pogačar | UAE Team Emirates XRG |