“Voor niemand te volgen... Tadej Pogačar blijft dit niet eeuwig doen” – Tom Boonen verdedigt de onder vuur staande Remco Evenepoel te midden van voorjaarskritiek

De reactie op Luik-Bastenaken-Luik was meteen en herkenbaar. Remco Evenepoel loste op La Redoute toen Tadej Pogacar wegsnelde, met Paul Seixas als enige die het dichtst bij die beslissende demarrage kon blijven. Het gat bleef, en de vragen keerden even snel terug.

Voor Tom Boonen rammelt die hele denkpiste al vanaf de start. Want als de maatstaf een Pogacar op volle toeren is, dan is de conclusie bij voorbaat scheef.

De kernkritiek op Evenepoel dit voorjaar is eenvoudig: hij heeft het gat niet gedicht. Dat was de verwachting na zijn transfer en zijn traject, en Luik leek te bevestigen dat het verschil er nog is.

Boonen betwist het gat niet. Hij betwist hoe het wordt gebruikt. “Zijn niveau? Ik denk dat het hetzelfde is of zelfs beter dan vorig jaar,” legde hij uit in gesprek met Sporza in Wielerclub Wattage. “Maar die andere twee hebben een stap gezet die misschien voor niemand anders ter wereld te volgen is.”

Hij wees ook op de bredere context rond Evenepoels seizoen en omgeving. “Maar geef Remco wat tijd, want het is pas zijn eerste jaar bij zijn nieuwe ploeg,” voegde Boonen toe. “De mayonaise moet nog binden.”

Die combinatie zet de hele discussie in een ander licht. Als het topniveau momenteel voor iedereen buiten bereik ligt, en Evenepoel nog moet landen in een nieuwe structuur, dan wordt hem puur langs Pogacar leggen minder een eerlijke beoordeling en meer een onrealistische maatstaf.

In de nasleep van Luik raakt het bredere beeld van Evenepoels voorjaar ondergesneeuwd. Winst in de Amstel Gold Race, een podium bij de Ronde van Vlaanderen bij zijn debuut en constante aanwezigheid in de grootste koersen wijzen op een renner die zijn repertoire verbreedt, niet stagneert.

Boonens lezing sluit daarbij aan. “Ik vind dat Remco een heel sterk voorjaar heeft gereden. Dit voorjaar heeft Remco dingen ontdekt waarvan hij misschien niet wist dat hij ze kon,” zegt de Belgische icoon.

Dat element van ontdekking is belangrijk. Het wijst op ontwikkeling in plaats van beperking, ook al vertelde de headline in Luik een ander verhaal.

Er is echter een reden dat de kritiek blijft kleven. Pogacars dominantie is geen uitschieter. Die hield het hele voorjaar aan, en die consistentie doet het gat definitief lijken.

Boonen erkende die perceptie. “Vergelijk jezelf niet met Pogacar en Seixas van afgelopen zondag in Luik. Want dat is slechts een momentopname, ook al duurt dat moment al een tijdje.”

Het is een subtiel, maar belangrijk onderscheid. Een dominante fase kan aanvoelen als een vaste hiërarchie, ook als dat niet zo is.

Waar Boonen verder gaat, is in de blik vooruit. “Maar op een dag eindigt dat moment. Pogacar gaat dit niet eeuwig blijven doen. En dan kan dat omslaan in overwinningen voor Remco.”

Dat is geen relativering van Pogacars niveau, maar een reminder hoe snel het wielrennen kan kantelen. Dominantie, hoe overtuigend ook, is zelden blijvend.