Het doek valt over de Ronde van Zwitserland met één onontkoombare les voor het WorldTour-peloton: Tadej Pogacar is in onpeilbare vorm, en zijn absolute heerschappij in de Zwitserse koers is een koude douche voor zijn rivalen richting de Tour de France. De prestatie van de Sloveen verstevigt zijn status als topfavoriet voor juli, dankzij een conditie die geen plafond lijkt te kennen.

Dat was de slotsom van Juan Larra, Javier Rampe en Jorge Borreguero in een nabeschouwing bij onze collega’s van CiclismoAlDia, waar het trio de complete dominantie van de UAE Team Emirates XRG-kopman tijdens de Zwitserse ronde onderstreepte.

“Het is niet eens meer verrassend,” merkte Javier Rampe op bij de beoordeling van het niveau van de Sloveen. Paradoxaal genoeg valt tegenwoordig vooral op wanneer Pogacar inhoudt of zijn tegenstanders geen verpletterende superioriteit oplegt.

De koers was praktisch beslist vanaf dag één. In de openingsetappe rond Sondrio lanceerde Pogacar een van die aanvallen die zijn handelsmerk worden. Hij ging op zo’n 70 kilometer van de streep en niemand kon reageren. Los van het spektakel legde de move opnieuw de enorme psychologische impact bloot die hij op het peloton uitoefent.

Volgens de analisten veroorzaakt een aanval van Pogacar niet alleen een fysieke schifting maar ook een mentale. Rivaliserende ploegen lijken niet in staat een effectieve achtervolging op te zetten, ofwel door opgestapelde vermoeidheid, of omdat het moreel meteen inzakt bij het gevoel dat jagen zinloos is.

Voor Rampe is Pogacar op een punt beland waarop zijn zeges niet meer verrassen. “We kijken naar een hedendaagse legende van het wielrennen,” vatte hij samen. Wat hem nu echt treft, is niet dat hij wint, maar die zeldzame momenten waarop hij spaart of afziet van totale dominantie.

De eerste etappe van de Zwitserse ronde was, volgens de CiclismoAlDía-redactie, het duidelijkste voorbeeld. De UAE Team Emirates - XRG-kopman demarreerde op ongeveer 70 kilometer van de finish bij Sondrio en niemand kon volgen. Los van de uitkomst wilde Rampe vooral het spektakel benadrukken dat de Sloveen bracht.

“Ik ben erg kritisch op de critici,” zei hij, als verdediging van dit aanvallende koersen. In zijn ogen hoort er achter zo’n langeafstandspoging een georganiseerde reactie te komen, iets wat nu uitblijft. Voor Rampe is Pogacars hegemonie niet alleen fysiek maar ook mentaal: rivalen lijken op slag murw zodra de Sloveen versnelt.

Die overmacht bleek in het algemeen klassement. Rampe wees vooral op de kloof met Richard Carapaz, een van de weinigen die enig weerwerk boden. De Ecuadoraan eindigde na slechts vijf etappes bijna zes en een halve minuut achter de winnaar, een marge die de commentator deed afvragen wat de concurrentie over drie weken Tour zou kunnen prijsgeven.

Een ander sleutelmoment van de week kwam in de individuele tijdrit. Toen alles wees op winst voor Mathieu van der Poel, dook Pogacar op om met amper drie tienden te winnen. Voor Rampe had die rit bijzonder gewicht.

De journalist meent dat de Sloveen de tijdrit met een extra vonk motivatie reed, in het besef hoe cruciaal dit onderdeel is richting de Tour. “Tadej zat mentaal op een wolk en wilde die etappe,” legde hij uit, overtuigd dat het een van de dagen was waarop hij echt tot op het bot ging.

Toch kwam het meest zeggende beeld voor Rampe op de koninginnenrit. De slotklim naar Villars-sur-Ollon toonde opnieuw een vernietigende Pogacar, die voor hem uit renners een voor een opslokte.

Zijn beschrijving van het moment waarop hij Nairo Quintana bijhaalde, na een sterke dag van de Colombiaan, was bijzonder beeldend. “Hij reed hem voorbij en trok bijna de stickers van zijn fiets,” zei hij, nadrukkelijk niet als sneer, maar als lof voor de brute macht die Pogacar etaleert.

En de cijfers imponeren: 13 zeges, inclusief eindklassementen, in slechts 16 koersdagen dit seizoen.

Met zo’n balans lijkt de vraag niet meer wie Pogacar kan kloppen, maar wie überhaupt in de buurt kan komen. De voornaamste rivaal is vermoedelijk Jonas Vingegaard, al doen twijfels over Giro-slijtage en de uitzonderlijke overmacht van de Sloveen dit seizoen vermoeden dat de titelverdediger met een flinke voorsprong aan de start verschijnt.

De analyse sloot af met een scherpe blik op de naderende Tour de France. Voor Javier Rampe zou alles anders dan een ruime zege voor Pogacar een grote verrassing zijn. Op zijn 27e staat de Sloveen op de drempel om Miguel Indurains historische vijf gele truien te evenaren. En, zo besluit de analist, hij blijft week na week vastberaden om elke denkbeeldige grens op een berg te verpletteren.