“Vergeleken met hem ben ik een hark op de fiets” – Filippo Ganna zet Mathieu van der Poel aan kop bij de favorieten voor Parijs-Roubaix

INEOS Grenadiers start Paris-Roubaix met een sterke selectie met Joshua Tarling, Ben Turner en als kopman Filippo Ganna. De Italiaan staat hoog aangeschreven na zijn recente vormpeil, in een koers waar pure watts en het vermogen die lang vast te houden zwaar doorwegen.

“Ik ben wel aan het klimmen [in vorm]. Mijn belangrijkste test is klimmen. Als ik voel dat mijn benen goed zijn en ik soepel kan ronddraaien… dan ben ik klaar,” zei Ganna in een interview met Gazzetta dello Sport. “Als ik daarentegen constant moet achtervolgen en nooit het juiste ritme vind, gaan de alarmbellen af. Zoals vóór Sanremo.”

Daar kon Ganna zijn kunststukje van vorig jaar niet herhalen, maar zijn vorm kwam net op tijd. Hoewel de Britse ploeg daar geen uitslag uit puurde, was zijn werk in de jacht op Wout van Aert en Mathieu van der Poel in Middelkerke–Wevelgem een uitstekend vormsignaal; en in Dwars door Vlaanderen liet zijn zege geen twijfel over of hij zijn topvorm te pakken had.

Ganna sloeg bewust de Ronde van Vlaanderen over. Hij geloofde niet dat hij daar kon winnen tegen een deelnemersveld met Tadej Pogacar en Mathieu van der Poel, in een koers die tegenwoordig bijna volledig op de hellingen wordt beslist. Waarschijnlijk de juiste keuze. Mogelijk start hij Roubaix iets frisser dan zijn directe rivalen, terwijl hij tegelijk de druk richting hen doorschuift.

“We hebben het in Vlaanderen gezien: Pogacar, Van der Poel, Van Aert, Pedersen… Zij toonden meer, en het is aan hen om mij te lossen, mij pijn te doen. Mijn taak is duidelijk: bij hen blijven, misschien eroverheen gaan, of ze kloppen in een sprint. Ik leg mezelf geen druk op.” Spelletje poker van de Italiaan?

Roubaix draait echter om veel meer dan vorm. Materiaalpech vóór de Trouée d’Arenberg dwong hem tot een lange achtervolging, terwijl de koers al heel vroeg in lichterlaaie stond. Hij werd dertiende: “Ik vocht tot het einde. En ik toonde dat ik mentaal sterk ben. Dat wist ik al: een werelduurrecord, al die tijdritten… Maar in die context was het anders; ik overwon pech en veel externe factoren. Ik heb nog geen liefde gevonden en zal die ook nooit vinden. Ik zou graag praten met iemand die dat wel heeft. Het is moeilijk uit te leggen: het is een lijden dat, sportief gezien, ware foltering kan worden.”

Los van vorm en positie moet hij omgaan met rivalen wiens stuurvaardigheid van een niveau is waar Ganna alleen van kan dromen. Cruciaal wanneer je tientallen kasseistroken trotseert en de hele dag om positie vecht.

“Hij kan die tien centimeter ruimte langs de berm zonder kasseien vinden, zijn evenwicht houden en er dwars doorheen rijden… Hij is leniger, slimmer, dus het is makkelijker. In vergelijking met hem ben ik een geit op een fiets,” grapt Ganna. “En als ik zoiets doe, lig ik in de gracht.” Zo wordt het lastig om te zien hoe de INEOS-renner wint, maar hij is een van de weinigen die er realistisch op kan mikken.

Ganna gelooft dat anticiperen een tactiek kan zijn, maar dat lijkt onwaarschijnlijk gezien hoe vroeg de laatste jaren de grote favorieten koers beginnen te maken. “Maar als ze honderd kilometer verderop weer beginnen, wat moet ik dan doen? Verhuizen naar Compiègne?”