“Van Aert en Pedersen maken nu echt kans”: gebrek aan hoogtemeters kan de rollen omdraaien in Paris-Roubaix

De einduitslag van de Ronde van Vlaanderen 2026 was weinig verrassend, als we de onbekende factor van Remco Evenepoels debuut buiten beschouwing laten. Tadej Pogacar klopte Mathieu van der Poel overtuigend, niemand kwam echt in de buurt. Parijs-Roubaix is echter een totaal ander verhaal. In tegenstelling tot De Ronde kent de Hel van het Noorden geen echte beklimmingen, alleen de hardste kasseien. En alles kan gebeuren in die 258 kilometer: valpartijen en lekke banden, waaiers en gevaarlijke vluchten.

“Het kan tactischer worden dan in de Ronde van Vlaanderen,” stelt Jeroen Vanbelleghem in de Kop Over Kop-podcast. De Belg legt uit hoe de kansen van Wout van Aert en Mads Pedersen ineens omhoogschieten: “Door het gebrek aan hoogtemeters maken Van Aert en Pedersen nu echt kans. Zondag gaf ik ze geen schijn van kans, maar nu hebben we zelf wél een mogelijkheid.”

In de Hel van het Noorden speelt nog een extra factor. “Er zijn veel vaker valpartijen en lekke banden, dus dat gaat weer een rol spelen. Ploegen zullen daarop anticiperen en reageren,” zegt Bobbie Traksel.

Gianni Moscon verloor in 2021 Roubaix door een combinatie van materiaalpech en valpartijen, terwijl Wout van Aert de laatste jaren in Parijs-Roubaix zijn portie pech kreeg, mogelijk zelfs de winst vergooid door een lekke band in 2023. En Tadej Pogacar heeft sinds zijn debuut in 2025 zelf ook ervaring met een zware valpartij.

Desondanks blijft Wout van Aert de derde favoriet voor aanstaande zondag. Toch vond Traksel de Belg in de Ronde van Vlaanderen minder indrukwekkend dan in de weken ervoor bij In Flanders Fields en Dwars door Vlaanderen. “Dat is natuurlijk opvallend, maar toen zagen we hem ook niet naast die mannen,” zegt hij, doelend op de afwezigheid van Pogacar en Van der Poel destijds. “Ik had het gevoel dat hij net iets minder sterk was.”

Dat betekent niet dat dat zondag in Parijs-Roubaix zo zal zijn. De vraag is: hoe kan Van Aert die twee groten verrassen? “Hij moet met die mannen de finale halen en durven sprinten. Of wegrijden als ze naar elkaar kijken. Het enige wat hij moet doen is ook voorin zitten en zo fris mogelijk zijn,” analyseert Traksel.

Dat probeerde hij ook in de Ronde van Vlaanderen, maar de steile hellingen zaten hem dwars. “Ik vond dat hij zich heel fris hield en niet te veel deed in die groep. Hij bleef daar heel rustig,” zegt Vanbelleghem.

“Pedersen ook,” vult Traksel aan. “Dat moeten ze ook, want daarin zijn ze minder goed.”

De Nederlandse commentator zag echter iets dat Van Aert zondag duur kan komen te staan: positionering. “Hij zat nog ver naar achteren en bleef duwen en wringen richting de bochten… dat is zeker een probleem. Je ziet dat op elk kasseienstrook; in Roubaix wordt dat niet beter.”

“Daarom is het voor hem goed als er vroeg een schifting komt,” vindt Vanbelleghem, waarop Traksel instemt. Maar als het tempo van voren aangaat… “Als Pogacar en Van der Poel weer het tempo van vorig jaar opleggen, wat ik verwacht, zijn die mannen al blij dat ze kunnen volgen,” denkt Vanbelleghem.

Een manier om de opties van Van der Poel en Pogacar te beperken, is anticiperen in de stukken tussen de kasseien. Zo’n strategie werkt alleen als de knechten van Alpecin en UAE dan al gelost zijn.

“Of we daar weer activiteit van die twee zien, om de tweede rij favorieten zo snel mogelijk af te schudden, zeg maar. Hoe bizar het ook is dat je Van Aert en Pedersen de tweede rij noemt. Maar als je over Van der Poel en Pogacar praat, is dat inderdaad zo.”