Ronde van Baskenland 2026 etappe 3: voorbeschouwing, profielen, favorieten & voorspellingen – Kan Paul Seixas de 'minst lastige' etappe van de koers winnen?

Van 06 tot en met 11 april trekt het peloton naar het Baskenland, een van de heiligdommen van de wielersport, voor de Ronde van Baskenland. De zesdaagse etappekoers staat steevast in het teken van steile hellingen, smalle wegen, grillig weer en gepassioneerde fans, die nooit ontbreken bij een van de voorjaarshoogtepunten. We blikken vooruit op etappe 3, met een voorziene start en finish om 12:40 en 16:30 CET.

De wedstrijd vond voor het eerst plaats in 1924, toen Francis Pélissier de eerste zege pakte. In 1935 won Gino Bartali een geïsoleerde editie, waarna de Itzulia ruim 30 jaar van de kalender verdween. Pas in 1969 kwam de wedergeboorte, meteen met een schokgolf: niemand minder dan Jacques Anquetil won die editie.

Door de jaren heen prijkten vele legendes op de erelijst, waaronder Luis Ocaña, Sean Kelly, Stephen Roche, Tony Rominger, Alex Zülle en Laurent Jalabert. Het aantal Spaanse zeges is deze eeuw niet afgenomen, ook recent niet, met zeges van: Aitor Osa, Iban Mayo, José Ángel Gómez Marchante, Juan José Cobo, Alberto Contador (vier keer), Sámuel Sánchez, Joaquím Rodríguez, Alejandro Valverde, Ion Izagirre en meest recent in 2024 Juan Ayuso.

We zagen ook Nairo Quintana doorbreken in 2013, Primoz Roglic winnen in 2018 en 2021, Daniel Martínez, in 2023 Jonas Vingegaard en in 2025 João Almeida, die de koers domineerde in de bergetappes.

Mogelijk de makkelijkste etappe van de week en het meest kansrijk voor een sprint – zij het dan tussen klimmers en klassiekerspecialisten. De eerste helft is niet overdreven lastig en de hoofdklim eindigt op 32 kilometer van de streep, 8 kilometer aan 5%.

Daarna volgen twee explosieve punchhellingen in de slotfase: een top op iets meer dan 7 kilometer van de finish, 1,5 kilometer aan 6,9%; en de laatste klim valt samen met de aankomst in Bassauri, 1,2 kilometer aan 6%. Een sprint is waarschijnlijk, al wordt het steiler naar de top toe en kennen de laatste 400 meter een stijgingspercentage van 9%.

Op papier oogt de etappe eenvoudiger dan de rest en misschien zelfs geschikt voor een sprint, maar de details vertellen een ander verhaal: dit is een dag voor de klassementsmannen. Niet exclusief, want puncheurs en explosieve renners maken veel kans. Zonder een renner als Tadej Pogacar aan de start kan het veld echt splitsen tussen beide profielen en is een winnaar uit beide categorieën mogelijk, in plaats van één onklopbare alleskunner.

Toch zal de strijd om posities cruciaal zijn en prioriteit krijgen bij de klassementsploegen, waardoor zij de kopgroep waarschijnlijk controleren. Paul Seixas is de beste klimmer, maar geen pure sprinter, dus er ligt ruimte. Isaac del Toro zou op papier hier bijna onklopbaar zijn, maar zijn vorm in de eerste twee dagen was matig, dus dat is onzeker. Primoz Roglic is normaal perfect voor zo’n aankomst, maar hij is de laatste jaren minder explosief, wat vraagtekens oproept.

Een Ion Izagirre in topvorm kan toveren, terwijl Mattias Skjelmose vandaag liet zien mogelijk de enige te zijn die Seixas kan volgen in deze finale. Cian Uijtdebroeks oogt ook bijzonder sterk en hoort bij de kanshebbers.

Bij de puncheurs kijken we in de eerste plaats naar thuisrijder Alex Aranburu, die hier traditioneel excelleert; Christian Scaroni, Kévin Vauquelin – vandaag gevallen maar met meer vrijheid –; Andrea Bagioli, Natnael Tesfatsion, Julian Alaphilippe, Ben Healy, Magnus Cort Nielsen, Tobias Johannessen en, afhankelijk van zijn herstel na de val, Axel Laurance.

*** Paul Seixas, Mattias Skjelmose

** Christian Scaroni, Isaac del Toro, Ion Izagirre

* Primoz Roglic, Cian Uijtdebroeks, Alex Aranburu, Kévin Vauquelin, Julian Alaphilippe, Magnus Cort Nielsen, Tobias Johannessen

Keuze: Mattias Skjelmose

Scenario: sprint met uitgedunde groep