Tirreno–Adriatico 2025 etappe 5: voorbeschouwing, profielen, favorieten & voorspellingen – Del Toro topfavoriet; maar kunnen Van der Poel en Van Aert meedoen om de zege?

Tirreno-Adriatico 2026 vindt plaats van 09.03.2026 tot en met 15.03.2026 en is, zoals elk jaar, een van de belangrijkste koersen van het voorjaar. Het biedt sprinters, tijdritspecialisten en klimmers gouden kansen in een van Italië’s topwedstrijden, én geeft de klassiekerspecialisten ideale voorbereidingskilometers richting hun grote doelen. We blikken vooruit op etappe 5, die naar verwachting start om 10:55 en finisht om 15:45 CET.

De koers werd opgericht in 1966 en, zoals de naam al aangeeft, voert ze de renners van de Tyrreense Zee naar de Adriatische Zee. Ze doorkruist Midden-Italië van west naar oost met een waaier aan etappes die alle type renners liggen. Dino Zandegù won de eerste editie, maar al snel voegden grote internationale namen zich bij het palmares, ondanks dat Parijs-Nice traditioneel in hetzelfde kalenderblok valt. De zes opeenvolgende eindzeges van Roger De Vlaeminck tussen 1972 en 1977 tilden de koers naar het hoogste niveau, en talloze legendes vereeuwigden zich in deze rittenkoers van een week.

Francesco Moser, Giuseppe Saronni, Joop Zoetemelk en Tony Rominger wonnen in de 20e eeuw; in deze eeuw kende de koers enkele edities zonder echte bergetappes, wat het profiel van eindwinnaars verbreedde. Klassiekerspecialisten als Paolo Bettini en Óscar Freire wonnen op hun hoogtepunt; Fabian Cancellara pakte de eindzege in 2008 en Greg Van Avermaet schreef in 2016 de meest recente verrassende titel op zijn naam...

De kwaliteit van de winnaars in de voorbije 15 jaar is buitenaards, met veel van ’s werelds beste klimmers die op hun top het klassement wonnen. Cadel Evans, Vincenzo Nibali, Alberto Contador, Nairo Quintana, Primoz Roglic, Simon Yates, Tadej Pogacar, Jonas Vingegaard... Een betere lijst is nauwelijks denkbaar. In 2025 voegde Juan Ayuso zich bij de groten, met de eindzege na winst in de koninginnenrit, waarmee hij een Filippo Ganna onttróonde die de beste klimbenen van zijn carrière toonde.

Opnieuw een explosieve etappe op het menu, een echte Tirreno-Adriatico-klassieker met klimmen van start tot finish, meestal niet extreem zwaar, en een prikkelende lokale finale. De Monte delle Ceane is wél een serieuze toets, gemiddeld ruim 7% over meer dan 7 kilometer, maar hij ligt op meer dan 80 kilometer van de streep en daarna volgen nog talloze heuvels.

Het is zo’n dag waarop de koers elk moment kan ontploffen; maar het kan ook wachten tot een klassementsstrijd op de slotklim. Met 3800 hoogtemeters zijn de renners allang niet fris wanneer ze beginnen aan de Santuario del Beato Sante. Na een stoet van korte hellingen kunnen de klimmers hier écht hun zegje doen, met gemiddeld iets boven 6% over 4,2 kilometer.

Het is een zeer open dag, met een profiel dat noch klimmers noch puncheurs expliciet bevoordeelt. Het tempo en de koershaalbaarheid bepalen de weegschaal. De top van de laatste klim ligt op slechts 1,5 kilometer van de streep, waarna een afdaling terug naar Mombaroccio volgt richting finish.

Op papier kan deze etappe vele kanten op, maar uiteindelijk zullen de krachten elkaar grotendeels neutraliseren. BORA heeft geen reden meer om vol aan te vallen nu Giulio Pellizzari de leiderstrui draagt en de koers kan controleren. Geen totale controle, de marge op Isaac del Toro is klein, maar de jonge Italiaan staat in het geel en dan ga je geen onnodige risico’s nemen: eerder beschermen. Beschermen tegen, uiteraard, Isaac del Toro, die explosiever is en beter sprint; al had hij vandaag naar mijn idee dramatische timing in de sprint en verspeelde hij zijn uitslag, terwijl de Italiaan tijd pakte...

De strijd om het klassement belooft dus boeiend te worden. Omdat alles zo close is, verwacht ik niet dat veel renners al vroeg op de dag alles gaan riskeren, tenzij één ploeg een plan trekt en zo de lont aansteekt... Dat kan, maar dat is meer iets van het moment dan iets wat je kunt voorspellen.

De laatste klim is niet moordend, maar wel pittig genoeg voor verschillen naast de bonificaties en een rituitslag op het spel, dus er zijn genoeg redenen om te wachten. Denk aan een Ben Healy of het Bahrain-duo Santiago Buitrago en Antonio Tiberi: dat zijn renners van wie je vroege aanvallen kunt verwachten. Giulio Ciccone, Matteo Jorgenson en Tobias Johannessen zijn momenteel enorm sterk en vooral de laatste twee zijn gevaarlijk als ze ruimte krijgen – hun vorm is mogelijk beter dan het klassement doet vermoeden.

En de klassiekers, wat kunnen zij hier? Ze zullen testen. Er zit veel klimwerk in, maar het is niet té zwaar voor een Mathieu van der Poel of Wout van Aert om mee te doen. Richting Vlaanderen is dit waardevolle voorbereiding, dus beiden krijgen bescherming en zullen het proberen. Hun kansen om alle heuvels te overleven zijn vergelijkbaar – niet enorm, maar als de koers niet te hard wordt opengegooid, kunnen ze er in de finale bij zijn. Zeg het niet te hardop, maar dat geldt ook voor Filippo Ganna.

Voeg daar een Andrea Vendrame aan toe en je hebt een paar snelle mannen die de orde van een verwachte GC-strijd om de ritwinst kunnen verstoren. Clément Champoussin en Jan Christen zaten vandaag ook mee in de eerste groep, dus die verdienen zeker een vermelding, zeker als puncheurs die normaal perfect bij zo’n punchy dag passen.

*** Isaac del Toro, Mathieu van der Poel
** Giulio Pellizzari, Matteo Jorgenson, Tobias Johannessen
* Wout van Aert, Ben Healy, Andrea Vendrame, Jan Christen, Clément Champoussin

Keuze: Isaac del Toro

Hoe: Sprint van een uitgedunde groep.