“Start iets rustiger, dan versnellen…” – voormalig Milaan–Sanremo-winnaar over hoe Tadej Pogačar en UAE de Cipressa moeten aanvallen

Óscar Freire won drie keer Milaan-Sanremo: 2004, 2007 en 2010. Hij is geen prof meer en hoewel hij een sprinter is, weet hij hoe je deze koers in elk scenario wint. Hij deelt zijn visie op hoe UAE Team Emirates - XRG en Tadej Pogacar de koers moeten openbreken om voor de zege te gaan.

“Pogacar is de beste renner ter wereld. Als iemand zoals hij op een koers mikt, kan hij die natuurlijk winnen. Maar Sanremo is anders. Het beloont niet altijd de sterkste,” stelt Freire in gesprek met AS. “Het hangt veel van de wind af. Staat die tegen, dan is het heel moeilijk om verschil te maken.”

De 5,6 kilometer lange Cipressa stijgt gemiddeld net boven de 4% en hoewel de percentages in de eerste helft iets hoger zijn, blijft het een lastige klim om het verschil te forceren. Pogacar probeerde het vorig jaar met een aanval vol in de wind, maar kreeg Mathieu van der Poel niet los. Freire betoogt dat je niet vanaf de voet vol moet gaan, maar juist de middelen van UAE moet inzetten voor een korte, explosieve lead-out.

“Iedereen heeft het over vol gas vanaf de voet van de Cipressa, maar misschien is het tegenovergestelde de sleutel. Iets rustiger starten en dan versnellen. Dán kun je de groep breken. Ga je vanaf het begin hard, dan volgt iedereen gewoon,” aldus de Spanjaard.

Vorige jaar leverden Tim Wellens en Jhonatan Narváez een bijna perfecte lead-out af, in een scenario met een positioneringsstrijd aan hoge snelheid richting de klim met veel wereldtoppers. Dat is lastig te kopiëren, maar het ligt voor de hand dat het plan vergelijkbaar is – alleen met Isaac del Toro, Jan Christen en Brandon McNulty als de belangrijkste wapens dit keer.

“Hij heeft al op veel manieren geprobeerd te winnen. Aangevallen op de Cipressa, op de Poggio, zelfs in de afdaling. Maar solo gaan van ver is heel moeilijk. Je hebt ook de juiste steun nodig, en positionering is cruciaal. Kleine inspanningen om op te schuiven, bocht na bocht, kosten meer dan je denkt.”

“Van der Poel is ongelooflijk sterk en misschien sneller, maar hij kan een mindere dag hebben. Pogacar bijna nooit. Daarom heeft hij altijd een kans.”

De plaatsing richting de Cipressa is minstens zo belangrijk, en daar krijgt Florian Vermeersch een sleutelrol. “Je kunt Sanremo elk moment verliezen. Er zijn valpartijen, zenuwen, gevechten om positie. Sommige jaren kom je super aan en gebeurt er niets. Andere keren voel je je niet top en sta je ineens in de finale. Je weet het pas op het einde echt.”

Freire waarschuwt ook voor het vermoeidheidsaspect, cruciaal nu Pogacar, Van der Poel, Pedersen en Ganna in Sanremo starten en daarna als topfavorieten de kasseiklassiekers ingaan. “Ik weet nog dat ik finishte en dacht dat ik niet moe was. En een paar dagen later was ik helemaal leeg,” waarschuwt de oud-renner. “Het was de stress. We voelden het allemaal, de renners die om de zege vochten.”