“Remco houdt van de klassiekers, maar hij moet nog steeds mikken op de Tour de France” – Patrick Evenepoel benadrukt dat zijn zoon de droom van de gele trui niet heeft opgegeven

De vraag achtervolgt Remco Evenepoel al het hele seizoen 2026: excelleert hij beter in het domineren van eendagskoersen, of moet zijn focus strak op de Tour de France blijven?

Voor zijn vader Patrick is het antwoord geen keuze tussen beide. In gesprek met HLN ging hij in tegen de groeiende suggestie dat zijn zoon zijn Grote Ronde-ambities moet opgeven en zich volledig op eendagswerk moet richten.

De discussie komt niet uit de lucht vallen. Evenepoels campagne in 2026 onderstreepte opnieuw hoe efficiënt hij is in eendagswedstrijden. Winst in de Amstel Gold Race, gekoppeld aan een sterk debuut in de Ronde van Vlaanderen, verstevigde zijn status als een van de meest complete klassiekerspecialisten ter wereld.

Zijn erelijst bevestigt dat al. Meervoudig winnaar van de Clásica San Sebastián, twee keer Luik-Bastenaken-Luik, een wereldtitel en olympisch goud onderstrepen een renner die de grootste eendagskoersen kan beslissen. Tegelijk heeft dat contrasten met zijn ambities in Grote Rondes alleen maar scherper gemaakt.

Evenepoel is geen buitenstaander in drie weken koers. Hij stond al op het podium van de Tour de France en won de Vuelta a España in 2022, wat bewijst dat hij het motorvermogen en de regelmaat heeft voor het klassementswerk.

Maar het landschap is veranderd. Tegen renners als Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard worden de marges bepaald in het hooggebergte, en precies daar zijn twijfels gerezen.

Recente koersen roepen vragen op of Evenepoel dat niveau consequent kan volgen op de zwaarste beklimmingen, zeker uitgesmeerd over de drie weken van de Tour.

Precies daarom pleit Patrick Evenepoel voor geduld in plaats van een koerswijziging. “Iedereen heeft het er nu over. Remco heeft altijd van de klassiekers gehouden, maar hij moet blijven mikken op de Tour de France. Nog een jaar of twee, denk ik. Als je derde kunt worden in de Tour en de Vuelta kunt winnen, moet je daarin blijven geloven,” zei hij tegen HLN.

Het is een duidelijke stellingname. De resultaten zijn er al, en volgens hem rechtvaardigen die blijvend vertrouwen in plaats van een shift in focus.

Het dilemma draait niet om kunnen, maar om optimaliseren. In eendagskoersen kan Evenepoel zich opleggen met explosieve inspanningen en aanvallende koers, wat hem vaak bij de allerbesten zet.

In Grote Rondes ligt de rekensom anders. Het mindere gewicht van tijdritten in moderne parcoursen en de groeiende nadruk op langdurig klimmen plaatsen hem in rechtstreekse strijd met renners die momenteel de absolute top in het hooggebergte bepalen. Dat sluit hem niet uit, maar het verschuift het evenwicht.

Voorlopig is de boodschap uit zijn naaste kring duidelijk. De Tour de France blijft een hoofddoel. “Als Remco bij ons in België thuis is, praten we zelden over wielrennen,” voegde Patrick toe. “We hebben het over alledaagse dingen, dat is heel belangrijk voor hem, voor Oumi en voor ons. Maar eigenlijk komt hij niet vaak thuis. Als hij vaak thuis is, betekent dat dat er iets mis is. Dus hoe minder ik Remco zie, hoe beter het met hem gaat.”

De langetermijnrichting van Evenepoels carrière blijft open voor interpretatie. Maar de komende twee jaar komt er in elk geval geen verschuiving weg van de grootste koers ter wereld.

Daardoor wordt de Luik-Bastenaken-Luik van zondag opnieuw een belangrijke graadmeter. Tegen renners als Tadej Pogacar en Paul Seixas, die allebei in de Tour-voorbeschouwingen centraal staan, wordt Evenepoel opnieuw direct vergeleken met het niveau dat hij uiteindelijk moet halen. De gele trui blijft het doel.