Profiel & route Ronde van Vlaanderen 2026

Het tweede monument van het seizoen staat op 05.04. gepland. Dat is de Ronde van Vlaanderen, de koningin van de Flandrienklassiekers en de koers met de meeste kasseihellingen in de regio. We bekijken het profiel; met de start en finish rond 09:20 en 15:20 CET.

De ‘Ronde van Vlaanderen’ werd in 1913 gecreëerd en in de eerste editie gewonnen door Paul Deman. Het is de grootste koers in een streek waar de fiets heerst, getekend door kasseiklimmen en traditionele landschappen. Zeven renners delen het record van drie zeges, waaronder grootheden uit meerdere generaties zoals Johan Museeuw, Tom Boonen, Fabian Cancellara en Mathieu van der Poel. Maar zóveel andere toppers hebben hier ook gewonnen...

Rik van Steenbergen, Rik van Looy, Tom Simpson, Eddy Merckx, Roger De Vlaeminck, Jan Raas, Adrie van der Poel, Eddy Planckaert, Michele Bartoli, Peter Van Petegem, om er maar enkele te noemen. In het modernere wielrennen wonnen Tom Boonen (2005, 2006 en 2012), Fabian Cancellara (2010, 2013 en 2014) en Mathieu van der Poel (2020, 2022 en 2024) elk drie keer. Daartussen prijken legendes als Stijn Devolder, Alexander Kristoff, Peter Sagan, Philippe Gilbert, Niki Terpstra, Alberto Bettiol, Kasper Asgreen. En de nieuwste naam op de erelijst: Tadej Pogacar. In 2023 won de Sloveen met een solo-aanval op Mathieu van der Poel en in 2025 deed hij dat opnieuw in een koers met een spectaculair slot.

278,5 kilometer staan dit jaar op het menu. De afstand maakt er een keiharde koers van. De Ronde is altijd voor renners die urenlang op topniveau kunnen presteren, en dit jaar wordt die capaciteit maximaal getest. Na de start in Antwerpen volgt iets meer dan 135 kilometer die grotendeels rustig verlopen, ongeveer de helft van de koers. In de tweede helft kantelt alles, want de Oude Kwaremont opent de debatten met nog 136 kilometer te gaan.

Van 130 tot 80 kilometer van de finish volgt een lange reeks ‘bergs’ en kasseistroken die het peloton uitdunnen. Meestal zien we hier al tactische aanvallen, veel zelfs, omdat ploegen de hoofdrolspelers willen verrassen richting de combinatie Kwaremont-Paterberg-Koppenberg, waar de koers onvermijdelijk breekt. In het peloton liggen echter ook veel vlakke stukken en het is nog vroeg genoeg dat enkele knechten het tempo hoog kunnen houden.

Het cruciale deel start met de tweede passage over de Oude Kwaremont. Kwaremont, Koppenberg en Paterberg volgen elkaar snel op en deze trio-klim sloopt niet alleen het peloton, maar biedt ook kansen voor potentieel beslissende aanvallen. Ze komen met nog 55,5, 51,5 en 45,5 kilometer te gaan. Daarna blijven er niet veel renners in het peloton over, en met een uitgedund groepje kunnen beslissende prikken ook nadien vallen, omdat de achtervolgingskracht beperkter is.

Vooral de Koppenberg is de lastigste klim van de koers en een plek waar klimmers écht verschil kunnen maken, omdat het geen puur explosieve inspanning is. De 600 kasseimeters lopen gemiddeld 13% en pieken tot 21%, een loodzware anaerobe inspanning met de zwaarste stroken vlak na de aanzet.

Daarna volgen Mariaborrestraat (nog 40 km), Taaienberg (nog 38,5 km) en Oude Kruisberg (nog 26,5 km) als verdere springplanken voor gevaarlijke aanvallen. Na een korte afdaling trekt de koers de finale sectoren in.

Voor de derde en laatste keer: de Oude Kwaremont. Een slopende ‘berg’ met onregelmatige stijgingspercentages, die afvlakt met nog 16,5 km te gaan.

Na een korte overgang volgt de laatste ‘berg’ van de dag die vaak nog verschil maakt: de Paterberg. Kort maar venijnig, in essentie een alles-of-niets-inspanning van circa een minuut na ongeveer 6:30 uur koers, waar slipstreamen geen rol speelt. Een klim die iedereen door en door kent, maar waar niemand slechte benen kan verbergen. De top ligt op 13 kilometer van de finish.

Zoals elk jaar is de aanloop naar Oudenaarde daarna meedogenloos. Kaarsrecht en vlak na de korte afdaling van de Paterberg is het nog steeds een plek voor aanvallen, maar alles hangt af van wat er op de hellingen is gebeurd.