“Misschien is het mijn laatste…” – Nu Simon Yates stopt met koersen, vraagt Julian Alaphilippe zich af of 2026 een seizoen van afscheid wordt

De timing was opvallend. Op dezelfde dag dat Simon Yates zijn onmiddellijke afscheid van het profpeloton bevestigde, sprak Julian Alaphilippe openlijk over de lange horizon van zijn eigen loopbaan en de mogelijkheid dat sommige van de grootste podia in de wielersport binnenkort een extra zweem van finaliteit krijgen.

Alaphilippes recent onthulde kalender voor 2026 suggereerde al een seizoen met duidelijke focus. Nu geven zijn eigen woorden dat programma meer emotionele lading. De 33-jarige maakte duidelijk dat pensionering niet aanstaande is, maar dat de bakens die voor hem liggen niet langer vanzelfsprekend zijn.

“Het is misschien mijn laatste, en het is ook op het circuit in Montreal, waar ik van houd, dus het kan een groot doel zijn,” legt Alaphilippe uit in gesprek met verslaggevers op de media­dag van Tudor Pro Cycling Team.

Hij doelde op het WK op de weg in Montreal, een wedstrijd die nu naast de Tour de France en de Ardense klassiekers als een van de bepalende doelen van zijn seizoen staat.

Alaphilippe is er zorgvuldig voor gaan liggen om 2026 niet als afscheidsronde te framen. Zijn taal duidt op helderheid in plaats van voorzichtigheid. Zijn besluit om zijn voorjaarscampagne in te perken en de Vlaamse klassiekers niet te combineren met de Ardennen, werd gebracht als een terugkeer naar wat voor hem werkt. “Ik denk dat ik terugkeer naar een meer klassiek programma van mijn kant, door de Vlaamse klassiekers en de Ardennen niet te mixen.”

Die keuze zet Luik-Bastenaken-Luik in het midden van zijn voorjaar, ondersteund door de Amstel Gold Race en de Waalse Pijl. Het is een bewuste versmalling van focus, geen stap terug, en hij omschreef het als een kwestie van motivatie, niet van beperking. “Ik zal meer gefocust zijn op de Ardennen. Ik houd ervan en het geeft me veel motivatie.”

De opbouw van zijn seizoen weerspiegelt die instelling. Een vroege start in de Volta ao Algarve, een blok in maart door Italië en het Baskenland, een geconcentreerde Ardennen-campagne, daarna terug naar de Tour de France en vervolgens de aandacht verleggen naar Montreal.

De Canadese setting heeft bijzondere lading. Alaphilippes enige zege van 2025 kwam op diezelfde wegen in de Grand Prix Cycliste de Quebec, een resultaat dat hij als diep persoonlijk omschreef. “Elke overwinning is belangrijk, maar deze was er een waar ik al heel lang naar zocht. Natuurlijk heb ik ervan genoten. Het is best emotioneel.”

Die zege voedt nu rechtstreeks zijn denken voor 2026. In plaats van volume of nieuwigheid na te jagen, weerspiegelt het programma een renner die bewust terugkeert naar plekken en koersen die nog steeds iets diepers aanwakkeren.

Gevraagd naar zijn toekomst, weigerde Alaphilippe een aflopende klok te zetten. Anders dan Yates, wiens beslissing wortelde in een gevoel van voltooiing, benadrukte Alaphilippe dat zijn situatie anders aanvoelt. “Op dit moment zit ik niet in een situatie om na te denken of ik moet stoppen of doorgaan, want ik weet dat ik supergemotiveerd ben voor dit jaar en voor 2027.”

Die motivatie, zo legde hij uit, is alleen maar aangescherpt in zijn tweede seizoen bij Tudor Pro Cycling Team, waar hij meer autonomie kreeg over de invulling van zijn seizoenen. “Ik weet hoe ik professioneel moet zijn, maar ook die vrijheid om mijn koersen te kiezen, om de manier te kiezen waarop ik mijn dingen kan doen, het is een privilege en ik waardeer het.”

Het vuur, zoals hij het noemde, is er nog steeds. “Als je dat vuur in je nog voelt, is dat een goed teken.”

Of 2026 een seizoen van eindpunten wordt of gewoon een nieuw, zorgvuldig gekozen hoofdstuk, is onbeslist. Maar op een dag dat een generatiegenoot het boek sloot, maakte Alaphilippe duidelijk dat hij het zijne nog volop aan het schrijven is.