“Milaan-Sanremo is een koers waar veel scenario’s mogelijk zijn” – Wout van Aert mikt op Monumentzege, Visma brengt meerdere kaarten in stelling

Voor Team Visma | Lease a Bike is de kernvraag voorafgaand aan Milano-Sanremo niet hoe de koers te controleren, maar hoe aanwezig te zijn wanneer die onvermijdelijk in stukken breekt.

In een Monument dat steeds vaker wordt gevormd door vroege agressie van Tadej Pogacar en het vermogen van renners als Mathieu van der Poel om dat op te vangen, komt Visma met een ander soort kracht. Geen enkelvoudig, star plan, maar een structuur die kan omgaan met elk koersverloop.

Die benadering begint bij Wout van Aert, die terugkeert naar La Primavera na enkele seizoenen te hebben overgeslagen, met de bewuste keuze zich opnieuw te mengen in een Monument dat blijft evolueren.

“Ik heb Milano-Sanremo een paar jaar overgeslagen, maar ik wilde daar dit seizoen absoluut weer starten,” zei hij in de voorbeschouwing van de ploeg, wijzend op een terugkeer uit overtuiging en niet uit plicht.

Van Aerts uitgangspositie richting de koers is duidelijk. Hij start niet als de dominante figuur, maar hij deinst ook niet terug voor de strijd. “Ik begin niet als topfavoriet, maar mijn doel is om de koers te winnen,” zei hij, om daaraan toe te voegen: “Ik geloof absoluut in mijn kansen.”

Die balans weerspiegelt het moderne Sanremo. Het is geen koers meer waarin één renner zijn wil kan opleggen. Zelfs Pogacars pogingen om op de Cipressa de koers open te breken, garanderen geen schifting. De finale is eerder een strijd om overleven, positie en timing dan om pure kracht.

Daar ziet Van Aert zijn kans. “Milano-Sanremo is een wedstrijd waarin veel scenario’s mogelijk zijn.”

Zijn terugkeer staat ook in een bredere context. Dit is geen los doel, maar het begin van een beslissend voorjaarblok. “Het is de start van een belangrijke maand met veel topklassiekers. Ik hoop overal competitief te zijn.”

De voorbereiding past bij die insteek. Starten in Strade Bianche en Tirreno-Adriatico diende niet om te pieken, maar om naar deze periode toe te werken. “Al met al ben ik tevreden met hoe ik me voelde in die koersen,” zei Van Aert. “Ik had een goede week in Tirreno-Adriatico, waar ik mezelf meerdere keren kon testen.”

Geen grootspraak, alleen helderheid. “Ik heb alles gedaan om klaar te zijn.”

Als Van Aert één route naar winst vertegenwoordigt, suggereert Visma’s opstelling dat ze niet op één pion leunen.

Met Matteo Jorgenson en Christophe Laporte allebei in vorm, brengt de ploeg meerdere renners mee die de beslissende momenten kunnen kleuren. Die breedte maakt reageren mogelijk in plaats van vroeg inzetten.

Head of Racing Grischa Niermann verwoordde dat direct. “We kunnen bouwen op een sterke groep,” zei hij. “Naast Wout hebben renners als Matteo en Christophe in recente koersen laten zien dat ze in goede doen zijn.”

Dat opent meer dan één scenario in de finale. “Met hen kunnen we zeker een rol spelen in de finale,” voegde Niermann toe, en onderstreepte zo een collectieve aanpak in plaats van één focuspunt.

Daar wijkt Visma’s strategie af van ploegen die de koers van ver willen hardmaken. Ze negeren de kans op een agressieve Cipressa niet. Maar ze bouwen er ook niet alles omheen om die te initiëren. Hun kracht ligt in het lezen van het koersverloop en het plaatsen van renners op de juiste plek wanneer het ertoe doet.

Van Aerts slotbeschouwing verraadt dat besef. “Ik heb vorig jaar enorm genoten van de spannende editie, dus het motiveert extra om snel weer aan de start te staan.”

Hij heeft gezien hoe de koers kan ontsporen wanneer het verwachte script loslaat. Hij heeft gezien hoe klein de marges zijn wanneer de sterksten tot een rechtstreeks gevecht worden gedwongen.

Dit keer keert hij terug met een ploeg die gebouwd is om met die onzekerheid om te gaan. En in een koers waarin het beslissende moment zelden voorspelbaar is, kan dat wel eens het waardevolste wapen zijn.