“Mijn ploeggenoten lijden waarschijnlijk meer dan ik”: Afonso Eulálio profiteert van de steun van de roze trui en overleeft etappe 8

Afonso Eulálio beleefde opnieuw een relatief zorgeloze dag in het roze op etappe 8 van de Giro d'Italia. Terwijl Jhonatan Narvaez de etappe uit de vlucht won, toonde de leider in het algemeen klassement opvallende tactische volwassenheid. Hij loodste zich foutloos door een lastige kasseifinale en leunde sterk op zijn ploeg om de trui nog een dag te behouden.

Etappe 8 kende een technisch slot dat maximale concentratie vroeg om valpartijen of tijdsverlies te vermijden. In plaats van af te wachten schoof de jonge Portugees bewust naar de kop van het peloton zodra de kasseien en scherpe bochten opdoken.

“Ik deed iets als een aanval in de finale, maar het was geen echte aanval, meer om de bochten voorin in te gaan,” legde Eulálio uit in zijn nabeschouwing. “Voor het slot heb ik de laatste kilometers goed bestudeerd en heb ik iets verder achterin gezeten om de koers te lezen. In de laatste kilometer maakte ik die move om als eerste de kasseien in te duiken en snelheid te houden, want met al die bochten is het veel makkelijker als je van voren rijdt. We hebben de trui behouden, dat is voor ons het belangrijkste.”

“Morgen wordt het weer overleven en hopelijk kan ik, net als gisteren, in de finale standhouden. We blijven als ploeg werken zoals de afgelopen dagen. Als ik zie wat de hele ploeg doet: alle staf, alle ploegleiders, alle renners… Mijn ploeggenoten lijden waarschijnlijk meer dan ik. Dat allemaal zien gedurende de dag geeft me meer vertrouwen, meer kracht, en in de finale probeer ik gewoon de trui te verdedigen.”

Voor Eulálio heeft het dragen van de maglia rosa zijn rol binnen de ploeg volledig omgedraaid. Gewend om als knecht te werken, proeft hij nu hoe het is om de beschermde renner te zijn.

“Ja, het is bizar voor mij, want normaal ben ik gewoon een werker. Nu mijn ploeggenoten voor mij werken, voelt dat gek,” reflecteerde hij. “Zij komen twintig of dertig minuten later binnen, en in de finale wil ik gewoon de trui behouden om iets terug te doen voor mijn ploeggenoten.”

Vooruitkijkend beseft Eulálio dat zijn tijd in het roze beperkt kan zijn. Hij hoopt de zware bergetappe van morgen te overleven en de trui mee te nemen de rustdag in, maar over de tijdrit van dinsdag is hij keihard realistisch.

“Eerst en vooral wil ik de trui morgen houden en verdedigen. Daarna denk ik dat we afscheid nemen van de trui, want ik ben niet goed op volledig vlakke banen,” gaf hij toe. “Geen bochten, geen op en af, dat is het slechtste voor mij. Het allerslechtste, het is onmogelijk dat ik de trui houd.”

Wat de dreigende aanwezigheid van de topfavorieten voor het klassement zoals Jonas Vingegaard en Giulio Pellizzari betreft, blijft Eulálio met beide voeten op de grond.

“Ik denk helemaal niet dat ik een gemarkeerde man ben,” stelde hij. “Er zijn nog twee weken koers, de hele lange beklimmingen komen eraan, en het is zeker dat ik die mannen niet kan volgen. Of ik het roze tot aan de rustdag kan houden? Ik hoop het, maar we zullen het morgen zien.”