“Mijn ouders, familie, iedereen had tickets geboekt…” – Intermarché-renner mocht zijn afscheidswedstrijd niet met de ploeg rijden

Kobe Goossens zette deze week een punt achter zijn profcarrière en sprak meteen openlijk over zijn laatste jaar in het peloton. Zijn oordeel is weinig rooskleurig: hij schetst Intermarché - Wanty als oneerlijk, met gebrekkige communicatie en zonder wedstrijdprogramma, wat leidde tot een harde finale van een loopbaan die haar hoogtepunten kende bij de Belgische ploeg.

“Er is bij mij een soort genetisch defect vastgesteld en daardoor is het moeilijk om weer 100% te worden,” vertelde hij aan Sporza. De 29-jarige ziet daarin een verklaring voor zijn mindere prestaties van de afgelopen jaren. Hoewel nooit een topper, kende hij markante momenten, met in de beloften onder meer een eindzege in het klassement van de Tour du Jura.

Het meest in het oog sprongen twee opeenvolgende zeges tijdens de Challenge Mallorca 2023, zijn echte doorbraak als klimmer. Hij bleef nadien zichtbaar, met een 13e plaats in Parijs-Nice kort daarop en zesde in Eschborn-Frankfurt 2024, maar de resultaten ebden geleidelijk weg en in 2025 kwam hij slechts tot 19 koersdagen.

Zoals bij veel renners van Intermarché - Wanty raakte zijn loopbaan vervolgens in het ongewisse. Velen meldden dat de ploeg contractzekerheid had gesuggereerd, terwijl die nooit vaststond. Goossens kreeg, net als anderen, pas heel laat te horen dat hij geen plek had in de Lotto–Intermarché-fusie, wat zijn kansen op een vervolg in het peloton schaadde. Hij is inmiddels een van de zes renners die sindsdien is gestopt.

“Twaalf renners kregen heel laat te horen dat ze een andere ploeg moesten zoeken, en dat betekent dat ze nu geen of een minder goed contract hebben. Ik denk dat betere en meer open communicatie beter was geweest.”

Goossens’ persoonlijke kwesties met de ploeg zetten het management in een nog slechter daglicht. Zijn laatste koers als prof was in juni, de Heistse Pijl, zonder dat hij dat zelf wist. De rest van het seizoen werd hij niet meer geselecteerd en zijn hart brak toen hij alsnog werd geschrapt voor wat zijn afscheidskoers had moeten worden: Il Lombardia.

“Ik heb gevraagd om nog twee maanden te mogen koersen, maar dat werd niet toegestaan. Uiteindelijk werd ik geselecteerd voor Il Lombardia. Mijn ouders, familie, iedereen had tickets geboekt, en toen besloot het management mij toch niet op te stellen,” zegt hij. “Dat maakt het einde bitter.”