“Mijn hartslag schiet naar ongeveer 110 bpm als ik alleen al naar de garage loop”: Q36.5-renners werken een speciale hoogtestage in Chili af

Pinarello Q36.5 Pro Cycling kiest deze winter voor een onorthodoxe aanpak. Terwijl de meeste rivalen kilometers malen in zonnig Spanje, trok een compacte delegatie van zeven, onder wie Tom Pidcock, naar het fiets-exotische Chili In Zuid-Amerika is het hoogzomer en dat voel je aan de tropische temperaturen.

“Zelfs op 2.700 meter is het rond acht uur ‘s ochtends al warmer dan twintig graden,” schetst Xandro Meurisse de verblijfplaats van de groep bij HLN. “Beneden in de vallei op 700 meter, waar we onze intervallen doen, is het 36 graden of meer. Als je uit de wind zit op de fiets voelt het als een oven. Je zweet emmers vol.”

Onhoudbaar voor de gewone sterveling, maar de profs waarderen die omstandigheden als essentieel voor de voorbereiding. “Elke prof doet tegenwoordig hitte-acclimatisatie om het lichaam te prikkelen in extreme omstandigheden. Sommigen rijden binnen met warme kleding of zitten in de sauna – hier doe je die hittestimulans gewoon buiten op de fiets in korte broek en korte mouwen,” legt Quinten Hermans uit.

Toch is de echte aantrekkingskracht de hoogte zelf. Hermans ziet een verschil met Europese hoogtestages zoals op de Teide in Spanje: “De slaapkwaliteit is net iets minder dan we gewend zijn tijdens stages in Europa.” Meurisse vult aan: “Ik heb het gevoel dat ik meer slaap nodig heb dan in België. Als ik van ons appartement naar de garage wandel om mijn fiets te halen, schiet mijn hartslag al naar zo’n 110 slagen per minuut. Voor een topsporter is dat ongewoon hoog. Onze lichamen draaien echt overuren.”

Het mooie aan een ongebruikelijke bestemming is dat je landschappen ziet die je thuis niet tegenkomt. Meurisse kan de ruige schoonheid van Chili duidelijk smaken.

“Het landschap is totaal anders dan wat je in de Europese bergen ziet,” zegt Meurisse. “Als we in de vallei klaar zijn met trainen en nog anderhalf uur omhoog moeten richting El Colorado, zie je wilde paarden over de flanken galopperen en condors door de lucht zweven.”

Afgeschermd van de rest van de wereld door de hoge Andes is Chili geen vaste waarde in het wielerwereldje. Maar dat betekent niet dat de locals niets met de fiets hebben, benadrukt Brent Van Moer. “Je kunt het gerust wielergek noemen. Toen we zaterdag vanuit Santiago omhoog reden, werden we om de honderd meter staande gehouden door clubrijders die een foto wilden – vooral met Tom Pidcock.”

“Er waren zelfs meer fietsers op de weg dan op een drukke dag op Coll de Rates in Spanje,” vult Meurisse aan. “Het wegdek heeft soms scheuren en putten, maar dat zie je in de Ardennen ook.”

Van Moer had één klacht: “Als ik ergens over moet klagen, is het dat we na elke training nog anderhalf uur bergop moeten naar ons appartement, over een pittige klim.”

Voorlopig geniet de ploeg met volle teugen. De terugkeer naar België staat gepland op 05.02.2026. Hermans grapt: “Op het einde van deze hoogtestage staat zelfs een training van zeven uur op het programma, maar misschien is dat zodat we snel in slaap vallen tijdens de lange terugvlucht.”