“Mathieu van der Poel, die bij de groep aansloot, liep ook leeg” – Jasper Stuyven blij met Roubaix-podium naast Van Aert en Pogačar

Jasper Stuyven is een voormalig monumentwinnaar, maar in 2026 ligt het niveau duidelijk hoger dan ten tijde van zijn winst in Milaan-Sanremo. Des te knapper is zijn podiumplaats in Parijs-Roubaix, naast Wout van Aert en Tadej Pogačar na een meedogenloze koers.

“In de Trouée d’Arenberg moest ik heel diep gaan om mee te blijven. Op dat moment had ik niet het gevoel dat ik topbenen had. Qua positie wel, maar de benen niet,” vertelde Stuyven in het flashinterview. “Ik zat wat achterin en moest rijden om terug te komen. Florian Vermeersch ging voor mij onderuit en gelukkig werd ik niet meegenomen in zijn val.”

Stuyven ontsnapte in de beslissende fase aan alle pech en schoof na Arenberg mee in de kopgroep. Zonder val of hongerklop leek een keurige top 10 al binnen handbereik. Maar de kopman van Soudal - Quick-Step, vorige week al sterk in Vlaanderen, had meer in huis.

“Heel lang dacht ik dat ik er op elk kasseienstrook af zou vliegen, maar ik bleef erdoor en merkte dat iedereen leeg aan het raken was.” Het werd een echte uithoudingsslag, zoals tegenwoordig vaak, met renners al vroeg tegen hun limiet die daarna de gaten moesten consolideren.

“Toen Wout op Orchies aanging, ontplofte ik. Daarna was het overleven. Mathieu van der Poel, die kwam aansluiten, zat ook op de limiet. Iedereen deed wat hij kon, en we bleven in de buurt.”

Dankzij hechte samenwerking hield de groep de achtervolgers op afstand en bleef de winst in theorie mogelijk, maar vooraan namen Tadej Pogačar en Wout van Aert geen moment gas terug. “Christophe Laporte dichtte perfect af. Petje af. Dat speelde zeker mee in het feit dat we niet dichterbij kwamen. Hij deed het niet irritant, maar correct. Daardoor brak de ketting.”

De laatste podiumplaats lag nog open, via een sprint of een late uitval. Met Mathieu van der Poel, Mads Pedersen en Christophe Laporte in de groep waren de sprintkansen beperkt, dus koos de Belg resoluut voor de aanval.

“Ik vond het juiste moment en was nog bang dat ik teruggepakt zou worden, maar een podium is heel mooi,” verklaarde hij, nadat hij de achtervolgers af hield en als derde finishte.

Het is pas de tweede keer dat hij op het podium van een monument eindigt, maar al wel zijn elfde top 10. “Ik heb vaak net naast het podium gegrepen in deze Monuments. Derde of vierde/vijfde is een groot verschil. Dit is geweldig voor mij persoonlijk en ook mooi voor onze ploeg,” besloot hij.