Matt Stephens is ervan overtuigd dat de overgebleven vluchters niets hadden kunnen doen om
Mads Pedersen de zege in etappe 4 van de Tour de France te ontzeggen, en benadrukt het titanenwerk van zijn
Lidl-Trek-ploeggenoten
Quinn Simmons en
Mathias Vacek.
Simmons en Vacek controleerden de vlucht, aanvankelijk 34 renners groot, over de slotklim. Ze neutraliseerden aanvallen en bepaalden het tempo zodat hun veelzijdige sprinter kon overleven en de finish haalde, waar hij topfavoriet was voor de sprint.
Daarmee kregen de Amerikaanse en Tsjechische kampioenen veel lof voor de manier waarop ze de koers meesterlijk naar hun hand zetten en de voormalige Deense wereldkampioen in stelling brachten voor de afmaak in de finale.
TNT Sports-analist Stephens benadrukte hoe effectief Lidl-Trek zijn renners inzette, waarbij beide zelf mogelijk favorieten voor de etappe waren geweest als ze niet in dienst van Pedersen hadden gereden. “Eigenlijk waren dit de drie favorieten om het te maken. Vacek had solo kunnen winnen, Simmons was geweldig,” zei Stephens
bij TNT Sports na de etappe.
“Vacek had op een gegeven moment een minuut voorsprong, dus zij konden achteroverleunen. Ze speelden het perfect. En in de finale, hoeveel tijd Simmons op kop reed, terwijl Vacek alles dichtreed.”
Stephens wees op de dominantie van hun optreden, waardoor de winst volgens hem nooit echt ter discussie stond. Pedersen pakt daarmee de groene trui van beste sprinter, terwijl Vacek dankzij zijn vluchtwinst in het algemeen klassement de witte trui voor beste jongere draagt.
“Ze hadden het volledig onder controle. Alle respect voor de jongens die nog mee zaten in die laatste waaier. Maar tegen die pure wattages konden ze niets beginnen. En de manier waarop hij het onder druk afmaakte was ronduit overtuigend.”
Ook Pedersens zegeviering viel Stephens op als een ontlading na een door blessures gehinderd seizoen. Het was Pedersens derde Touretappezege, zijn eerste sinds 2023.
Hij vervolgde: “Ze gaan feestvieren, en de sfeer in die ploeg zal fantastisch zijn. Maar je zag het aan Pedersens gezicht: elke overwinning is mooi, maar dit was ook een echte, louterende ontlading van stress. Het gevoel van: eindelijk heb ik er weer één bij.”