“Het leek op een Tour de France‐etappe, twee weken in de koers” – Wiggins over zware vluchtersdag, terwijl Armstrong Pogacars strategie uitlegt

De vierde etappe van de Tour de France bood de klassementsrenners wat lucht, maar ontsnapte niet aan het oog van The Move. Lance Armstrong, George Hincapie, Bradley Wiggins en Spencer Martin waren het erover eens dat UAE Team Emirates-XRG een tactische meesterzet uitvoerde: de ploeg stond het geel af zonder de regie te verliezen en gunde Uno-X een historisch moment.

Hoewel de etappezege naar Mads Pedersen ging na een geslaagde vlucht, draaide de discussie vooral om Pogacar en de keuze van zijn ploeg om de leiding in het algemeen klassement los te laten. Voor Armstrong was de zet foutloos en cruciaal voor de rest van een koers waarin energie altijd gespaard moet worden.

“Vandaag reden ze een koers uit het boekje door het tricot cadeau te doen,” vatte hij de prestatie van de Emiraten samen in zijn podcast The Move.

Hoofdgast was Johan Bruyneel, die toelichtte waarom UAE precies deed wat nodig was. “Ik denk dat ze het ideale scenario creëerden,” zei de voormalige sportdirecteur.

Bruyneel herinnerde eraan dat de ploeg in de openingskilometers de vlucht controleerde en de voorsprong rond de twee à drie minuten hield om hun bedoelingen niet te vroeg prijs te geven. Zodra de move stond en de gevaarlijkste renners voor de etappe vooruit zaten, draaiden ze echter volledig van aanpak.

“Aanvankelijk hielden ze het op twee à drie minuten en dacht iedereen dat ze het tricot wilden verdedigen. Daarna lieten ze hen rijden,” legde hij uit.

Volgens de Belg voorkomt die beslissing dat Pogacar dagenlang de last van het pelotoncontroleren draagt, terwijl een andere ploeg het dagelijkse werk overneemt.

Armstrong trok in het gesprek talloze parallellen met eerdere Tours. De Amerikaan wees erop dat dominante ploegen deze tactiek al lang gebruiken om verantwoordelijkheid door te schuiven, zodat een renner zonder reële eindwinstkansen enkele dagen het geel draagt.

Bruyneel vergeleek het zelfs met hun ervaring in 2004 met Thomas Voeckler: “Het was vrijwel hetzelfde,” zei hij. “We gaven hem een cadeau en vervolgens reed zijn ploeg zich leeg om het tricot te houden.”

In zijn ogen kan Uno-X precies die rol spelen tijdens een groot deel van de eerste week.

De hamvraag in de show was hoe lang Thorsten Traeen in het geel kan blijven. Armstrong benadrukte dat de Noor geen doorsneerenner is. Hij herinnerde eraan dat Traeen top tien reed in de laatste Vuelta a España en een van de meest aangrijpende verhalen in het peloton meedraagt na teelbalkanker te hebben overwonnen, ontdekt tijdens dopingcontroles.

“Hij is volledig hersteld en nu staat hij in het geel. Het is een ongelooflijk verhaal,” zei hij.

Bruyneel was nog optimistischer over zijn kansen: “Ik denk dat hij het tricot minstens tot de Tourmalet houdt,” voorspelde hij.

Hij hield zelfs de mogelijkheid open dat de kopman van Uno-X meer dan een week aan de leiding blijft als hij de eerste bergetappes overtuigend doorstaat.

Terwijl de strategische spotlight op UAE viel, prees Bradley Wiggins het collectieve werk van Lidl-Trek. De Brit noemde de koersvoering van de ploeg een echte tactische les na drie man in de vlucht te hebben geplaatst. “De manier waarop ze die drie renners mee kregen was een masterclass,” legde hij uit.

Volgens Wiggins lag de sleutel bij de vroege aanval van Mattias Vacek, waardoor de rest van de kopgroep moest jagen terwijl Quinn Simmons en Mads Pedersen uit de wind bleven.

Die zet bezorgde de Amerikaanse ploeg een duidelijke troef in de finale. Voor de Brit was de etappe waanzinnig: “Als je het vandaag zag, leek het op een Tour de France-etappe van twee weken in de koers, wanneer het klassement zo goed als beslist is, we een grote vlucht zien rijden en het is dag vier, dag vier van de Tour.”

Hij voegde toe: “Heel veel vermoeide benen daarbuiten en we zagen op de beelden renners gelost worden uit de kopgroep, renners gelost uit het peloton, maar een keihard begin van de koers.”

Een van de namen die de meeste lof kreeg, was Quinn Simmons. Bradley Wiggins koos hem als de “move van de dag” wegens het enorme offer voor Pedersen.

“Ik kan niet anders dan denken dat als hij bij een andere ploeg zat, hij dit soort etappes zou winnen,” zei hij.

George Hincapie onderschreef dat volledig. Hij legde uit dat Simmons precies het tempo reed dat Pedersen nodig had op de beslissende klim, zonder zijn ploeggenoot over zijn limiet te duwen. “Hij deed 80% van het werk in de laatste 45 of 50 kilometer,” merkte hij op.

Voor Hincapie sloopte de Amerikaan zijn rivalen mentaal al vóór de sprint. “Ze dachten: ‘Hoe raken we Quinn kwijt en kloppen we Mads daarna nog in de sprint?’”.

Spencer Martin koos de Deen zelfs als renner van de dag. Hij gaf toe dat hij niet had verwacht dat hij zo’n zware klim zou overleven en daarna overtuigend zou winnen. “Ik kan niet geloven dat hij die klim heeft overleefd,” bekende hij.

Bruyneel voegde toe dat veel van de eer precies toekomt aan Quinn Simmons. Hij legde uit dat de Amerikaan het tempo zo doseerde dat Pedersen nooit in het rood ging, en zelfs sommige rivalen een paar meter liet weglopen om ze vervolgens rustig terug te halen.

Een ander punt dat in de uitzending opviel, was de brute zwaarte van de Tourstart. Armstrong zei dat etappe 4 meer oogde als een koers die al over de helft was.

“Het voelde als een Touretappe twee weken na de start,” merkte hij op, in lijn met Wiggins’ visie.

De Amerikaan zag dat renners al uit zowel de kopgroep als het peloton losten, na amper vier koersdagen. Volgens hem versnellen de hoge temperaturen en de agressieve manier van koersen de vermoeidheid in het peloton.

In die context, stelde Armstrong, was de keuze van UAE nog waardevoller. Terwijl andere ploegen kilometers blijven stapelen op kop om de leiding te verdedigen, kan Pogacar energie sparen voor de echt beslissende momenten. Bruyneel vond dat de Emiraten-ploeg vandaag amper renners hoefde op te offeren.

“Ze hebben in feite maar twee renners gebruikt,” legde hij uit. De rest van het team kon grotendeels krachten sparen voor de bergetappes van de komende dagen.

Hoewel etappe 4 niets veranderde in de verschillen tussen de belangrijkste klassementsrenners, stelde The Move dat wel duidelijk werd welke ploegen de koers het best lezen. Lidl–Trek maakte van een grote vlucht een zege met een vlekkeloze strategie, terwijl UAE Team Emirates–XRG de perfecte manier vond om het geel kwijt te raken zonder de controle over de Tour te verliezen.

Voor Armstrong levert de dag een duidelijke conclusie op: Pogacar blijft de te kloppen man, en hij heeft nu ook een ploeg die elke etappe met absolute precisie lijkt te managen. En als zijn rivalen al hun handen vol hadden met simpelweg in het wiel van de wereldkampioen blijven, dan moeten ze nu óók een manier vinden om een UAE te counteren dat, zoals Bruyneel het verwoordde, “het ideale scenario heeft gecreëerd” om de koers de komende dagen te controleren.