“Ik zag hem naast me liggen bij de valpartij, en de volgende keer dat ik hem zag was aan de finish” – Wout van Aert verbijsterd door prestatie van Tadej Pogacar in Milaan–Sanremo

Wout van Aerts Milano-Sanremo eindigde met een plek op het podium, maar zijn koers werd bepaald door hetzelfde moment dat het hele Monument kleurde: de valpartij aan hoge snelheid in de aanloop naar de Cipressa.

De Belg lag samen met onder meer de latere winnaar Tadej Pogacar tegen de grond. In een koers waar timing alles is, dwong de val Van Aert meteen in de overlevingsmodus: achtervolgen in plaats van de beslissende fase mee vormgeven.

Desondanks knokte hij zich terug in de wedstrijd en verzekerde hij zich van een top-drieklassering. Toch was vooral wat daarna gebeurde, wat bleef hangen. “Ik zag hem naast me op de grond liggen bij de val, en de volgende keer dat ik hem zag was aan de finish,” zei Van Aert in gesprek met Cycling Pro Net.

Het incident verstoorde niet alleen het ritme van de koers, maar ook Van Aerts eigen ambities. In plaats van te kunnen reageren op de sleutelattackes op de Cipressa en de Poggio, moest hij rekenen op zijn ploeg om hem terug te brengen in koers. “In de finale had ik het gevoel dat ik de hele tijd in het defensief aan het koersen was,” legde hij uit. “Pas in de laatste twee à drie kilometer besefte ik dat we nog voor het podium reden.”

Die mentale omschakeling onderstreepte hoe hard de val zijn koers had veranderd. Van kanshebber op winst verschoof de focus naar het maximaal haalbare redden. “De omstandigheden zijn wat ze zijn, en we hebben nog steeds het maximum bereikt. Daar ben ik blij mee.”

Zelfs met dat perspectief vergde het resultaat een forse inspanning. Na tijdverlies en dure inspanningen in de achtervolging had Van Aert nog genoeg over om in de gereduceerde groep achter de koplopers om het podium te sprinten. “Derde worden voelt nooit als winnen,” zei hij. “Maar het was heel ongelukkig. Eerst die val, en daarna duurde het vrij lang voordat ik op een nieuwe fiets verder kon.”

Die vertraging bleek kostbaar in een koers waar seconden alles beslissen. “De ploeg deed het geweldig door bij me te blijven en me terug te brengen. Het enige wat ik kon doen was voor het best mogelijke resultaat gaan.”

Terwijl Van Aert vocht om te herstellen, schreef Pogacar vooraan de koers om. Ook hij ging tegen de vlakte in dezelfde val, maar keerde terug in het peloton, viel aan op de Cipressa en de Poggio, en won uiteindelijk in een fotofinish tegen Tom Pidcock.

Voor Van Aert was de omvang van die comeback tijdens de koers moeilijk te bevatten. “Ik heb geen idee wat hij tussendoor allemaal gedaan heeft, maar het moet indrukwekkend zijn geweest,” zei hij. “Het was best een harde val, en dat hij dan nog zo vooraan raakt, is sterk.”

Het contrast tussen hun koersen toonde hoe beslissend dat moment was. Beiden gingen tegen de grond, maar slechts één van hen wist die tegenslag om te buigen in winst.

Ondanks alles putte Van Aert vertrouwen uit zijn optreden. “Ik denk dat het gevoel al goed was voor deze koers,” zei hij. “Ik neem veel positieve dingen mee uit mijn prestatie, en het is fijn dat de volgende koersen snel komen.”

Milano-Sanremo leverde misschien niet het beoogde resultaat op, maar zijn optreden toonde dat de conditie op peil is richting de rest van het voorjaar. Toch blijft het beeld van dat moment vóór de Cipressa bepalend.

Van naast Pogacar liggen na de val tot hem op het hoogste schavot zien staan: Van Aert beleefde beide gezichten van een Monument dat in een oogwenk kan kantelen.