Tom Dumoulin stopte op zijn 31ste met het profwielrennen, een vroege exit uit een sport waarin hij veel bereikte. Een zege in de Giro d'Italia, een wereldtitel, een podium in de Tour de France en meerdere topzeges vormden een van de indrukwekkendste carrières van het moderne wielrennen. Toch kende de Nederlander lastige laatste jaren en doofde zijn passie, mede door hoe hij zich behandeld voelde in zijn slotperiode bij Team Visma | Lease a Bikee.
“Nu kan ik met dankbaarheid op die moeilijke periode terugkijken, want het heeft me ook veel gebracht,” zegt hij in De Pacer. “Ik was een paar jaar helemaal niet gelukkig. Ik wilde ergens renner zijn en was nog niet klaar om te stoppen, maar mijn hele lichaam worstelde. Ik had serieuze blessures, waardoor ik constant aan het sukkelen was. Ik voelde me slecht omdat ik ook de druk bij Jumbo-Visma voelde. Ik trainde en koerste matig, en deed alles om weer op de rails te komen.”
Tot 2018 was Dumoulins opmars opvallend en behoorde hij tot de besten ter wereld. Dat jaar, met de regenboogtrui van het tijdrijden, werd hij tweede in zowel de Giro d’Italia als de Tour de France. In 2019 kwam hij ten val in de Giro d’Italia, waarmee zijn koers en uiteindelijk zijn seizoen eindigden, omdat hij voor de Tour de France een operatie nodig had. In 2020 reed hij in een nieuwe omgeving bij Visma, maar het klikte nooit echt met de Nederlandse ploeg. In 2020 werkte het team richting de eindzege van Primoz Roglic, met Dumoulin als belangrijke helper, maar die mogelijke titel glipte op de voorlaatste dag weg.
“Ik heb die documentaire over de Tour de France van 2020 nog niet gezien. Ik heb geen zin om terug te kijken naar een periode waarin ik het echt moeilijk had. Ik voelde me niet beschermd door mijn ploeg,” geeft hij toe. Hij is openlijk oneens met wat het team destijds deed, door de onderlinge momenten zo publiek te maken. “Wat mij betreft had die documentaire nooit op die manier in Nederland uitgebracht mogen worden.”
Een product, geen mens
Uiteindelijk kun je stellen dat zijn tijd bij Visma het einde van zijn loopbaan versnelde, al ligt de oorzaak niet uitsluitend bij de Nederlandse ploeg. Dumoulin verwoordt het scherp: “Ik voelde me bijna een product, geen mens met gevoelens.”
Hij betreurt dat, met mentale problemen die tussen 2020 en 2022 niet succesvol werden aangepakt. Kort na de Clásica San Sebastián van 2022 kondigde hij zijn afscheid aan. Tegen die tijd lagen zijn prestaties al ruim onder zijn oude niveau. “Met het bewustzijn van vandaag had mijn carrière langer geduurd. Tegelijkertijd ben ik trots als ik terugkijk op mijn loopbaan. Ik heb geen spijt van de keuzes die ik heb gemaakt: ik heb geen spijt en ik geef niemand ergens de schuld van.”
“Ik denk dat mijn beste momenten mijn overwinningen waren. Op een gegeven moment stond ik op een kruispunt. Ik besefte dat ik de verwachtingen niet waarmaakte en als renner een stap terug moest doen. Men vroeg me of ik wilde koersen zoals Robert Gesink en Tony Martin in de laatste jaren van hun carrières (in knechten- en wegkapiteinsrollen, red.), toen zij knechten voor de kopmannen werden. Maar dat heb ik voor mezelf nooit als optie gezien.”
Tom Dumoulin viert de zege van ploeggenoot Koen Bouwman in de Giro d'Italia 2022, de laatste van zijn carrière